यत्र क्वचनसंस्थानां क्षुत्तृष्णोपहतात्मनाम् । इदमाप्यायनायास्तु मया दत्तं तिलोदकम्
काम्योदकप्रदानं ते मयैतत्कथितं नृप । यद्दत्त्वा प्रीणयत्येतन्मनुष्यस्सकलं जगत् । जगदाप्यायनोद्भूतं पुण्यमाप्नोति चानघ
दत्त्वा काम्योदकं सम्यगेतेभ्यः श्राद्धयान्वितः । आचम्य च ततो दद्यात्सूर्याय सलिलांजलिम्
नमो विवस्वते ब्रह्मभास्वते विष्णुतेजसे । जगत्सवित्रे शुचये सवित्रे कर्मसाक्षिणे
ततो गृहाऽर्चनं कुर्यादभीष्टसुरपूजनम् । जलाभिषेकैः पुष्पैश्च धूपाद्यैश्च निवेदनम्
अपूर्वमग्निहोत्रं च कुर्यात्प्राग्ब्रह्मणे नृप
प्रजापतिं समुद्दिश्य दद्यादाहुतिमादरात् । गृहेभ्यः काश्यपायाथ ततोनुमतये क्रमात्
तच्छेषं मणिके पृथ्वीपर्जन्येभ्यः क्षिपेत्ततः । द्वारे धातुर्विधातुश्च मध्ये च ब्रह्मणे क्षिपेत्
गृहस्य पुरषव्याघ्र दिग्देवानपि मे शृणु
इंद्रा य धर्मराजाय वरुणाय तथेंदवे । प्राच्यादिषु बुधो दद्याद्धुतश्षोआ!त्मकं बलिम्
प्रागुत्तरे च दिग्भागे धन्वंतारिबलिं बुधः । निर्वपैद्वैश्वदेवं च कर्म कुर्य्यादतः परम्
वायव्यां वायवे दिक्षु समस्तासु यथादिशम् । ब्रह्मणे चांतरिक्षाय भानवे च क्षिपेद्बलिम्
विश्वेदेवान्विश्वभूतानष्टौ विश्वपतीन्पितॄन् । यक्षाणां च समुद्दिश्य बलिं दद्यान्नरेश्वर
ततोन्यदन्नमादाय भूमि भागे शुचौ बुधः । दद्यादश्षोभूतेभ्यस्स्वेच्छया सुसमाहितः
देवा मनुष्याः पशवो वयांसि सिद्धास्सयक्षोरगदैत्यसङ्घाः । प्रतोः पिशाचास्तरवस्समस्ता ये चान्नमिच्छन्ति मयात्र दत्तम् ५१ । पिपीलिकाः कीटपतंङ्गकाद्या बुभुक्षिताः कर्मनिबंधबद्धाः । प्रयांति ते तृप्तिमिदं मयान्नं तेभ्यो विसृष्टं सुखिनो भवंतु ५२ । येषां न माता न पिता न बन्धुर्नैवान्नसिद्धिर्न तथान्नमस्ति । तत्तृप्तयेऽन्नं भुवि दत्तमेव ते यान्तु तृप्तिं मुदिता भवन्तु
भूतानि सर्वाणि तथान्नमेतदहं च विष्णुर्न यतोऽन्यदस्ति । तस्मादहं भूतनिकायभूतमन्नं प्रयच्छामि भवाय तेषाम्
चतुर्दशो भूतगणो य एषः तत्र स्थिता येऽखिलभूतसङ्घाः । तृप्त्यर्थमन्नं हि मया निसृष्टं तेषामिदं ते मुदिता भवन्तु
इत्युच्चार्य नरो दद्यादन्नं श्रद्धासमन्वितः । भुवि सर्वोपकाराय गृही सर्वाश्रयो यतः
श्वचण्डालविहङ्गानां भुवि दद्यान्नरेश्वर । ये चान्ये पतिताः केचिदपुत्राः सन्ति मानवाः
ततो गोदोहमात्रं वै कालं तिष्ठेद्गृहाङ्गणे । अतिथिग्रहणार्थाय तदूर्ध्वं तु यथेच्छया
अतिथिं तत्र सम्प्राप्तं पूजयेत् स्वागतादिना । तथासनप्रदानेन पादप्रक्षालनेन च
श्रद्धया चान्नदानेन प्रियप्रश्नोत्तरेण च । गच्छतश्चानुयानेन प्रीतिमुत्पादयेद्गृही
अज्ञातकुलनामानमन्यदेशादुपागतम् । पूजयेदतिथिं सम्यङ्नैकग्रामनिवासिनम्
अकिञ्चनमसम्बन्धमज्ञातकुलशालिनम् । असम्पूज्यातिथिं भुक्त्वा भोक्तुकामं व्रजत्यधः
स्वाध्यायगोत्राचरणमपृष्ट्वा च तथा कुलम् । हिरण्यगर्भबुद्ध्या तं मन्येताभ्यागतं गृही
पित्रर्थं चापरं विप्रमेकमप्याशयेन्नृप । तद्देश्यं विदिताचारसम्भूतिं पाञ्चयज्ञिकम्
अन्नाग्रं च समुद्धृत्य हन्तकारोपकल्पितम् । निर्वापभूतं भूपाल श्रोत्रियायोपपादयेत्
दद्याच्च भिक्षात्रितयं परिव्राड्ब्रह्मचारिणाम् । इच्छया च बुधो दद्याद्विभवे सत्यवारितम्
इत्येतेऽतिथयः प्रोक्ता प्रागुक्ता भिक्षवश्च ये । चतुरः पूजयित्वैतान्नृप पापात् प्रमुच्यते
अतिथिर्यस्य भग्नाशो गृहात् प्रतिनिवर्त्तते । स तस्मै दुष्कृतं दत्त्वा पुण्यमादाय गच्छति