और्वः राज्ञे एवम् आह—श्रद्धया कृतं श्राद्धं ब्रह्माणं, इन्द्रं, रुद्रं, अश्विनौ, सूर्यं, अग्निं, वसून्, मरुतः, विश्वेदेवान्, पितृगणान्, कुलानि, मनुष्यांश्च, पशून् च तुष्ट्याय यतते। श्रद्धया यः श्राद्धं करोति, सः सर्वं जगत् तुष्टयति—सर्पाणि, ऋषिगणान्, भूतसंज्ञकानि सर्वाणि प्राणीनि अपि तुष्टयति। राजन्, प्रत्येकस्य मासस्य कृष्णपक्षे पञ्चदशे तिथौ, तथा अष्टका-तिथिषु, यथाकाङ्क्षं श्राद्धं यथाकालं कर्तव्यम्—तद् मम वचनेन शृणु। यदा श्राद्धार्थं युक्तानि द्रव्याणि वा, विशिष्टः ब्राह्मणः वा आगच्छति, तदा दक्षिणायनकाले श्राद्धं कर्तव्यम्। तथा उत्तरायणसमये, चन्द्रसूर्यग्रहणे, सूर्यस्य राश्यन्तरे प्रवेशे च, राजन्, श्राद्धं कर्तव्यम्। नक्षत्रग्रहपीडायाम्, दुःस्वप्नदर्शनसमये, नूतनधान्यागमने च, ऐच्छिकं श्राद्धं कर्तव्यम्। यदा अमावास्या नक्षत्रसम्बन्धे—मैत्रे, विशाखे, स्वातौ—तदा पितृगणाः अर्घ्येण अष्टवर्षपर्यन्तं तुष्टिम् यान्ति। पुष्ये, रुद्रे, पुनर्वसौ अमावास्यायां, तदा द्वादशवर्षपर्यन्तं पितरः तुष्ट्याय यान्ति। वासवजैकपदे अमावास्यायां, यः पितृगणान् तुष्टयितुम् इच्छति, वा वरुणे अमावास्यायाम्, तदा देवाः अपि तुष्ट्याय दुर्लभं मन्यन्ते। नवसु नक्षत्रेषु यदा अमावास्या, तदा पितृगणानां अर्घ्येण तुष्टिः लभ्यते—तत् शृणु। एतत् सनत्कुमारः महात्मना इलाय श्रद्धया पितृगणानां प्रति विनयेन पृष्टवान्—तस्मै गीतवान्। सनत्कुमारः आह—वैशाखस्य शुक्लपक्षे तृतीयायां, कार्तिकस्य शुक्लपक्षे नवम्यां, नभस्यस्य कृष्णपक्षे त्रयोदश्यां पञ्चदश्यां, तथा माघे— एते चत्वारः तिथयः पुराणेषु युगारम्भरूपेण अनन्तपुण्याः कथिताः; चन्द्रसूर्यग्रहणे, त्रय्यष्टकासु, द्वयोः उत्तरायणदक्षिणायनयोः अपि। एतेषु कालेषु, श्रद्धया तिलयुक्तं जलं पितृगणेषु समर्प्य, श्राद्धं कृत्वा, सहस्रवर्षसंपूर्णं फलम् लभ्यते—एषा पितृगणानां गूढवाणी। यदि माघस्य कृष्णपक्षे पञ्चदशी वरुणनक्षत्रसम्बन्धिनी, तदा पितृगणानां परमं कालः—अल्पपुण्यैः अप्राप्यः, राजन्। यदि तस्मिन्काले धनिष्ठानक्षत्रम् अस्ति, तदा कुलैः पितृगणेषु जलं अन्नं च समर्प्य, दशसहस्रवर्षपर्यन्तं तुष्टिः लभ्यते। यदि तस्मिन्नेव काले पूर्वभाद्रपदनक्षत्रम् अस्ति, विधिवत् श्राद्धं कृत्वा, पितृगणाः परमं तुष्टिं लभित्वा सहस्रयुगपर्यन्तं शयनम् यान्ति। गङ्गायाम्, शतद्रौ, यमुनायाम्, विपाशायाम्, सरस्वत्याम्, नैमिषगुमत्याम् स्नात्वा, श्रद्धया पितृगणान् पूज्य, तेषां विपत्तयः विनश्यन्ति। पितृगणाः गायन्ति—"कदा पुनः माघस्य कृष्णपक्षान्ते पुण्यतीर्थस्य शुद्धजलैः तुष्टिं प्राप्य, पुत्रैः