यज्ञैर्यज्ञेश्वरो येषां राष्ट्रे संपूज्यते हरिः। तेषां सर्वेप्सितावाप्तिं ददाति नृप भूभृताम्
वेन उवाच मत्तः कोऽभ्यधिकोन्योस्ति कश्चाराध्यो ममापरः। कोयं हरिरिति ख्यातो यो वो यज्ञेश्वरो मतः
ब्रह्मा जनार्दनः शम्भुरिन्द्रो। वायुर्यमो रविः। हुतभुग्वरुणो धाता पूषा भूमिर्निंशाकरः
एते चान्ये च ये देवाः शापानुग्रहकारिणः। नृपस्यैते शरीरस्थाः सर्वदेवमयो नृपः
एवं ज्ञास्वा मयाज्ञप्तं यद्यथा क्रियतां तथा। न दातव्यं न यष्टव्यं न होतव्यं च भो द्विजाः
भर्तृशुश्रूषणं धर्मो यथा स्त्रीणां परो मतः ममाज्ञापालनं धर्मो भवतां च तथा द्विजाः
ऋषय ऊचुः देह्यनुज्ञां महाराज मा धर्मो यातु संक्षयम्। हविषां परिणामोऽयं यदेतदखिलं जगत्
श्रीपराशर उवाच इति विज्ञाप्यमानोऽपि स वेनः परमर्षिभिः। यदा ददाति नानुज्ञां प्रोक्तः प्रोक्तः पुनः पुनः
ततस्ते मुनयः सर्वे कोपामर्षसमन्विताः। हन्यतां हन्यतां पाप इत्यूचुस्ते परस्परम्
यो यज्ञपुरुषं विष्णुमनादिनिधनं प्रभुम्। विनिन्दत्यधमाचारो न स योग्यो भुवः पतिः
इत्युक्त्वा मंत्रपूतैस्तैः कुशैर्मुनिगणानृपम्। निजघ्नुर्निहतं पुर्वं भगवन्निन्दनादिना
ततश्च मुनयो रेणुं ददृशुः सर्वतो द्विज। किमेतदिति चासन्नात्पप्रच्छुस्ते जनास्तदा
आख्यातं च जनैस्तेषां चोरीभूतैरराजके। राष्ट्रे तु लोकैरारब्धं परस्वादानमातुरैः
तेषामुदीर्णवेगानां चोराणां मुनिसत्तमाः। सुमहद्दृश्यते रेणुः परवित्तापहारिणाम्
ततः संमंत्र्! य ते सर्वे सुनयस्तस्य भूभृतः। ममन्थुरूरुं पुत्रार्थमनपत्यस्य यत्नतः
मथ्यमानात्समुत्तस्थौ तस्योरोः पुरुषः किल। दग्धस्थूणाप्रतीकाशः खल्वाटास्योतिह्रस्वकः
किं करोमीति तान्सर्वान्स विप्रानाह चातुरः। निषीदेति तमूचुस्ते निषादस्तेन सोऽभवत्
ततस्तत्संभवा जाता विन्ध्यशैलनिवासिनः। निषादा मुनिशार्दूल पापकर्मोपलक्षणाः
तेन द्वारेण तत्पापं निष्क्रान्तं तस्य भूपतेः। निषादास्ते ततो जाता वेनकल्मषनाशनाः
तस्यैव दक्षिणं हस्तं ममन्थुस्ते ततो द्विजाः
मथ्यमाने च तत्राभूत्पृथुर्वैन्यः प्रतापवान्। दीप्यमानः स्ववपुषा साक्षादग्निरिव ज्वलन्। ३९ आद्यमाजगवं नाम खात्पपात ततो धनुः। शराश्च दिव्या नभसः कवचं च पपात ह
तस्मिन् जाते तु भूतानि संप्रहृष्टानि सर्वशः
सत्पुत्रेणैव जातेन वेनोपि त्रिदिवं ययौ। पुन्नाम्नो नरकात् त्रातः सुतेन सुमहात्मना
तं समुद्रा श्च नद्यश्च रत्नान्यादाय सर्वशः। तोयानि चाभिषेकार्थं सर्वाण्येवोपतस्थिरे
पितामहश्च भगवान्देवैराङ्गिरसैः सह। स्थावराणि च भूतानि जङ्गमानि च सर्वशः। समागम्य तदा वैन्यमभ्यसिञ्चन्नराधिपम्
हस्ते तु दक्षिणे चक्रं दृष्ट्वा तस्य पितामहः। विष्णोरंशं पृथुं मत्वा परितोषं परं ययौ
विष्णुचक्र करे चिह्नं सर्वेषां चक्रवर्तिनाम्। भवत्यव्याहतो यस्य प्रभावस्त्रिदशैरपि
महता राजराज्येन पृथुर्वैन्यः प्रतापवान्। सोभिषिक्तो महातेजा विधिवद्धर्मको विदै
पित्रा पराजितास्तस्य प्रजास्तेनानुरञ्जिताः। अनुरागात्ततस्तस्य नाम राजेत्यजायत
आपस्तस्तंभिरे चास्य समुद्र मभियास्यतः। पर्वताश्च ददुर्मार्गं ध्वजभङ्गश्च नाभवत्