मृन्मयं हि गृहं यदून्मृदा लिप्त स्थिरं भवेत् । पार्थिवोऽयं तथा देहः पार्थिवैः परमाणभिः
. यव-गोधूम-मुदूगादि घृतं तैलं पयो दधि । गुड फलादीनि तथा पार्थिवाः परमाणवः
तदेतदू भवता ज्ञात्वा मृष्टामृष्टविचारि यत् । तन्मनः समातालम्बि कार्य्यं साम्यं हि मुक्तय
इतायाकर्ण्य वच्स्तस्य परमार्थाश्रितं नृफ! प्रणिपत्य महाभागे निदाघो वाक्यमब्रवीत्
प्रसीद मद्धितार्थाय कथ्यतां यस्त्वमागतः । नष्टो मोहस्तवाकर्ण्य वचांस्येतानि मे द्रिज
ऋभुरस्मि तवाचार्य्यः प्रज्ञादानाय ते द्रिज! इहागतोऽहं यास्यामि परमार्थस्तवोदितः
एवमेकमिदं विद्धि न भेदि सकलं जगत् । वासुदेवाभिधेयस्य स्वरूपं परमात्मनः
तथेत्युक्त्वा निदाघेन प्रणिपातपुरः सरम् । पूजितः परया भतया इच्छातः प्रययावृभुः
ऋबुर्वर्षसहस्त्र तु समतीते नरेश्वर! निदाघज्ञानदानाय तदेव नगरं ययौ
नगरस्य वहिः सोऽथ निदाघं ददृशे मुनिः । महाबलपरीवारे पुरं विशति पार्थिवे
दूरे स्थितं महाभागं जंनसम्मर्द्द वर्ज्जकम् । क्षु त्क्षामकण्ठमायान्तमराण्यात् ससमितुकुशम्
दृष्वा निदाघं स ऋभुरुपगम्याभिवाद्य च । उवाच कस्मादेकान्ते स्थीयते भवता द्रिज
बो विप्र ! जनसम्मर्द्दो महानेष महनिष जनिश्वरे । प्रविविक्षौ पुरं रम्यं तेनात्र स्थीयते मया
नराधिपोऽत्र कतमः कतमश्चेतरो जनः । कथ्यतां मे द्रिजश्वेष्ठ! त्वमभिज्ञो मतो मम
योऽयं गजेन्द्रमुन्मत्तमद्रिश्वृङ्गसमुच्छिर्तम् । अधिरूढो नरेन्द्रोऽयं परलोकस्तथेतरः
एतौ हि गज-राजानौ युगपदू दशितौ मम । बवता न विशेषेण पृथकूचिह्नपिलक्षणौ
तत् कथ्यतां महाभाग ! विशेषो भवतानयोः । ज्ञातु मिच्छाम्यहं कोऽत्र गजः को वा नराधिपः
गजो योऽयमधो ब्रह्मन् ! उपर्य्यस्यैष भूपतिः
जानाम्यहं यथा ब्रह्म स्तथा मामवबोधम । अवःशह्दनिगद्य किं किञ्चोद्ध्व मभिधीयते
इत्युक्तः सहसारुह्म निदाघः प्राह त ऋबुम् । श्रूयतां कथयाम्येष यन्मां त्वं परिपृच्छसि
उपर्य्यहं यथा राजा त्वमधः कूञ्जरो यथा । अवबोधाय ते ब्रह्मन् ! दृष्टान्तो दसितो मया
त्वं राजेव द्रिजश्वेष्ठ! स्थितोऽहं गजवद् यदि । तदेतत् त्वं समाचक्ष्व कतमस्त्वमहं तता
इत्युक्तः सत्वरं तस्य प्रगृह्म चरणावुभौ । निदाघः प्राह भगवानाचार्य्यस्त्वमृबुध्रुर्वम्
नान्यस्यादू तसंस्कारस्कृतं मानसं तथा । यथाचार्य्यस्य तन त्वां मन्ये प्राप्तमह गुरुम् ।। 16 तवोपदेशदानाय पूर्व्वशुश्रूषणादृतः । गुरुस्तेऽहमृभुर्नाम्रा निदाघ! समुपागतः
तदेतदुपदिष्टं सङ्क्ष पेण महामते । परमार्थसारभूतं यददूतैमशेषतः
एवमुक्त्वा ययौ विद्रान् निदाघं स ऋबुर्गुरुः । नदाघोऽप्युपदेशीन तेनादूतैपरोऽभवत्
सर्व्भूतान्यभेदेन ददृशे स तदान्मनः । यथा ब्रह्मपरो मुक्तिपवाप परमां द्रिज
तथा त्वमपि धर्म्मज्ञ ! तुल्यात्मरिपुबान्धवः । भव सर्व्वगतं जानन्नात्मानमवनीपते
सितनीलादिभेदेन यथैकः दृश्यते नभः । भ्रान्तिदृष्टिभिरात्मापि तथैकं सन् पृथक् पृथक्
एकः समस्तं यदिहास्ति किञ्चित् तदच्युतो नास्ति परं ततोऽन्यत् । सोऽहं स च त्वं स च सर्व्वमेत- दात्मखरूपं त्यज भेदमोहम्