दिग्दन्तिनां दन्तबूमिं स च कस्मान्नरूपितः । संशोषकोऽनिलश्चास्य प्रयुक्तः किं मुहासुरैः
कृत्याञ्च दैत्यगुरवो युयुजुस्तत्र किं मुने । शम्बरश्चापि मायानां सहस्त्रं कि प्रयुक्तवान्
हालाहलं विषमहो दैत्यसूदैर्महात्मनः । कस्माद् दत्त विनाशाय यद जीर्णा तेन धीमता
एतत् सर्व्वं महाभाग प्रह्लादस्य महात्मनः । चरितं श्वोतुमिच्छामि महामाहात्म्यसूचकम्
न हि कौतूहलं तत्र यदू दैत्यैर्न हतो हि सः । अनन्यमनसो विष्णौ कः शक्नोति निपातने
तस्मिन धर्म्मपरे नित्यं केशावरधानोद्य.ते । स्ववंशप्रभवैर्दैत्येः कर्त्तु द्रषोऽतिदुष्करः
दर्म्मात्मनि महाभागे विष्णुभक्ते विमत्सरे । दैतेयैः प्रह्टतं यस्मात् तन्ममाख्यातुमर्हसि
प्रहरन्ति महात्मानो विपक्षा अपि नेदृशे । गुणौः समन्विते साचधौ किं पुनयः खपक्षजः
तदेतत् कथ्यतां सर्व्व विस्तरान्मुनिसत्तम । दैत्येश्वरस्य चरितं श्वोतुमिच्छाम्यशेषतः
पाराशर उवाच । मैत्रेय श्वूयतां सम्यक् चरितं तस्य धीमतः । प्रह्लादस्य सदोदारचीरितस्य महात्मनः
दितेः पुत्रो महावीर्य्यो हिरण्यकशिपुः पुरा । त्रैलोक्यं वशमानिन्ये ब्रह्मणो वरदर्पितः
इन्दत्वमकरोदू दैत्यः स चासीत् सविता स्वयम् । वायुरग्रिरपां नाथः सोमस्चाभूनूमहासुरः
धनानामधिपः सोऽभूत् स एवासीत् खयं यमः । यज्ञभागानशेषांस्तु स स्वयं बुभुजेऽसुरः
देवाः सर्गं परित्यज्य ततूत्रासान्मुनिसत्तम । विचेरुरवनौ सर्वं बिब्राणा मानुषीं तनुम्
जिताव त्रिभुव्रनं सर्व्वं त्रैलोक्यैश्वर्य्यदर्पितः । उपगीयामानो गन्धर्वैर्बुभुजे विषयान् प्रियान्
पानासक्तं महात्मानं हिरणंयकशिपु तदा । उपासाञ्चकिरे सर्व्वै सिद्धगन्धर्वपन्नगाः
अवादयञ्जगुश्चान्ये जयशब्दानथापरे । दैत्यराजस्य पुरतश्चक्रुः सिद्धा मुदन्विताः
तत्र प्रनृत्याप्सरसि स्फटिकाभ्रमयेऽमुरः । पपौ पानं मुदा युक्तः प्रासादे सुमनोहरे
तस्य पुत्रो महाभागः प्रह्लादो नाम नामतः । पपाठ बालपाठयानि गुरुगेहे गतोऽर्भकः
एकदा तुस धर्म्मात्मा जगाम गुरुणा सह । पानासक्तस्य पुरतः पितुर्दैत्यपतेस्तदा
पादप्रणामावनतं तमुत्थाप्य पिता सुतम् । हिरण्यकशिपुः प्राह प्रह्लादममितोजसम्
पठयतां भवता वत्स ! सारभूतं सुभाषितम् । कालेनैतावता यत् ते सदोद्यु क्तने शिक्षितम्
श्वूयतां तात ! वक्ष्यामि सारभूतं तवाज्ञया । समाहितमना भूत्वा यन्मे चेतस्यवस्थितम्
अनादिमध्यान्तमजमवृद्धिक्षयमच्युतम् । प्रणातोऽस्मि महात्मानं सर्व्वकारणकारणम्
एवं निशम्य दैन्येन्द्रः क्रोधसंरक्तलोचनः । विलोक्य तदूगुरुं प्राह स्फुरिताधरपल्लवः
ब्रह्मबन्धो ! किमेतत् ते विपक्षस्तुतिसहितम् । असारं ग्राहितो बालो मामवज्ञाय दुर्मते !
दैत्येश्वर ! न कोपस्य वशमागन्तुमर्हसि । ममोपदेशजनितं नायं वदति ते सुतः
अनुशास्तोसि केनेदृगु वत्स ! प्रह्लाद कथ्यताम् । ममोपदिष्ट नेत्येष प्रब्रवीति गुरुस्तव
शास्ता विष्णुरशेषस्य जगतो यो ह्टदि स्थितः । तमृते परमात्मानं तात ! कः केन शास्यते
कोऽय विष्णुः सुदुर्बुद्ध ! यं ब्रवीषि पुनः पुनः । जगतामीश्वरस्येह पुरतः प्रसभं मम