यावत् देवापिः धर्मपातादि दोषैः नाभिभूतः तावत् राज्यं तस्य एव न्यायेन अवस्थितम्। यदा 'एतावत् पर्याप्तम्, राज्यं तस्मै दत्तव्यम्' इति उक्तम्, तदा अश्मारविन् नाम मुख्यामात्यः तत्र वनवासिनः वेदमतानुकूलवचनवाचिनः तपस्विनः प्रेषितवान्। तैः राजपुत्रस्य, धर्मात्मनः राजा पुत्रस्य, मनः वेदमतविपरीतमार्गे प्रवर्तितम्। तद्वाक्यैः ब्राह्मणैः दुःखितः शान्तनुः तान् ब्राह्मणान् पुरतः स्थाप्य वनं गतवान् ज्येष्ठभ्रातृ राज्यं दातुम्। यदा ते आश्रमं प्राप्तवन्तः, तदा देवाः नम्रः राजपुत्रः देवापिः समीपं आगतवन्तः। तैः ब्राह्मणैः वेदमतसम्बद्धवचनैः 'राज्यं ज्येष्ठभ्राता एव शासितव्यम्' इति उक्तम्। देवापिः तु तान् विविधान् प्रकारान् वेदमतविपरीतयुक्त्या प्रतिवादं कृत्वा प्रत्युवाच। ततः ब्राह्मणाः शान्तनुम् उक्तवन्तः—'राजन्, आगच्छ, विलम्बः पर्याप्तः; वर्षाभावदोषः अनन्तकालपर्यन्तम् वेदमतविपरीतवचनात् पतितः, अधुना समाप्तः।' 'यदा ज्येष्ठभ्राता पतितः, तदा त्वं उत्तराधिकारी न भवसि' इति उक्त्वा शान्तनुः नगरं प्रत्यागतः राज्यं शासितवान्। देवापिः वेदमतविपरीतवचनं कृत्वा अपि स्थितः, तत्र परजन्यः भगवान् सर्वेषां पूर्त्यर्थं वर्षं कृतवान्। बाह्लिकस्य पुत्रः सोमदत्तः जातः। सोमदत्तस्य त्रीणि पुत्राणि—भूरिः, भूरिश्रवाः, शल्यः। शान्तनुना जाह्नवी नदीमध्ये भीष्मः, सर्वशास्त्रविद्, ख्यातः पुत्रः जातः। शान्तनुः सत्यवत्यां चित्राङ्गदं विचित्रवीर्यं च द्वौ पुत्रौ उत्पादितवान्। चित्राङ्गदः बाल्ये एव गन्धर्वचित्राङ्गदेन युद्धे हतः। विचित्रवीर्यः काशिराजपुत्र्यौ अंबा वालिका च विवाहं कृतवान्। अतिविलासेन दुःखेन च क्षयेन ग्रस्तः मृत्युम् प्राप्तः। सत्यवत्याः आज्ञया मम पुत्रः कृष्णद्वैपायनः मातृवचनं अविचल्यम् मन्यन्, विचित्रवीर्यस्य क्षेत्रे, धृतराष्ट्रपाण्डुभ्यां प्रेषितया दास्याः विदुरम् उत्पादितवान्। धृतराष्ट्रः अपि गांधार्यां शतं पुत्रान् उत्पादितवान्, तेषु दुर्योधनः दुःशासनः च अग्रगण्यौ। पाण्डुः वनविहारकाले ऋषिशापात् पुत्रोत्पादनशक्तिहीनः अभवत्; अतः धर्मात् वायोः इन्द्रात् च कुन्त्याः युधिष्ठिरः भीमसेनः अर्जुनः च जाताः, अश्विभ्याम् मद्र्यां नकुलः सहदेवः च उत्पन्नौ—पञ्च पुत्राः। पञ्चभिः द्रौपदी पत्न्यः