सप्तमे रोहिणी प्राप्ते गर्भेगर्भं ततो हरिः । लोकत्रयोपकाराय देवक्याः प्रविवेश वै ।। ५-२-
योगनिद्रा यशोदायास्तस्मिन्नेव ततो दिने । सम्भूता जठरे तदूदू यथोक्तं परमेष्ठिना ।। ५-२-
ततो ग्रहगणाः सम्यक् प्रचचार दिवि द्रिज । विष्णोरंशे बुवं याते ऋतवश्वाभवन् शुभाः ।। ५-२-
न सेहे देवकी द्रष्टुं कश्विदप्यतितेजसा । जाज्वल्यमानां तां दृष्ट्वा मनांसि क्षोभमाययुः ।। ५-२-
अदृष्टां पुरुषैः स्त्रीभिर्देवकीं देवतागणाः । विभ्राणां वपुषा विष्णुं तुष्टु वुस्तामहर्निशम् ।। ५-२-
प्रकृतिस्त्व परा सुक्ष्मा ब्रह्मगर्भाभवः पुरा । ततो वाणी जगद्धातुर्व्वेदगर्भासि शोभने ।। ५-२-
सूर्य्यस्वरूपगर्भासि सृष्टिभूता सनातनि । बीजभूता तु सर्व्वस्य यज्ञभूताभवस्त्रयी ।। ५-२-
फलगर्भा त्वमेवेज्या वह्निगर्भा तथारणिः । अदितिर्देवगर्भा त्वं दैत्यगर्भा तथा दितिः ।। ५-२-
ज्योतूस्त्रा वासरगर्भा त्वं ज्ञानगर्भासि सन्नतिः । नयगर्भा परा नीतिर्लज्जा त्वं प्रश्रयोदूहा ।। ५-२-
कामगर्भा तथेच्छा त्वं तुष्टिः सन्तोषगर्भिणी । मेधा च भोधगर्भासि धैर्य्यगर्भोदूहा धृतिः ।। ५-२-
ग्रहर्क्षतारकागर्भा द्यौरस्य खिलहैतुकी । एता विभूतयो देवि । तथान्याश्व सहस्त्रशः ।। ५-२-
तथासङ्खया जगद्धात्रि । साम्प्रतं जठरे तव । समुद्राद्रि-द्रीप-वन-पत्तनभूषणा ।। ५-२-
ग्राम-खर्व्वट-खैटाढया समस्ता पृथिवी शुभे । समस्तवह्नयोऽम्भांसि सकलाश्व समीरणाः ।। ५-२-
ग्रहर्क्षतारकाचित्रं विमानशतसङूकुलम् । अवकाशमशेषस्य यदूददातिनभःस्थलम् ।। ५-२-
भूर्लोकश्व भुवर्लोकः स्वर्लोकोऽथ महर्ज्जनः । तपश्व ब्रह्मलोकश्व ब्रह्माण्डमखिलं शुभे ।। ५-२-
तदन्तरे स्थिता देवा दैत्य-गन्धर्व्व-चारणाः । महोरगास्तथ यक्षा राक्षसाः प्रेतगुह्यकाः ।। ५-२-
मनुष्याः पशवश्वान्ये ये ज जीवा यशस्विनि । तैरन्तः स्थैरनन्तोऽसौ सर्वेशः सर्व्वभावनः ।। ५-२-
रूपकर्म्मखरूपाणि न परिच्छेदगोचरे । यस्याखिलप्रमाणानि सि विष्णुर्गर्भगस्तव ।। ५-२-
त्वं खाहा त्वं स्वधा विद्या सुधा त्वं ज्योतिरम्बरे । त्वं स्वाहा त्वं स्वधा विद्या सुधा त्वं ज्योतिरम्बरे । त्वं सर्व्वलोकरक्षार्थमवतीर्णा महीतले ।। ५-२-
प्रसीद देवि । सर्व्वस्य जगतः शं शुभे । कुरु । प्रीत्या त्वं धारयेशानं धृतं येनाखिलं जगत् ।। ५-२-
एवं संस्तूयमाना सा देवैर्दैवमधारयत् । गर्भेण पुण्डरीकाक्षं जगतस्त्राणकारणम् ।। ५-३-
ततोऽखिलजगत्पद्मबोधायाच्युतभान्ना । देवकीपूर्व्वसन्ध्यायामाविर्भूतं महात्मना ।। ५-३-
तज्जन्मदिनमत्यर्थमाह्लाद्यमलदिङूमुखम् । बभूव सर्वलोकस्य कौमुदी शशिनो यथा ।। ५-३-
सन्तः सन्तोषमधिकं प्रशमं चण्डमारुतः । प्रसादं निम्रगा याता जायमाने जनार्दृने ।। ५-३-
सिन्धवो निजशब्देन वाद्य चक्त र्मनोहरम् । जगुर्गन्धर्व्वपतयो ननृतुश्वाप्सरोगणाः ।। ५-३-
ससृजुः पुष्पवर्षाणि देवा भुव्यन्तरीक्षगाः । जज्वलुश्वाग्रयः शान्ता जायमाने जनार्द्दने ।। ५-३-
मध्यरात्रेऽखिलाधारे जायमाने जनार्दने । मन्द्र जगर्ज्जुर्जलदाः पूष्पचवृष्टिचो द्रिच ।। ५-३-
फुल्लेन्दीवरपत्राभं चतुर्बीहुमुदीक्ष्य तम् । श्रीवत्सवक्षसं जातं तुष्टावानकदुन्दुभिः ।। ५-३-
अभिष्टूय च तं वागभिः प्रसन्नप्तभिर्महामतिः । विज्ञापयामास तदा कंसाद्भीतो द्रिजोत्तम ।। ५-३-
ज्ञातोऽसि देवदेवेश । शचङ्ख-चक्र-गदाधर । दिव्यरूपमिदं देव प्रसादेनोपसंहर ।। ५-३-