त्वमुर्वी सलिलं वह्निर्वायुराकाशमेव च । समस्तमन्तः करणं प्रधानं तत्परः पुमान्
एकं तवैतदू भूतात्मन् ! मूर्त्तामूर्त्तमयं वपुः
तत्रेश!तव यत्पूर्वं त्वन्नाभिकमलोद्भवम् । रूपं विश्वोपकाराय तस्मै ब्रह्मात्मने नमः
शक्रार्क-रुद्र-वस्वशिव-मरुत्सोमादिभेदवत् । वयमेयत् स्वरूपं यत् तस्मै देवात्मने नमः
दम्भप्रायमसम्बोधि तितिक्षा-दमवर्जितम् । यद्रूपं तव गोविन्द ! तस्मै दैत्यात्मने नमः
नातिज्ञानवहा यस्मिन् नाडयः स्तिमिततेजसि । शब्दादिलोभि यत्तस्मै तुब्यं यक्षात्मने नमः
क्रौर्यमायामयं घोरं यच्च रूपं तवासितम् । निशाचरात्मने तस्मै नमस्ते पूरुषोत्तम
स्वर्गस्थर्धामसद्धर्म-फलोपकरणां तव । धर्माख्यञ्च तथा रूपं नमस्तस्मै जनार्दन
हर्षप्रायमसंसर्गिगतिमद् गमनादिषु । सिद्धाख्यं तव यद्रूपं तस्मै सिद्धात्मने नमः
अतितिक्षाधनं क्रू रमुपभोगमयं हरे । द्रिजिह्व तव यद्रपूं तस्मै नागात्मने नमः
अवबोधि च यच्छान्तमदोषमपकल्मषम् । ऋषिरूपात्मने तस्मै विष्णो रूपाय!ते नमः
भक्षयत्यथ कल्पान्ते भूतानि यदावरितम् । त्वद्रूपं पुण्डरीकाक्ष!तस्मै कालात्मने नमः
सम्भक्ष्य सर्वभूतानि देवादीन्यविशेषतः । नृत्यत्यन्ते च यद्रूपं तस्मै रुद्रात्मने नमः
प्रवृत्त्या रजसो यच्च कर्मणां कारकात्मकम् । जनार्दन! नमस्तसमै त्वद्रूपाय नरात्मने
अष्टाविंशदूवधोपेतं यद्रूपं तामसं तवा । उन्मार्गगामि सर्वात्मन् तस्मै ! पश्वात्मने नमः
यज्ञाङ्गबूतं यद्रूपं जगतः सिद्धिसाधनम् । वृक्षातिदूभेदि तस्मै मुख्यात्मने नमः
तिर्यङू मानुषदेवादि व्योमशब्दादिकञ्च यत् । रूपं तवादेः सर्वस्य तस्मै सर्वात्मने नमः
प्रधानबुद्धयादिमयादशेषादू यदन्यदस्मात् परमं परात्मन् । रूपं तवाद्यं न यदन्यतुल्यं तस्मै नमः कारणकारणाय
शुक्लादिदीर्घादिघनादिहीन मगोचरे यच्च विशेषणानाम् । सुद्धातिसुद्ध परमर्षिदृश्यं रूपाय तस्मै भगवन् । नताः स्मः
यन्नः शरीरेषु यदन्यदेहे ष्वशेषजन्तुष्वजमव्ययं यत् । यस्माच्च नान्यदूव्यतिरिक्तमस्ति ब्रह्मस्वरूपाय नताः स्म तस्मै
सकलमिदमजस्य यस्य रूपं परमपदात्मवतः सनातनस्य । तमनिधनमशेषबीजभूतं प्रभुममलं प्रणताः स्म वासुदेवम्
स्तात्रस्यास्यावसाने तदे ददृशुः परमेश्वरम् । शङ्खचक्रगदापाणिं गरुडस्थं सुरा हरिम्
तमूचुः सकला देवाः प्रणिपातपुरः सरम् । प्रसीद देव!दैत्येभ्यस्त्राहीति शरणार्थिनः
त्रैलोक्यं यज्ञाभागश्व दैत्यैर्ह्रादपुरोगमैः । ह्टतं नो ब्रह्मणोऽप्याज्ञामुल्लङ्घय परमेश्वर
यद्यप्यशेषभूतस्य वयं ते च तवांशकाः । तथाप्यविद्याभेदेन भिन्नं पश्यामहे जगत्
स्ववर्णधर्माभिरता वेदमार्गानुसारिणः । न शक्यास्तेऽरयो हन्तुमस्माभिस्तपसान्विताः
तमुपायममेयात्मन्नस्माकं दातुमर्हसि । येन तानसुरान हन्तु भवेम भगवन् ! क्षमाः
इत्युक्तो भगवांस्तेभ्यो मायामोहं शरीरतः । तमुत्पाद्य ददौ विष्णुः प्राह चेदं सुरोत्तमान्
मायामोहोऽयमखिलान् दैत्यांस्तान्मोहयिष्यति । ततो वध्या भविष्यन्ति वेदमार्गबहिष्कृताः
स्थितौ स्थितस्य मे वध्या यावन्तः परिपन्थिनः । ब्रह्मणो येऽधिकारस्य देवदैत्यादिकाः सुराः