अभवत्। युधिष्ठिरात् प्रतिविन्ध्यः, भीमसेनात् श्रुतसेनः, अर्जुनात् श्रुतकीर्तिः, नकुलात् शतकर्मा, सहदेवात् श्रुतकर्मा च जाताः। काश्याः अपि भीमसेनात् सर्वगः पुत्रः अभवत्। यौधेयी युधिष्ठिरात् देवकं पुत्रं जातवती। भीमसेनात् हिडिम्बायां घटोत्कचः पुत्रः जातः। काश्याः पुनः भीमसेनात् सर्वगः पुत्रः अभवत्। विजय्याः सहदेवात् कूहोत्रः पुत्रः जातः। नकुलः रेनुमत्यां निरामित्रं पुत्रं उत्पादितवान्। अर्जुनः उलूप्यां नागकन्यायां इरावानं पुत्रं जातः। मणिपुरराजकन्यायां अर्जुनः पुत्रिकाधिकारात् बभ्रुवाहनं पुत्रं उत्पादितवान्। बाल्ये अपि सुभद्रायां अभिमन्युः महाबलपराक्रमसम्पन्नः, सर्वशत्रुवीरान् विजितवान्, जातः। यदा अभिमन्यौः पत्नी उत्तरा गर्भवती, तदा अश्वत्थामना ब्रह्मास्त्रप्रयोगेन गर्भस्थः शिशुः भस्मीभूतः अभवत्; किन्तु सर्वदेवदानवपूजितपादस्य भगवतः इच्छया शक्त्या च शिशुः पुनः जीवितः, परिक्षित् जातः। स एव इदानीं पृथिवीं अविच्छिन्नधर्मेण शासति। अथ भविष्यतः राज्ञः वर्णयिष्यामि। अधुनातनः पृथिव्याः नृपः परिक्षित्; तस्य पुत्राः जनमेजयः, श्रुतसेनः, उग्रसेनः, भीमसेनः च। जनमेजयस्य पुत्रः शतानिकः भविष्यति; स याज्ञवल्क्यात् वेदान् अधीत्य, कृपात् आयुधानि लब्ध्वा, सुखदुःखविरक्तचित्तः, शौनकात् आत्मज्ञानं श्रुत्वा, परमं मोक्षं प्राप्स्यति। शतानिकात् अश्वमेधदत्तः, तस्मात् अधिसीमकृष्णः, तस्मात् निचक्षुः, यः गङ्गया हस्तिनापुरं प्रक्षिप्त्वा कौशाम्ब्यां निवत्स्यति; तस्य पुत्रः उष्णः, तस्मात् विचित्ररथः, तस्मात् शुचिरथः, तस्मात् वृष्णिमान्, तस्मात् सुसेनः, तस्मात् सुनीतः, तस्मात् ऋचः, तस्मात् नृचक्षुः, तस्य पुत्रः सुखाबलः, तस्मात् परिप्लवः, तस्मात् सुनयः, तस्मात् मेधावी, तस्मात् नृपञ्जयः, तस्मात् मृदुः, तस्मात् तिग्मः, तस्मात् वसुदानः, तस्मात् अन्यः शतानिकः। तस्मात् उदयानः, तस्मात् विहीनरः, तस्मात् दण्डपाणिः, तस्मात् निरामित्रः, तस्मात् क्षेमकः। अत्र श्लोकः—'यः वंशः ब्राह्मणक्षत्रिययोः मूलम्, राजर्षिभिः पूजितः, स वंशः क्षेमकनृपं प्राप्त्वा कलौ समाप्तिम् यास्यति।' श्रीपराशरः उवाच—अथ इक्ष्वाकुवंशस्य भविष्यतः राज्ञः वर्णयिष्यामि। बृहद्बलस्य पुत्रः बृहद्क्षणः भविष्यति। एवं महर्षिपराशरप्रणीतं विष्णुपुराणे वंशपरम्परा धर्मानुसारं कृत्स्नं वर्णितम्।