सर्वेषां लोकानां स्वामिनं, असुरविनाशिनं, सृष्टिस्थितिप्रलयानां कारणं नियन्तारं च, उभयलोकाश्रयं भगवन्तं प्रति गच्छाम इति ब्रह्मणा सह सर्वे देवा निरूपितवन्तः। तं विष्णुं, अनन्तं, अजितं, सर्वभूताधिपतिं, अव्यक्तव्यक्तकारणं, सर्वकारणकारणं च, प्रति गन्तव्यम् इति निश्चित्य, शरणागतदुःखनाशकं विष्णुं श्रेयः प्रदातुम् अर्हति इति मन्यन्ते। तस्मात् लोकपितामहः ब्रह्मा सर्वैः देवैः सह क्षीरसागरस्य उत्तरतीरे जग्मुः। तत्र समुपेत्य, सर्वासु देवसभाासु संगृहीतेषु, लोकपितामहः हरिं, उच्चैः वचोभिः स्तुत्वा, सर्वव्यापिनं, शान्तमयं, अनन्तं, अजं, अक्षयं, लोकसंश्रयं, पृथिव्याः आधारं, अव्यक्तं, अखण्डितं च, प्रणम्य, सूक्ष्माणां सूक्ष्मतमं, स्थूलानां स्थूलतमं, पृथिव्याः सर्वस्य चोत्तरीयं नारायणं प्रणमामः इति वदन्तः। यस्मिन्सर्वं तिष्ठति, यतः सर्वमुत्पन्नं, यो भूतानां श्रेष्ठः, सर्वभूताधिपः, परमातीतः, स एव परमपुरुषात् परः, परमात्मरूपः, योगिभिः ध्यानगम्यः, मोक्षकारणं च, स एव अस्तित्वादिगुणरहितः, शुद्धः, शुद्धानां शुद्धतमः, आदिपुरुषः, स नः प्रसन्नो भवतु। कालाद्यवधिभिः शक्तिर्यस्य न कल्प्यते, स शुद्धः हरिः, स नः प्रसन्नो भवतु। स एव परमेश्वरः, शुद्धोऽपि व्यवहारतः कथ्यते; स विष्णुः सर्वदेहिनां आत्मा, स नः प्रसन्नो भवतु। स एव कारणं, कार्यं, कारणस्यापि कारणं, कार्यस्यापि कार्यम्; स हरिः नः प्रसन्नो भवतु। स कार्यकारणयोः कारणं, तस्य कार्यस्यापि कार्यम्, स एव कारणकार्यरूपः; तस्मै नमः। स सर्वकारणकारणं, तस्यापि कारणं, सर्वकारणहेतुः; तुभ्यं नमः देवेश। स भोक्ता, भोक्तव्यं, कर्ता, कृतिः, कर्मफलरूपः; तस्मै परमपदाय नमः। यद् चैतन्यम्, नित्यं, अजम्, अक्षरं, अचलम्, अव्यक्तम्, विकाररहितं, तद् विष्णोः परमं पदम्। यद् न स्थूलं न सूक्ष्मं, न गुणैः गम्यते, तत् विष्णोः परमं पदं, नित्यशुद्धं, सदा वयं नमामः। यस्य अनन्तांशकलेषु इयं विश्वशक्तिः तिष्ठति, तं परमब्रह्मरूपिणं, अव्ययं, वयं नमामः। यत् विष्णोः परमं पदं, न देवैः, न मुनिभिः, न मया, न शंकरः जानाति। यत् परमं विष्णोः पदं योगिनः सततसंयताः पश्यन्ति अक्षयं प्रणवे, पुण्यपापक्षये। तस्य भगवतः शक्तयः ब्रह्मविष्णुशिवाद्याः तस्मादेव उत्पद्यन्ते; तस्य परमं पदं विष्णोः। हे सर्वेश, सर्वभूतात्मन्, सर्वं, सर्वाश्रय, अक्षर, विष्णो, भक्तेषु प्रसन्नो भव; भक्तानां दर्शय रूपम्। एतच्छ्रुत्वा ब्रह्मा देवाश्च प्रणम्य ऊचुः—"प्रसन्नो भव, साक्षात् अस्मान् पश्य" इति। यद् परमं पदं ब्रह्मापि न वेद, तस्मै जगद्धारिणे, यस्मिन्सर्वं तिष्ठति, अक्षराय, नमः। एवं स्तुतिपर्यन्ते, देवा ब्रह्मा च, बृहस्पतिप्रमुखैः दिव्यर्षिभिः सह, पुनरपि वदन्ति—"योऽग्र्यः, यज्ञस्य मूलं, पितामहः, जगत्कर्ता, निरुपाधिकर्ता, तस्मै नमः। भगवन्, भूतभव्यनाथ, विश्वरूपधर, अक्षर, प्रणतानां प्रसन्नो भव; सर्वेषां दर्शनं प्रयच्छ।" अत्र ब्रह्मा, त्रिनेत्रधारी रुद्रः, सर्वे आदित्या, पूषा, पावकः चाग्निसहिताः। अश्विनौ, वसवः, सावः, मरुद्गणाः, साध्याः, विश्वे देवाः, देवेन्द्रश्चात्र सन्ति। हे प्रभो, सर्वे देवगणाः, दैत्यसेनया पराजिताः, त्वामेव प्रणम्य शरणम् आगताः। एवं स्तूयमानः, मैत्रेय, परमेश्वरः शार्ङ्गचक्रपाणिः साक्षात् तत्र प्रादुरभवत्। तं दृष्ट्वा, देवा धनुः चक्रं गदां च धारयन्तं, अद्भुतरूपवपुषं, तेजोराशिं च, विस्मितदृष्टयः प्रणम्य, पितामहपुरोगमाः, कमलनयनं पुनः स्तुवन्ति— "नमः, नमः, अव्यक्ताय; त्वं ब्रह्मा, त्वं पिनाकपाणिः, त्वमिन्द्रः, त्वमग्निः, त्वं वायुः, वरुणः, सूर्यः, यमः। त्वं वसवः, मरुतः, साध्याः, सर्वे देवगणाः; अयं देवसभा त्वामेव समीपं प्राप्ता। त्वमेव विश्वस्य कर्ता, सर्वव्यापित्वात्; त्वं यज्ञः, वषट्कारः, प्रणवः, प्रजापतिः। त्वं ज्ञाता, ज्ञेयः, सर्वात्मा; त्वया सर्वमिदं व्याप्तम्। हे विष्णो, दैत्यैः पराजिताः वयं त्वां शरणं प्राप्ताः।" "सर्वात्मन्, प्रसन्नो भव; तव तेजसा अस्माकं बलं पुनः कुरु। अस्माकं दुःखम्, इच्छाः, मोहः, शोकः च तव शरणं यावत् न गच्छामः, तावत् एव सन्तु। यावत् त्वाम् सर्वपापनाशिनं शरणं न गच्छामः, तावत् एव; कृपां कुरु। प्रभो, सर्वतेजसां नाथ, स्वशक्त्या सर्वेषां बलं पुनः कुरु।" एवं स्तूयमानः, परमधनुर्धरशार्ङ्गी, परमचक्रधरः, अनिर्वचनीयतेजोराशिः, देवैः पितामहपुरोगमैः स्तूयमानः, तत्रैव साक्षात् प्रादुरभवत्।