ततः कण्वाः इह राज्यं करिष्यन्ति। शुङ्गराजः देवभूतिः, दुष्कर्मणि आसक्तः, स्वस्य मन्त्रिणा कण्वेन वसुदेवेन हन्यते; स एव भूमिं भोगं प्राप्य स्वयं राज्यं करिष्यति। तस्य पुत्रः भूमित्रः भविष्यति, तस्य पुत्रः नारायणः, नारायणस्य पुत्रः सुषर्मा। एते चत्वारः कण्वायनाः पञ्चचत्वारिंशद्वर्षाणि राज्ञः भविष्यन्ति। ततः आन्ध्रजातीयः सुशर्मणः कण्वस्य सेवकः बलीपुच्छकः तं हत्वा भूमिं करिष्यति। तस्य अनन्तरं भ्राता कृष्णः भूम्याः राजा भविष्यति। तस्य पुत्रः शान्तकर्णिः, तस्य पुत्रः पूर्णोत्सङ्गः, तस्य पुत्रः शातकर्णिः, तस्मात् लम्बोदरः, तस्मात् पिलकः, ततः मेघस्वातिः, ततः पटुमान्। ततः अरिष्टकर्मा, ततः हालाहलः। हालाहलात् पललकः, ततः पुलिन्दसेनः, ततः सुन्दरः, ततः शातकर्णिः, ततः शिवस्वातिः, ततः गोमतीपुत्रः, तस्य पुत्रः अलीमान्। तस्य पुत्रः शान्तकर्णिः, ततः शिविश्रितः, ततः शिवस्कन्धः, ततः यज्ञश्रीः, ततः द्वियज्ञः, तस्मात् चन्द्रश्रीः। तस्मात् पुलोमापिः। एवं ते त्रिशत्चत्वारिंशद्वर्षाणि षट्चत्वारिंशद्वर्षाणि भूमिं करिष्यन्ति। ततः सप्ताभीरादयः आन्ध्रसेवकाः दशगर्दभिन्सहिताः राज्ञः भविष्यन्ति। अनन्तरं षोडश राज्ञः भविष्यन्ति। ततः अष्टौ यवनाः, चतुर्दश तुरुष्काः, त्रयोदश मुण्डाः, एकादश मौनाः—एते भूम्याः राज्ञः स्युः, शतं नवति च वर्षाणि राज्यं करिष्यन्ति। ततः एकादश मौनराज्ञः त्रिशत् वर्षाणि भूमिं करिष्यन्ति। तेषां विनाशे यवनाः कैंकिलाः नाम्ना, विधिविहीनैः अभिषिक्ताः, राज्ञः भविष्यन्ति। तेषां अपत्यानि विंध्यशक्तिः, तस्मात् पुनर्जयः, तस्मात् रामचन्द्रः, तस्मात् धर्मवर्मा, तस्मात् वङ्गः, तस्मात् नन्दनः, ततः सुनन्दिः, तस्य भ्राता नन्दियशः, शुक्रः, प्रवीरः; एते शतं षड् वर्षाणि राज्यं करिष्यन्ति। ततः तेषां पुत्राः त्रयोदश, त्रयः बह्लिकाः च। तेषां अनन्तरं एकादश पुष्पमित्रराज्ञः, एकादश पटुमित्रराज्ञः, सप्त आन्ध्राः। ततः कोसले नव राज्ञः भविष्यन्ति। नैषधाः त एव भविष्यन्ति। मगधदेशे विश्वस्फटिकः नाम राजा अन्यान् विविधवर्णान् स्थापयिष्यति। सः कैवर्ताः, बतुः, पुलिन्दाः, ब्राह्मणान् च राज्ये स्थापयिष्यति। सर्वे क्षत्रियवंशाः निष्कास्य, नव नागाः पद्मावतीपुरी, गङ्गायाः तटे, प्रयागे, गयायाः च मगधेषु राज्यं करिष्यन्ति। कोसलः, आन्ध्रः, पुण्ड्रः, ताम्रलिप्तः, समतताः, नगरी च देवरक्षितेन रक्षिताः भविष्यन्ति। कलिङ्गः, महिषः, महेन्द्रः, भौमभूमयः गुहैः शास्यन्ते। नैषधाः, नैमिषाः, ककलाः, कोसकाः, कञ्चनजनाः मनिधन्यवंशेन शास्यन्ते। त्रैराज्यः, उषिकजनाः कनकाह्वयैः शास्यन्ते। सौराष्ट्राः, अवन्त्यः, शूद्राः, अभीराः, नर्मदामरुभूमयः अपकृष्टब्राह्मणैः, अभीरैः, शूद्रैः शास्यन्ते। सिन्धुतीरः, दवी, ऊर्वी, चन्द्रभागा, काश्मीरप्रदेशाः अपकृष्टैः, म्लेच्छैः, शूद्रैः च शास्यन्ते। एते सर्वे समकालीनाः भूम्याः राज्ञः भविष्यन्ति। तेषां दया अल्पा, क्रोधः महान्, मिथ्याभिलाषः, अधर्मे रमन्ति, स्त्रीबालगोवधं कुर्वन्ति, परधनलोलुपाः, सारहीनाः, तमसि आवृताः, शीघ्रं उत्थाय पतन्ति, अल्पायुः, महाभिलाषाः, अल्पधर्माः, लोभिनः च भविष्यन्ति। तेषां कारणात् जनाः मिश्राः, तेषां मार्गानुगाः, राज्ञः शरणं यच्छन्तः, म्लेच्छाचारं वर्तयन्तः, धर्मविरुद्धं आचरन्तः, जनसंहारं करिष्यन्ति। ततः प्रतिदिनं धर्मार्थयोः सततक्षयात्, संसारः विनश्यति। एवं धनमेव कुलस्य कारणं अभवत्। बलमेव धर्मस्य कारणं अभवत्। परस्पराकर्षणमेव विवाहस्य कारणं अभवत्। स्त्रीत्वमेव रमणस्य कारणं अभवत्।