शतानंदात्सत्यधृतिर्धनुर्वेदान्तगो जज्ञे
सत्यधृतेर्वराप्सरसमुर्वशीं दृष्ट्वा रेतस्कन्नं शरस्तंबे पपात
तच्च द्विधागतमपत्यद्वयं कुमारः कन्या चाभवत्
तौ च मृगयामुपयातश्शंतनुर्दृष्ट्वा कृपया जग्राह
ततः कुमारः कृपः कन्या चाश्वत्थाम्नो जननी कृपी द्रो णाचार्यस्य पत्न्यभवत्
दिवोदासस्य पुत्रो मित्रायुः
मित्रायोश्च्यवनो नाम राजा
च्यवनात्सुदासः सुदासात्सौदासः सौदासात्सहदेवस्तस्यापि सोमकः
सोमकाज्जंतुः पुत्रशतज्येष्ठोऽभवत्
तेषां यवीयान् पृषतः पृषताद्द्रु पदस्तस्माच्च धृष्टद्युम्नस्ततो धृष्टकेतुः ७३ अजमीढस्यान्यो ऋक्षनामा पुत्रोऽभवत्
तस्य संवरणः
संवरणात्कुरुः
य इदं धर्मक्षेत्रं कुरुक्षेत्रं चकार
सुधनुर्जह्नुपरीक्षित्प्रमुखाः कुरोः पुत्राः बभूवुः
सुधनुषः पुत्रस्सुहोत्रस्तस्माच्च्यवनः च्यवनात्कृतकः
ततश्चोपरिचरो वसुः
बृहद्र थप्रत्यग्रकुशांबकुचेलमात्स्यप्रमुखाः वसोः पुत्रास्सप्ताजायंत
बृहद्र थात्कुशाग्रः कुशाग्राद्वृषभः वृषभात्पुष्पवान् तस्मात्सत्यहितः तस्मात्सुधन्वा तस्य च जतुः
बृंहद्र थाच्चान्यश्शकलद्वयजन्मा जरया संधितो जरासंधनामा
तस्मात्सहदेवस्सहदेवात्सोमपस्ततश्च श्रुतिश्रवाः
इत्येते मया मागधा भूपालाः कथिताः
श्रीपराशर उवाच परीक्षितश्च जनमेजयश्रुतसेनोग्रसेनभीमसेनाश्चात्वारः पुत्राः ॥ ४,२०.
जह्नोस्तु सुरथोनामात्मजो बभूव ॥ ४,२०.
तस्यापि विदूरथः ॥ ४,२०.
तस्मात्सार्वभोमःसार्वभौमाज्जयत्सेनस्तस्मादाराधितस्ततश्चायुतायुरयुतायोरक्रोधनः ॥ ४,२०.
तस्माद्देवातिथिः ॥ ४,२०.
ततश्च ऋक्षोऽन्योभवत् ॥ ४,२०.
ऋक्षाद्भीमसेनस्ततश्च दिलीपः ॥ ४,२०.
दिलीपात्प्रतीपः ॥ ४,२०.
तस्यापि देवापिशन्तनुबाह्लीकसंज्ञास्त्रयः पुत्रा बभूवुः ॥ ४,२०.