पितृगीतान्तथैवात्र श्लोकांस्ताञ्छृणु पार्थिव । श्रुत्वा तथैव भवता भाव्यं तत्रादृतात्मना
अपि धन्यः कुले जायादस्माकं मतिमान्नरः । अकुर्वन्वित्तशाठ्यं यः पिण्डान्नो निर्वपिष्यति
रत्नं वस्त्रं महायानं सर्वभोगादिकं वसु । विभवे सति विप्रेभ्यो योऽस्मानुद्दिश्य दास्यति
अन्नेन वा यथाशक्त्या कालेऽस्मिन्भक्तिनम्रधीः । भोजयिष्यति विप्राग्र्यांस्तन्मात्रविभवो नरः
असमर्थोऽन्नदानस्य धान्यमामं स्वशक्तितः । प्रदास्यति द्विजाग्रेभ्यः स्वल्पाल्पां वापि दक्षिणाम्
तत्राप्यसामर्थ्ययुतः कराग्राग्रस्थितांस्तिलान् । प्रणम्य द्विजमुख्याय कस्मैचिद्भूप दास्यति
तिलैस्सप्ताष्टभिर्वापि समवेतं जलाञ्जलिम् । भक्तिनम्रस्स्मुद्दिश्य भुव्यस्माकं प्रदास्यति
यतः कुतश्चित्सम्प्राप्य गोभ्यो वापि गवाह्निकम् । अभावे प्रीणयन्नस्माञ्च्छ्रद्धायुक्तः प्रदास्यति
सर्वाभावे वनं गत्वा कक्षमूलप्रदर्शकः । सूर्यादिलोकपालानामिदमुच्चैर्वदिष्यति
न मेऽस्ति वित्तं न धनं च नान्यच्छ्राद्धोपयोग्यं स्वपितॄन्नतोऽस्मि । तृप्यन्तु भक्त्या पितरो मयैतौ कृतौ भुजौ वर्त्मनि मारुतस्य
और्व उवाच इत्येतत् पितृभिर्गीतं भावाभावप्रयोजनम् । यः करोति कृतं तेन श्राद्धं भवति पार्थिव
विष्णुपुराणम्/तृतीयांशः/अध्यायः १५ औव उवाच । ब्राह्मणान् भोजयेच्छ्राद्धे यद्गुणांस्तान्निबोध मे
त्रिणाचिकेतस्त्रिमधुस्त्रिसुपर्णष्षडङ्गवित् । वेदविच्छ्रोत्रियो योगी तथा वै ज्येष्ठसामगः
ऋत्विक् स्वस्रेयदौहित्रजामातृश्वशुरास्तथा । मातुलोऽथ तपोनिष्ठः पञ्चाग्न्यभिरतस्तथा । शिष्याः सम्बन्धिनश्चैव मातापितृरतश्च यः
एतान्नियोजयेच्छ्राद्धे पूर्वोक्तान् प्रथमे नृप । ब्राह्मणान् पितृतुष्ट्यर्थमनुकल्पेष्वनन्तरान्
मित्रध्रुक्कुनखी क्लीबः श्यावदन्तस्तथा द्विजः । कन्यादूषयिता वह्निवेदोज्झः सोमविक्रयी
अभिशस्तस्तथा स्तेनः पिशुनो ग्रामयाजकः । भृतकाध्यापकस्तद्वद् भृतकाध्यापितश्च यः
परपूर्वापतिश्चैव मातापित्रोस्तथोज्झकः । वृषलीसूतिपोष्टा च वृषलीपतिरवे च
तथा देवलकश्चैव श्राद्धे नार्हति केतनम्
प्रथमेऽह्नि बुधः शस्ताञ्छोत्रियादीन् निमन्त्रयेत् । कथयेच्च तथैवैषां नियोगान् पितृदैविकान्
ततः क्रोधव्यवायादीनायासं तैर्द्विजैस्सह । यजमानो न कुर्वीत दोषस्तत्र महानयम्
श्राद्धे नियुक्तो भुक्त्वा वा भोजयित्वा नियुज्य च । व्यवायी रेतसो गर्त्ते मज्जयत्यात्मनः पितॄन्
तस्मात् प्रथममत्रोक्तं द्रिजाग्र्याणं निमन्त्रणम् । अनिमन्त्र्य द्विजानेवमागतान् भोजयेद् यतीन्
पादशौचादिना गेहमागतान् पूजयेद् द्विजान्
पवित्रपाणिराचान्तानासनेषूपवेशयेत् । पितॄणामयुजो युग्मान् देवानामिच्छया द्विजान्
देवानामेकमेकं वा पितॄणाञ्च नियोजयेत्
तथा मातामहश्वाद्धं वैश्वदेवसमन्वितम् । कुर्वीत भक्तिसम्पन्नस्तन्त्रं वा वैश्वदैविकम्
प्राङमुखान् भोजयेद् विप्रान् देवानामुभयात्मकान् । पितृमातामहानाञ्च भोजयेच्चाप्युदङ्मुखान्
पृथक् तयोः केचिदाहुः श्राद्धस्य करणां नृप । एकत्रैकेन पाकेन वदन्त्यन्ये महर्षयः
विष्टरार्थं कुशं दत्त्वा सम्पूज्यार्ध्यं विधानतः । कुर्यादावाहनं प्राज्ञो देवानां तदनुज्ञया