देवापिः वेदविरोधवचनानि उक्त्वा अपि तत्र स्थितः। तथापि भगवतः पर्जन्यस्य कृपया सर्वेषां कामनापूर्त्यर्थं वृष्टिः अभवत्। ततो बह्लिकस्य पुत्रः सोमदत्तः अभवत्। सोमदत्तस्य त्रीणि पुत्राणि आसन्—भूरिः, भूरिश्रवाः, शल्यः च। शान्तनुना, अमृतस्वरूपायां जाह्नव्यां, सर्वशास्त्रविशारदः भीष्मः उत्पन्नः। शान्तनुः सत्यवत्यां द्वौ पुत्रौ अपि उत्पादितवान्—चित्राङ्गदः, विचित्रवीर्यः च। चित्राङ्गदः बाल्ये एव गन्धर्वेन चित्राङ्गदेन युद्धे हतः। विचित्रवीर्यः काशिराजस्य कन्ये—अम्बा तथा वालिका—उपयेमे। तस्य अतिक्रियायाः दुःखस्य च कारणात् क्षयरोगेण ग्रस्तः स मृत्युं प्राप्तवान्। ततः सत्यवत्याः आज्ञया मम पुत्रः कृष्णद्वैपायनः मातुः वचनं अविचलितं मन्यन् विचित्रवीर्यस्य क्षेत्रे, धृतराष्ट्रपाण्डुयोः दासीप्रेषितया, विदुरं उत्पादितवान्। धृतराष्ट्रः अपि गन्धार्यां शतं पुत्रान् उत्पादितवान्, यत्र दुर्योधनः, दुःशासनः च अग्रगण्यौ। पाण्डुः वनमृगयायाम् ऋषेः शापेन पुत्रोत्पादनसमर्थः अभवत्; तस्मात् धर्मेण, वायुनाः, इन्द्रेण च—युधिष्ठिरः, भीमसेनः, अर्जुनः कुन्त्याः जाताः; अश्विभ्याम् मद्र्याः नकुलः, सहदेवः च अभवत्—पञ्च पुत्राः। पञ्चैते द्रौपदीं पत्नीं प्राप्तवन्तः। युधिष्ठिरात् प्रतिविन्ध्यः, भीमसेनात् श्रुतसेनः, अर्जुनात् श्रुतकीर्तिः, नकुलात् शतकर्मा, सहदेवात् श्रुतकर्मा च अभवत्। काश्याः भीमसेनात् सर्वगः पुत्रः अभवत्। यौधेयी युधिष्ठिरात् देवकं पुत्रं प्राप्तवती। भीमसेनात् हिडिम्बायां घटोत्कचः अभवत्। काश्याः भीमसेनात् सर्वगः पुनः अभवत्। विजय्या सहदेवात् कूहोत्रः पुत्रः अभवत्। नकुलः रेनुमत्यां निरमित्रं पुत्रं उत्पादितवान्। अर्जुनः उलूप्यां नागकन्यायां इरावानं पुत्रं प्राप्तवान्। मणिपुरराजकन्यायां अर्जुनः पुत्रिका-धर्मेण बभ्रुवाहनं पुत्रं उत्पादितवान्। बाल्ये अपि, सुभद्रायां अभिमन्युः उत्पन्नः, यः महाबलपराक्रमेण सर्वान् शत्रुयोधिनः विजितवान्। अभिमन्युः पत्नी उत्तरा गर्भवती अभवत्; अश्वत्थामना ब्रह्मास्त्रेण गर्भस्थः पुत्रः भस्मीभूतः अभवत्। भगवतः, यस्य चरणौ देवदानवाः पूजयन्ति, इच्छया शक्त्या च बालः पुनरुत्थापितः, परिक्षित् अभवत्। स एव अधुनापि अक्षुण्णधर्मेण पृथिवीं शासनं करोति। अधुनातनाः राज्ञः परिक्षित्; तस्य पुत्राः भविष्यन्ति—जनमेजयः, श्रुतसेनः, उग्रसेनः, भीमसेनः च। जनमेजयस्य पुत्रः शतानिकः भविष्यति; स याज्ञवल्क्यात् वेदाध्ययनं कृतवान्, कृपात् शस्त्रविद्यां प्राप्तवान्, सुखदुःखविरक्तचित्तः, शौनकस्य आत्मज्ञानोपदेशेन परममोक्षं प्राप्स्यति। शतानिकात् अश्वमेधदत्तः, तस्मात् अधिसीमकृष्णः, अधिसीमकृष्णात् निचक्षुः, यः गङ्गायाः हस्तिनापुरं नीत्वा कौशाम्ब्यां निवासं करिष्यति। तस्य पुत्रः उष्णः; उष्णात् विचित्ररथः; तस्मात् शुचिरथः; तस्मात् वृष्णिमान्; तस्मात् सुसेनः; तस्मात् सुनीतः; सुनीतात् ऋचः; ऋचात् नृचक्शुः; तस्य पुत्रः सुखाबलः; तस्मात् परिप्लवः; तस्मात् सुनयः; तस्मात् मेधावी; मेधाविनः नृपञ्जयः; तस्मात् मृदुः; तस्मात् तिग्मः; तस्मात् वसुदानः; तस्मात् अन्यः शतानिकः। तस्मात् उदयानः; उदयानात् विहीनरः; तस्मात् दण्डपाणिः; तस्मात् निरमित्रः; तस्मात् क्षेमकः। अत्र श्लोकः अस्ति—"ब्राह्मणक्षत्रियप्रभवः, राजर्षिभिः पूजितः, क्षेमकस्य अन्ते कलौ वंशः समाप्तिम् गच्छति।" श्रीपराशरः उवाच—अधुना इक्ष्वाकुवंशस्य भविष्यतः राज्ञः वर्णयिष्यामि। बृहद्बलस्य पुत्रः बृहद्क्षणः भविष्यति। तस्मात् उरुक्षयः; तस्मात् वत्सव्यूहः; तस्मात् प्रतिव्योमः; तस्मात् दिवाकरः। दिवाकरात् सहदेवः; सहदेवात् बृहदश्वः; तस्य पुत्रः भानुरथः; भानुरथात् प्रतीताश्वः; तस्मात् सुप्रतीकः; तस्मात् मरुदेवः; तस्मात् सुनक्षत्रः; तस्मात् किन्नरः। किन्नरात् अन्तरिक्षः; तस्मात् सुपर्णः; तस्मात् अमित्रजित्। तस्मात् बृहद्भाजः; तस्य पुत्रः धर्मी; धर्मिनः कृतञ्जयः। कृतञ्जयात् रणञ्जयः; रणञ्जयात् संजयः; संजयात् शाक्यः; शाक्यात् शुद्धोदनः; शुद्धोदनात् राहुलः; तस्मात् प्रसेनजित्। तस्मात् क्षुद्रकः; तस्मात् कुण्डकः; कुण्डकात् सुरथः। तस्य पुत्रः सुमित्रः। एते इक्ष्वाकवः बृहद्बलात् उत्पन्नाः। अत्र वंशस्य श्लोकः अस्ति।