बालत्वं चातिवीर्य्यञ्च जन्म जास्मास्वशोभनम् । चिन्त्यमानममेयात्मन्!शङ्कां कृष्ण प्रयच्छति ।। ५-१३-
देवो वा दानवो वा त्वं यक्षो गन्धर्व्व एव वा । किं वास्माकं विचारेण बान्धवोऽसि नमोऽस्तु ते ।। ५-१३-
क्षणं भूत्वा त्वसौ तूष्णीं किञ्चित् प्रणयकोपवान् । इत्येवमुक्तस्तैर्गोपैः कृष्णोऽप्याह महामुने ।। ५-१३-
मत्सम्बन्धेन भो गोपा! यदि लज्जा न जायते । शलाध्यो वाहं ततऋः किं वो विचारेण प्रयोजनम् ।। ५-१३-
यदि वोऽस्ति मयि प्रीतिः श्लाध्योऽहं भवतां यदि । तदात्मबन्धुसदृशी बुद्धिर्वः क्रियतां मयि ।। ५-१३-
नाहं देवो न गन्धर्व्वो न यक्षो न च दानवः । अहं वो बान्धवो जातो नास्ति चिन्त्यमतोऽन्यथा ।। ५-१३-
इति श्रुत्वा हरेर्वाक्यं बद्धमौनास्ततो वनम् । ययूर्गोपा महाभाग!तस्मिन् प्रणयकोपितनि ।। ५-१३-
कृष्णस्तु विमलं व्योम शरच्चन्द्रस्य चन्दिरकाम् । तथा कुमुदिनीं फुल्लामामोदितदिगन्तराम् ।। ५-१३-
वनराजिं तथा कूजदूभृङ्गमालां मनोरमाम् । विलोक्य सह गोपीभिर्मनश्वक्र रतिं प्रति ।। ५-१३-
सह रामेणा मधुरमतीव वनिताप्रियम् । जगौ कलपदं शौरिर्नानातन्त्री-कृतव्रतम् ।। ५-१३-
रम्यं गीतध्वनि श्रत्वा सन्त्यज्यावसथांस्तदा । आजग्मुस्त्वरिता गोप्यो यत्रास्ते मधृसूदनः ।। ५-१३-
शनैः शनैर्ज्जगौ गोपी काचित् तस्य लयानुगम् । दत्तावधाना काचित्तू तमेव मनसास्मरत् ।। ५-१३-
काचित् कृष्णेति कृष्णेति प्रेक्त्वा लज्जामुपागता । ययौ च काचित् प्रेमान्धा ततपार्श्वमविलज्जिता ।। ५-१३-
काचिदावसथस्यान्तः स्थिता दृष्ट्वा बहिर्गुरून् । तन्मयत्वेन गोविन्दं दध्यौ मीलितलोचना ।। ५-१३-
तच्विन्ताविपुलाह्लाद-क्षीणपुणयचया तथा । तदप्राप्ति-महादुःविलीनाशेषपातका ।। ५-१३-
चिन्तयन्ती जगत्सूतिं परब्रह्मस्वरूपिणम् । निरुच्छ्वासतया मुक्ति गतान्या गोपकन्यका ।। ५-१३-
गोपीपरिवृतो रात्रि शरचन्द्रमनोरमाम् । मानयामास गोविन्दो रासारम्भरसोत्सुकः ।। ५-१३-
गोप्यश्व वृन्दशः कृष्णचेष्टास्वायत्तमूर्त्तयः । अन्यदेशं गते कृष्णो चेरुर्वृन्दावमान्तरम् ।। ५-१३-
कृष्णो निरुद्धह्टदया इदसूचुः परस्परम् । कृष्णोऽहमेतल्ललितं व्रजाम्यालोक्यतां गतिः । अन्या ब्रवीति कष्णस्य मम गीतिर्निशम्यताम् ।। ५-१३-
दुषृकालिय!तिष्ठात्र कृणोऽहमिति चापरा । बाहुमास्फोठ्य कृष्णस्य लीलासर्व्वस्वमाददे ।। ५-१३-
अन्यां ब्रवीति भो गोपा!निः शङ्कः स्थीयतामिह । अलं बृष्टिभयेनात्र धृतो गोवर्द्धनो मया ।। ५-१३-
धेनुकोऽयं मया क्षिप्तो विचरन्लु यथेच्छया । गोपी ब्रवीति वै चान्या कृष्मालीलानुकारिणी ।। ५-१३-
एवं नानाप्रकारासु कृष्णचेष्टासु तास्तदा । गोप्या व्यग्राः समं चरू रम्य वृन्दावनान्तरम् ।। ५-१३-
विलोक्यैका भुवं प्राह् गोपी गोपवराङ्गना । पुलकाञ्चितसर्व्वाङ्गी विकाशि-नयनोत्पला ।। ५-१३-
ध्वजवज्राङ्कु शाब्जाङ्क-रेखावन्त्यालि पश्यत । पदान्येतानि कृष्णस्य लीलालङ्कृतगामिनः ।। ५-१३-
कापि तेम समं याता कृतपुण्या मदालसा । पदानि तस्याश्चैतानि घनान्यल्पतनूनि च ।। ५-१३-
पुष्पावचयमत्रोच्चैश्वक्रे दामोदरो ध्रु वम् । येनाग्राक्रान्तिमात्राणि पदान्यत्र महात्मनः ।। ५-१३-
अत्रोपविश्य सा तेन कापि पुष्पैरलङ्कृता । अन्यजन्मनि सर्व्वात्मा विष्णुरभ्यर्ज्वितो यया।। ५-१३-
पुष्पबन्धनसम्मान-कृतमानामपास्य ताम् । नन्दगोपसुतो यातो मार्गेणानेन पश्यत ।। ५-१३-
अनुयानेऽसमर्थान्या नितम्बभरमन्थरा । या गन्तव्ये द्रुतं याति निम्रपादाग्रसंस्थितिः ।। ५-१३-