ततश्च तृणबिंदुः
तस्याप्येका कन्या इलविलानाम
ततश्चालंबुसानाम वराप्सरास्तृणबिंदुं भेजे
तस्यामप्यस्य विशालो जज्ञे यः पुरीं विशालं निर्ममे
हेमचंद्रश्च विशालस्य पुत्रोभवत्
ततश्चंद्रः
तत्तनयो धूम्राक्षः
तस्यापि सृंजयोऽभूत्
सृंजयात्सहदेवः
ततश्च कृशाश्वो नाम पुत्रोभवत्
सोमदत्तः कृशाश्वाज्जज्ञे योश्वमेधानां शतमाजहार
तत्पुत्रो जनमेजयः
जनमेजयात्सुमतिः
एते वैशालिका भूभृतः
श्लोकोप्यत्र गीयते
तृणबिंदोः प्रसादेन सर्वे वैशालिका नृपाः । दीर्घायुषो महात्मानो वीर्यवंतोतिधार्मिकाः
शर्यातेः कन्या सुकन्यानामाभवत् यामुपयेमे च्यवनः
आनर्त्तनामा परमधार्मिकश्शर्यातिपुत्रोभवत्
आनर्त्तृस्यापि रेवतनामा पुत्रो जज्ञे योसावानर्त्तविषयं बुभुजे पुरीं च कुशस्थलीमध्युवास
रेवतस्यापि रैवतः पुत्रः ककुद्मिनामा धर्मात्मा भ्रोतृशतस्य ज्योष्ठोऽभवत्
तस्य रेवतीनाम कन्याभवत्
स तामादाय कस्योयमर्हतीति भगवंतमब्जयोनिं प्रष्टुं ब्रह्मलोकं जगाम
तावच्च ब्रह्मणॐतिके हाहाहूहूसंज्ञाभ्यां गंधर्वाभ्यामतितानं नाम दिव्यं गांधर्वमगीयत
तच्च त्रिमार्गपरिवृत्तैरनेकयुगपरिवृत्तिं तिष्ठन्नपि रैवतश्शृण्वन्मुहूर्त्तमिव मेने
गीतावसाने च भगवंतमब्जयोनिं प्रणम्य रैवतः कन्यायोग्यं वरमपृच्छत्
ततश्चासौ भगवानकथयत्कथय योभिमतस्ते वर इति
पुनश्च प्रणम्य भगवते तस्मै यथाभिमतानात्मनस्स वरान् कथयामास । क एषां भगवतोभिमत इति यस्मै कन्यामिमां प्रयच्छामीति
ततः किंचिदवनतशिरास्सस्मितं भगवानब्जयोनिराह
य एते भवतोभिमता नैतेषां सांप्रतं पुत्रपौत्रापत्यापत्यसंततिरस्त्यवनीतले
बहूनि तवात्रैव गांधर्वं शृण्वतश्चतुर्यगान्यतीतानि सांप्रतं