गृहीतास्त्रौ ततस्तौ तु सार्घ्यहस्तो महोदधिः । उवाच न मया पुत्रो हतः सान्दीपनेरिति ।। ५-२१-
दैत्यः पञ्चजनो नाम शङ्खरूपः स बालकम् । जग्राह सोऽस्ति सलिले ममैवासुरसूदन ।। ५-२१-
इत्युक्तोऽन्तर्ज्जलं गत्वा हत्वा पञ्चजनं खलम् । कृष्णो जग्राह तस्यास्थि-प्रभवं शङ्खमुत्तमम् ।। ५-२१-
यस्य नादेन दैत्यानां बलहानिरजायत । देवानां ववृधे तेजो यात्यधर्म्मश्व संक्षयम् ।। ५-२१-
तं पाञ्चजन्यमापूर्य्य गत्वा यमपुरीं हरिः । बलदेवश्व बलवान् जित्वा वैवस्वतं यमम् ।। ५-२१-
तं बालं यातनासंस्थं यथापूर्व्वशरीरिणम् । पित्रे प्रदत्तवान् कृष्णो बलश्व बलिनां वरः ।। ५-२१-
मथुराञ्च पुनः प्राप्तावुग्रसेनेन पालिताम् । प्रहृष्टपुरुषस्त्रीकामुभौ राम-जनार्द्दनौ ।। ५-२१-
जरासन्घसुते कंस उपयेमे महाबलः । अस्ति प्राप्तिञ्च मैत्रेय!तयोर्भर्त्तृहनं हरिम् ।। ५-२२-
महाबलपरीवारो मगधाघिपतिर्बली । हन्तुमभ्याययौ कोपाज्जरासन्धः सयादवम ।। ५-२२-
उपेत्य मथुरां सोऽथ रुरोध मगधेखरः । अक्षौहिणीभिः सैन्यस्य त्रयोविंशतिभिर्वृतः ।। ५-२२-
निष्कम्याल्पपरीवारावुभौ राम-जनार्द्दनौ । युयुधातौ समं तस्य बलिनौ बलिसैनिकैः ।। ५-२२-
ततो बलश्व कृष्णश्व चक्राते मतिमुत्तमाम् । आयुधानां पुराणानामादाने मुनिसत्तम ।। ५-२२-
अनन्तरं हरेः शाङ्ग तूणौ चाक्षयसायकौ । आकाशादागतौ वीर!तथा कौमोदकी गदा ।। ५-२२-
हलञ्च बलभद्रस्य गगनादागतं कवे ! मनसोऽभिमतं विप्र!सौनन्दं मुसलं तथा ।। ५-२२-
ततो युद्धे पराजित्य ससैन्यं मगधाधिपम् । पुरीं विविशतुर्वीरावुभौ राम-जनार्द्दनौ ।। ५-२२-
जते तस्मिन् सुदुर्वृत्ते जरासन्धे महामुने ! जीवमाने गते कृष्णस्तं नामन्यत निर्ज्जितम् ।। ५-२२-
पुनरप्याजगामाथ जरासन्धो बलान्वितः । जितश्व राम-कृष्णाभ्यामपक्रान्तो द्रिजोत्तम।। ५-२२-
दश चाष्टौ च संग्रामानेवमत्यन्तदुर्म्मदः । यदुभिर्मागधो राजा चक्र कृष्णापुरोगमैः ।। ५-२२-
सर्व्वेष्वेतेषु युद्धेषु यादवैः स पराजितः । अपक्रान्तो जरासन्धः स्वल्पसैन्यैर्बलाधिकः ।। ५-२२-
तदू बल यादवानां तैरर्ज्जितं यदनेकशः । तत्तु सन्निधिमाहात्म्यं विष्णोरंशस्य चक्रिणः ।। ५-२२-
मनुष्यधर्म्मशीलस्य लीला सा जगतः पतेः । अस्त्रणयनेकरूपाणि यदरातिषु मुञ्चति ।। ५-२२-
मनसैव जगत्सृष्टिं संहारञ्च करोति यः । तस्यारिपक्षक्षपणे कोऽयमुद्यमविस्तरः ।। ५-२२-
तथापि यो मनुष्याणां धर्म्मस्तमनुवर्त्तते । कुर्व्वने बलवता सन्धिं हीनैर्युद्धं करोत्यसौ ।। ५-२२-
साम चोपप्रदानञ्च तथा भेदं प्रदर्शयन् । करोति दण्डपातञ्च क्बचिदेव पलायनम् ।। ५-२२-
मनुष्यदेहिनां चेष्टामित्येवमनुवर्त्ततः । लीला जगतूपतेस्तस्य च्छन्दतः सम्प्रवर्त्तते।। ५-२२-
श्रीपराशर उवाच इत्थंस्तुतस्तदा तेन मुचुकुन्देन धीमता । प्राहेशः सर्वभूतानामनादिनिधनो हरिः ॥ ५,२४.
श्रीभगवानुवाच यथाभिवाञ्छितान्दिव्यान्गच्छलोकान्नराधिप । अव्याहतपरैश्वर्यो मत्प्रसादोपबृंहितः ॥ ५,२४.
भुक्त्वा दिव्यन्महा भोगान्भविष्यसि महाकुले । जातिस्मरो मत्प्रसादात्ततोमोक्षमवाप्स्यसि ॥ ५,२४.
श्रीपराशर उवाच इत्युक्तः प्रणिपत्येशं जगतामच्युतं नृपः । गुहामुखाद्विनिष्क्रान्ततःस ददर्शाल्पकान्नरान् ॥ ५,२४.
ततः कलियुगं मत्वा प्राप्तं तप्तुं नृपस्तपः । नरनारायणस्थानं प्रययौ गन्धमादनम् ॥ ५,२४.