योसावुदकस्य महर्षेरपकारिणं दुंदुनामानमसुरं वैष्णवेन तेजसाप्यायितः पुत्रसहस्रैरेकविंशद्भिः परिवृतो जघान दुंदुमारसंज्ञामवाप
तस्य च तनयास्समस्ता एव दुंदुमुखनिश्वासाग्निना विप्लुष्टा विनेशुः
दृढाश्वचंद्रा श्वकपिलाश्वाश्च त्रयः केवलं शो!षिताः
वृढाश्वाद्धर्यश्वः
तस्माच्च निकुंभः
निकुंभस्यामिताश्वः
ततश्च कृशाश्वः
तस्माच्च प्रसेनजित्
प्रसेनजितो युवनाश्वोभवत्
तस्य चापुत्रस्यातिनिर्वेदान्मुनीनामाश्रममंडले निवसतो दयालुभिर्मुनिभिरपत्योत्पादनायेष्टः कृता
तस्यां च मध्यरात्रौ निवृत्तायां मंत्रपूतजलपूर्णं कलशं वेदिमध्ये निवेश्य ते मुनयः सुषुपुः
सुप्तेषु तेषु अतीव तृट्परीतस्स भूपालस्तमाश्रमं विवेश
सुप्तांश्च तानृषीन्नैवोत्थापयामास
तच्च कलशमपरिमेयमाहात्म्यमंत्रपूतं पपौ
प्रबुद्धाश्च ऋषयः पप्रछुः केनैतं मंत्रपूतं वारि पीतम्
अत्र हि राज्ञो युवनाश्वस्य पत्नी महाबलपराक्रमं पुत्रं जनयिष्यति । इत्याकर्ण्ये स राजा अजानता मया पीतमित्याह
गर्भश्च युवनाश्वस्योदरे अभवत्क्रमेण च ववृधे
प्राप्तसमयश्च दक्षिणांगुष्ठेन कुक्षिमवनिपतेर्निर्भिद्य निश्चक्राम
स चासौ राजा ममार
जातो नामैष कं धास्यतीति ते मुनयः प्रोचुः
अथागत्य देवराजोब्रवीत् मामयं धास्यतीति
ततो माधातृनामा सोभवत् । वक्त्रे चास्य प्रदेशिनी न्यस्ता देवेंद्रे ण न्यस्तातां पपौ
तां चामृतस्राविणीमास्वाद्याह्नैव स व्यवर्द्धत
ततस्तु मांधाता चक्रवर्त्ती सप्तद्वीपां महीं वुभुजे
तत्रायं श्लोकः
यावत्सूर्य उदेत्यस्तं यावच्च प्रतितिष्ठति । सर्वं तद्यौवनाश्वस्य मांधातुः क्षेत्रमुच्यते
मांधाता शतबिंदोर्दुहितरं बिंदुमतीमुपयेमे
पुरुकुत्समंबरीषं मुचुकुंदं च तस्यां पुत्रत्रयमुत्पादयामास
पंचाशद्दुहितरस्तस्यामेव तस्य नृपतेर्बभूवुः
एकस्मिन्नंतरे बह्वृचश्च सौभरिर्नाम महर्षिरंतर्जले द्वादशाब्दं कालमुवास ६९ तत्र चांतर्जले संमदो नामातिबहु- प्रजोतिमात्रप्रमाणो मीनाधिपतिरासीत्