एवं मयाऽत्र मागधराजानां वर्णनं कृतम्। अथ श्रीपाराशरः कथयति—परीक्षितः चत्वारः पुत्रान् अलभत, जनमेजयम्, श्रुतसेनम्, उग्रसेनं च भीमसेनं च। जह्नोः पुत्रः सुरथः नामाभवत्, तस्य पुत्रो विदुरथः, विदुरथात् सार्वभौमः, सार्वभौमात् जयसेनः, जयसेनादाराधितः, आराधितादायुतायुः, आयुतायोरकRodनः। तस्मात् देवातिथिः, ततः ऋक्षः, ऋक्षात् भीमसेनः, भीमसेनाद् दिलीपः, दिलीपात् प्रतीपः समुत्पन्नः। प्रतीपस्य त्रयः पुत्राः आसन्—देवापिः, शंतनुश्च, बाह्लीकश्च। देवापिः बाल एव वनं प्रविष्टः, शंतनुः तु राजा अभवत्। शंतनुं प्रति पृथिव्यां कश्चन श्लोकः कीर्त्यते—यं यं हस्तेन स्पृशति, स स युवाऽभवति; तस्य च परमकर्मणा शंतनुश्च शान्तिम् अवाप। शंतनोराज्ये द्वादशवर्षाणि देवता न वर्षन्ति स्म। तदा राजा सम्पूर्णराज्यस्य विनाशं दृष्ट्वा ब्राह्मणान् पप्रच्छ—"कुतोऽस्माकं देशे देवता न वर्षन्ति? किमत्र मयाऽपराध्यते?" तदा ब्राह्मणाः तम् ऊचुः—"भवतः ज्येष्ठभ्रातर्याः भूमिमन्यः भुङ्क्ते, तस्मात् त्वं राज्यमपहरसि।" इत्युक्त्वा, राजा पुनः पप्रच्छ—"किं कर्तव्यं मयाऽत्र?" ते पुनरूचुः—"यावद्देवापिः धर्माद्यपेतः न भवति, तावत् अस्यैव राज्यं युक्तम्।" तदा मन्त्रिणा अश्मरविणा वने तपस्विनः प्रेषिताः, ये वेदविपरीतं वचनं भाषमाणाः आसन्। तैः राजपुत्रस्य धर्मिष्ठस्यापि मनः वेदविपरीतमार्गे स्थापितम्। शंतनुः ब्राह्मणवचनैः शोकाभिभूतश्च, ब्राह्मणान् पुरतः स्थाप्य ज्येष्ठभ्रातरं राज्यं दातुं वनं ययौ। तत्र ते आश्रमं प्राप्तवन्तः, देवाः तं नम्रं राजपुत्रं देवापिं उपागच्छन्। ब्राह्मणास्तु वेदसंबद्धं वचनं तस्मै प्रोचुः—"राज्यं ज्येष्ठभ्रात्रा पालनीयम्।" देवापिः तु तेषां वचनानि नानाविधैः युक्तिभिः वेदविपरीतार्थं प्रतिपाद्य प्रत्याख्यातवान्। ततः ब्राह्मणाः शंतनुम् ऊचुः—"एहि राजन्, पर्याप्तं विलम्बेन; वर्षविघ्नकारणं वेदविपरीतवचनप्रसूतं दोषं समाप्तम्।" "यदा ज्येष्ठभ्राता पतितः, तदा त्वं नाधिकारी," इत्युक्त्वा शंतनुः स्वपुरीं प्रत्यागच्छत्, राज्यं च पालयामास। देवापिः तु वेदविपरीतवचनं भाषमाणोऽपि स्थितः, परन्तु सर्वेषां कामार्थं भगवान् पर्जन्यः ववर्ष। बाह्लीकस्य पुत्रः सोमदत्तः जातः। सोमदत्तस्य त्रयः पुत्राः—भूरिः, भूरिश्रवाः, शल्यश्च। शंतनोरपि भागीरथ्यां जाह्नव्यां भीष्मः सर्वशास्त्रविशारदः प्रसिद्धः अभवत्। शंतनुः सत्यवत्यां चित्रांगदं विचित्रवीर्यं च अपि उत्पादितवान्। चित्रांगदः बाल एव गन्धर्वेण चित्रांगदेन संग्रामे हतः। विचित्रवीर्यः काशिराजस्य कन्ये अम्बां बालिकां च विवाहितवान्। स तु अधिकविलासव्यसनात् क्षयेन गृहीतः, मृत्युम् उपगतश्च। ततः सत्यवत्याः आदेशेन मम पुत्रः कृष्णद्वैपायनः, मातुः वचनं परमं मन्यमानः, विचित्रवीर्यस्य क्षेत्रे धृतराष्ट्रपाण्डुभ्यां प्रेषितया दास्यां विदुरं जनयामास। धृतराष्ट्रस्यापि गान्धार्यां शतं पुत्राः अभवन्, तेषु दुर्योधनः दुःशासनश्च प्रमुखौ।