तेनास्य गर्भस्सप्तवर्षाणि जठर एव तस्थौ
स च बाहुर्वृद्धभावादौर्वाश्रमममीपे ममार
सा तस्य भार्या चितां कृत्वा तमारोप्यानुमरणकृतनिश्चयाऽभूत्
अथैतामतीतानागतवर्त्तमानकालत्रयवेदी भगवानौर्वस्स्वाश्रमान्निर्गत्याब्रवीत्
अलमलमनेनासद्ग्राहेणाखिलभूमं डलपतिरतिवीर्यपराक्रमो नैकयज्ञकृदरातिपक्षक्षयकर्त्ता तवोदरे चक्रवर्त्ती तिष्ठति
नैवमतिसाहसाध्यवसायिनी भवती भवेत्युक्ता सा तस्मादनुमरणनिर्बंधाद्विरराम
तेनैव च भगवता स्वाश्रममानीता
तत्र कतिपयदिनाभ्यंतरे च सहैव तेन गरेणातितेजस्वी बालको जज्ञे
तस्यौर्वो जातकर्मादिक्रिया निष्पाद्य सगर इति नाम चकार
कृतोपनयनं चैनमौर्वो वेदशास्त्राण्यस्त्रं चाग्नेयं भार्गवाख्यमध्यापयामास
उत्पन्नबुद्धिश्च मातरमब्रवीत्
अंब कथयात्र वयं क्व तातोस्माकमित्येवमादिपृच्छंतं माता सर्वमेवावोचत्
ततश्च पितृराज्यापहरणादमर्षितो हैहयतालजंघादिवधाय प्रतिज्ञामकरोत्
प्रायशश्च हैहयतालजंघाञ्जघान
शकयवनकांभोजपारदपप्लवाः हन्यमानास्तत्कुलगुरुं वसिष्ठं शरणं जग्मुः
अथैनान्वसिष्ठो जीवन्मृतकान् कृत्वा सगरमाह
वत्सालमेभिर्जीवन्मृतकैरनुमृतैः
एते च मयैव त्वत्प्रतिज्ञापरिपालनाय निजधर्मद्विजसंगपरित्यागं कारिताः
तथेति तद्गुरुवचनमभिनंद्य तेषां वेषान्यत्वमकारयत्
यवनान्मुंडितशिरसोर्द्धमुंडिताञ्च्छकान् प्रलंबकेशान् पारदान् पप्लवाञ्श्मश्रुधरान् निस्स्वाध्यायवषट्कारानेतानन्यांश्च क्षत्रियांश्चकार
एते चात्मधर्मपरित्यागाद्ब्राह्मणैः परित्यक्ता म्लेच्छतां ययुः
सगरोपि स्वमधिष्ठानमागम्य अस्खलितचक्रस्सप्तद्वीपवतीमिमामुर्वीं प्रशशास
श्रीपराशर उवाच । काश्यपदुहिता सुमतिर्विदर्भराजतनया केशिनी च द्वे भार्ये सगरस्यास्ताम्
ताभ्यां चापत्यार्थमौर्वः परमेण समाधिनाराधितो वरमदात्
एका वंशकरमेकं पुत्रमपरा षष्टिं पुत्रसहस्राणां जनयिष्यतीति यस्या यदभिमतं तदिच्छया गृह्यतामित्युक्ते केशिन्येकं वरयामास
सुमतिः पुत्रसहस्राणि षष्टिं वव्रे
तथेत्युक्ते अल्पैरहोभिः केशिनी पुत्रमेकमसमंजसनामानं वंशकरमसूत
काश्यपतनयायास्तु सुमत्याः षष्टिं पुत्रसहस्राण्यभवन्
तस्मादसमंजसादंशुमान्नाम कुमारो जज्ञे
स त्वसमंजसो बालो बाल्यादेवासद्वृत्तोभूत्