अन्यैः च समर्पितं अर्घ्यं प्राप्नुमः?" शुद्धचित्तः, शुद्धधनः, यथाकालम्, विधिपूर्वकम्, यथायोग्यम् पात्रम्, उत्तमा श्रद्धा—एतेषु सर्वेषु इच्छितं फलम् लभ्यते। राजन्, शृणु—पितृगणैः गीतानि श्लोकानि; तान् श्रुत्वा, श्रद्धया युक्तः कर्तव्यम्। यो बुद्धिमान् अस्माकं वंशे जातः, धनसम्पत्तौ कापट्यं विना, पिण्डं अन्नं च समर्पयति, सः धन्यः। यः धनवान् अस्माकं कृते ब्राह्मणेभ्यः रत्नानि, वस्त्राणि, वाहनानि, सर्वभोगान् च ददाति— वा, यथाशक्त्या, उत्तमान् ब्राह्मणान् श्रद्धया विनयेन च भोजयति, तस्य सम्पत्तिः केवलं तावत् एव स्यात्। यदि अन्नं दातुं अशक्तः, सः यथाशक्त्या अक्षपाकं धान्यं वा, अग्रे द्विजश्रेष्ठे दत्त्वा, अर्घ्यं समर्पयेत्। यदि तदपि न शक्यते, सः विशिष्टं ब्राह्मणं नमस्कृत्य, अङ्गुल्यग्रे तिलांश्च दद्यात्। सप्त वा अष्ट तिलैः, वा एकमुष्टिजलेन, श्रद्धया विनयेन च, पृथिव्यां अस्माकं कृते समर्पयेत्। यत् यत्र लभ्यते, वा गोदुग्धस्य प्रतिदिनं यत् फलम्, तदभावे श्रद्धया अस्माकं तुष्ट्यै समर्पयेत्। यदि किञ्चित् अपि नास्ति, वनं गत्वा, वृक्षमूलानि दर्शयित्वा, सूर्यं लोकपालान् च उच्चैः घोषयेत्— "मम धनं नास्ति, सम्पत्तिः नास्ति, श्राद्धाय युक्तं किञ्चित् अपि नास्ति; पितृगणान् नमामि। मम पूर्वजाः, श्रद्धया एताभ्यां बाहुभ्यां वातमार्गे उद्धृत्य तुष्ट्यै सन्तु।" और्वः आह—एवं पितृगणैः गीतम्, सम्पत्तौ विपत्तौ च कर्तव्यं; यः एतत् करोति, तस्य श्राद्धं सिद्ध्यति, राजन्। और्वः पुनः आह—श्राद्धे ब्राह्मणान् भोजयेत्; तेषां गुणान् शृणु। यः त्रय्यग्निं, त्रिमधुं, त्रिसुपर्णं वेद, षडङ्गवेदविद्, वेदज्ञः, श्रोत्रियः, योगी, ज्येष्ठः सामगः— ऋत्विक्, मातुलः, दुहितृपुत्रः, श्वशुरः, मातुलः, तपोयुक्तः, पञ्चाग्निव्रती, शिष्यः, बान्धवः, मातापित्र्यनुष्ठानपरः— एते पूर्वोक्ताः श्राद्धे प्रथमं नियोज्याः, राजन्; अन्ये ब्राह्मणाः यथाक्रमं पितृगणानां तुष्ट्यै नियोज्याः। यः मित्रद्वेष्टि, विकृतनखः, नपुंसकः, कृष्णदन्तः, ब्राह्मणः यो कन्यां दूषितवान्, यः अग्निं परित्यज्य, सोमं विक्रीणाति— यः शप्तः, चौरः, निन्दकः, ग्रामपुरोहितः, वेतनोपाध्यायः, वेतनशिष्यः, यः परस्त्रीं पत्नीत्वेन गृहीत्वा, मातापितरौ परित्यज्य, शूद्रस्त्रीं गृहीत्वा, तस्य पतिः, तथा देवालयपुरोहितः—एते श्राद्धे न आह्वयितव्याः। प्रथमदिवसे, श्रोत्रियादीन् प्रशंस्यान् आह्वयित्वा, पितृगणानां देवतानां च कर्तव्यं कार्यं तान् ज्ञापयेत्। एवं और्वेन श्राद्धविधिः, पितृगणानां तुष्टिप्राप्तिः, ब्राह्मणानां गुणाः, श्राद्धे योग्यत्वम्, राज्ञे श्रद्धया कथितम्।