पराशर उवाच । इत्येष समासतस्ते कथितः, तूर्व्वसोर्वशमवधारय ।। ४-१६-
तुर्व्वसोर्वह्रिरात्मजः, वह्रर्गोभानुः त्रैशाम्बः, तस्माज्व करन्धमः, तस्मादपि ततश्व मरुत्तः, सोऽनपत्योऽभवत् । ततश्व पौरवं दुष्मन्त पुत्रमकल्पयत् । एवं ययातिशापात् तद्वंशः पौरवं वंशमाश्रितवान् ।। ४-१६-
श्रीपराशर उवाच द्रुह्योस्तु तनयो बभ्रुः ॥ ४,१७.
बभ्रोःसेतुः ॥ ४,१७.
सेतुपुत्र आरब्धनामा ॥ ४,१७.
आरब्धस्यात्मजो गान्धारः गान्धारस्य धर्मः धर्मात्घृतः घृतात्दुर्दमः ततः प्रचेताः ॥ ४,१७.
प्रचेतसः पुत्रः शतधर्मः बहुलानां म्लेछानामुदीच्यानामाधिपत्यमकरोत् ॥ ४,१७.
श्रीपराशर उवाच । पूरोर्जनमेजयस्तस्यापि प्रचिन्वान् प्रचिन्वतः प्रवीरः प्रवीरान्मनस्युर्मनस्योश्चाभयदः तस्यापि सुद्युस्सुद्यो र्बहुगतः तस्यापि संयातिस्संयातेरहंयातिः ततो रौद्रा श्वः
ऋतेषुकक्षेषुस्थंडिलेषुकृतेषुजलेषुधर्मेषुधृतेषुस्थलेषुसन्नतेषुवनेषुनामानो रौद्रा श्वस्य दश पुत्रा बभूवुः
ऋतेषोरंतिनारः पुत्रोऽभूत्
सुमतिमप्रतिरथं ध्रुवं चाप्यंतिनारः पुत्रानवाप
अप्रतिरथस्य कण्वः पुत्रोऽभूत्
तस्यापि मेधातिथिः
यतः कण्वायना द्विजा बभूवुः
अप्रतिरथस्यापरः पुत्रोऽभूदैलीनः
ऐलीनस्य दुष्यंताद्याश्चत्वारः पुत्रा बभूवुः
दुष्यंताच्चक्रवर्त्ती भरतोऽभूत्
यन्नामहेतुर्देवैश्श्लोको गीयते
माता भस्त्र पितुः पुत्रो येन जातः स एव सः । भरस्व पुत्रं दुष्यंतमावमंस्थाश्शकुंतलाम्
रेतोधाः पुत्रो नयति नरदेव यमक्षयात् । त्वं चास्य धाता गर्भस्य सत्यमाह शकुंतला
भरतस्य पत्नित्रये नव पुत्रा बभूवुः
नैते ममानुरूपा इत्यभिहितास्तन्मातरः परित्यागभयात्तत्पुत्राञ्जघ्नुः
ततोस्य वितथे पुत्रजन्मनि पुत्रार्थिनो मरुत्सोमयाजिनो दीर्घतमसः पार्ष्ण्यपास्तद्बृहस्पतिवीर्यादुतथ्यपत्न्यां ममतायां समुत्पन्नो भरद्वाजाख्यः पुत्रो मरुद्भिर्दत्तः
तस्यापि नामनिर्वचनश्लोकः पठ्यते
मूढे भर द्वाजमिमं भरद्वाजं बृहस्पते । यातौ यदुक्त्वा पितरौ भरद्वाजस्ततस्त्वयम् इति
भरद्वाजस्स तस्य वितथे पुत्रजन्मनि मरुद्भिर्दत्तः ततो वितथसंज्ञामवाप
वितथस्यापि मन्युः पुत्रोऽभवत्
बृहत्क्षत्रमहावीर्यनगरगर्गा अभवन्मन्युपुत्राः
नगरस्य संकृतिस्संकृतेर्गुरुप्रीतिरंतिदेवौ
गर्गाच्छिनिः ततश्च गार्ग्याश्शैन्याः क्षत्रोपेता द्विजातयो बभूवु