वाद्यमानेषु तूर्येषु चाणूरे चातिवल्गति । हाहाकारपरे लोके ह्यास्फोटयति मुष्टिके
ईषद्धसंतौ तौ वीरौ बलभद्र जनार्दनौ । गोपवेषधरौ बालौ रंगद्वारमुपागतौ
ततः कुवलयापीडो महामात्रप्रचोदितः । अभ्यधावत वेगेन हंतुं गोपकुमारकौ
हाहाकारो महाञ्जज्ञे रंगमध्ये द्विजोत्तम । बलदेवोऽनुजं दृष्ट्वा वचनं चेदमब्रवीत्
हंतव्यो हि महाभाग नागोऽयं शत्रुचोदितः
इत्युक्तस्सोऽग्रजेनाथ बलदेवेन वै द्विज । सिंहनादं ततश्चक्रे माधवः परवीरहा
करेण करमाकृष्य तस्य केशिनिषूदनः । भ्रामयामास तं शौरिरैरावतसमं बले
ईशोपि सर्वजगतां बाललीलानुसारतः । क्रीडित्वा सुचिरं कृष्णः करिदंतपदांतरे
उत्पाट्य वामदंतं तु दक्षिणेनैव पाणिना । ताडयामास यंतारं तस्यासीच्छतधा शिरः
दक्षिणं दंतमुत्पाट्य बलभद्रो ऽपि तत्क्षणात् । स रोषस्तेन पार्श्वस्थान् गजपालानपोथयत्
ततस्तूत्प्लुत्य वेगेन रौहिणेयो महाबलः । जघान वामपादेन मस्तके हस्तिनं रुषा
स पपात हतस्तेन बलभद्रे ण लीलया । सहस्राक्षेण वज्रेण ताडितः पर्वतो यथा
हत्वा कुवलयापीडं हस्त्यारोहप्रचोदितम् । मदासृगनुलिप्तांगौ हस्तिदंतवरायुधौ
मृगमध्ये यथा सिंहौ गर्वलीलावलोकिनौ । प्रविष्टौ सुमहारंगं बलभद्र जनार्दनौ
हाहाकारो महाञ्जज्ञे महारंगे त्वनंतरम् । कृष्णोऽयं बलभद्रो यमिति लोकस्य विस्मयः
सोऽयं येन हता घोरा पूतना बालघातिनी । क्षिप्तं तु शकटं येन भग्नौ तु यमलार्जुनौ
सोयं यः कालियं नागं ममर्दारुह्य वालकः । धृतो गोवर्द्धनो येन सप्तरात्रं महागिरिः
अरिष्टो धेनुकः केशी लीलयैव महात्मना । निहता येन दुर्वृत्ता दृश्यतामेष सोऽच्युतः
अयं चास्य महाबाहुर्बलभद्रो ऽग्रतोऽग्रजः । प्रयाति लीलया योषिन्मनोनयननंदनः
अयं स कथ्यते प्राज्ञैः पुराणार्थविशारदैः । गोपालो यादवं वंशं मग्नमभ्यद्धरिष्यति
अयं हि सर्वलोकस्य विष्णोरखिलजन्मनः । अवतीर्णो महीमंशो नूनं भारहरो भुवः
इत्येवं वर्णिते पौरै रामे कृष्णे च तत्क्षणात् । उरस्तताप देवक्याः स्नेहस्नुतपयोधरम्
महोत्सवमिवासाद्य पुत्राननविलोकनात् । युवेव वसुदेवोऽभूद्विहायाभ्यागतां जराम्
विस्तारिताक्षियुगलो राजांतःपुरयोषिताम् । नागरस्त्रीसमूहश्च द्र ष्टुं न विरराम तम्
सख्यः पश्यत कृष्णस्य मुखमत्यरुणेक्षणम् । गजयुद्धकृतायासस्वेदांबुकणिकाचितम्
विकासिशरदंभोजमपश्यामजलोक्षितम् । परिभूयं स्थितं जन्म सफलं क्रियतां दृशः
श्रीवत्सांकं महद्धाम बालस्यैतद्विलोक्यताम् । विपक्षक्षपणं वक्षो भुजयुग्मं च भामिनि
किं न पश्यसि दुग्धेंदुमृणालधवलाकृतिम् । बलभद्र मिमं नीलपरिधानमुपागतम्
वल्गतामुष्टिकेनैव चाणूरेण तथा सखि । क्रीडतो बलभद्र स्य हरेर्हास्यं विलोक्यताम्
सख्यः पश्यत चाणूरं नियुद्धार्थमयं हरिः । समुपैति न संत्यत्र किं वृद्धा मुक्तकारिणः