अथान्तिनारस्य सुताः सञ्जज्ञिरे—सुमतिरप्तरथश्च ध्रुवश्चेति। तत्राप्रतिरथस्य पुत्रः कण्वः, कण्वस्यापि सुतो मेधातिथिः। तस्मात्कण्वायनब्राह्मणाः प्रवव्रुः। अप्रतिरथस्याप्यन्यः सुतोऽभूत् ऐलीन इत्याख्यः। ऐलीनस्य चत्वारः पुत्राः, तेषु प्रथमो दुष्यन्तः। स एव दुष्यन्तः सर्वभौमो राजा बभूव, तस्य पुत्रो भरतः। तस्मात्कारणात् देवैः श्लोकः कीर्त्यते—"माता वह्निः, पिता जनयिता, तस्य तु सुतः स्व एव; पुत्रं दुष्यन्तं गृहाण, न शाकुन्तलीं परित्यज।" अन्यश्लोकेन चोच्यते—"यः पुरुषस्य वीर्येण जातः सुतः, स एव राजानं यमसदनात् उद्धरति; त्वमेवास्य गर्भस्य कर्ता—शाकुन्तला सत्यमुक्तवती।" भरतस्य त्रिषु पत्निषु नव पुत्रा अभवन्। तान् मातरः, 'एते मम न रोचन्ते' इति उक्त्वा, पत्या परित्यागभीता, तान् पुत्रान् हत्वा विनाशयामासुः। ततो भरतः सुतलाभे विफलः सन्, मरुतः सोमयाजिनः तस्य पुत्रकामनया, बृहस्पतेः तेजसा, दीर्घतमसः कन्यायाः ममता-नाम्नः उतथ्यपत्नी-संभूतं पुत्रं तम् भरद्वाजं दत्तवन्तः। तस्य नाम्नि श्लोकः पठ्यते—"हे बृहस्पते, एष भारोऽयं बालः भरद्वाजः, एनं संवह।" इत्युक्त्वा तयोः पितरौ तस्मात् प्रस्थितवन्तौ; तेन स भरद्वाज इत्युच्यते। स एव मरुद्भिः प्रदत्तः पुत्रो वितथ इत्यपि नाम्ना विख्यातः। वितथस्यापि पुत्रो मन्युर्नामाभूत्। मन्योरपि पुत्राः बृहत्क्षत्रो महावीर्यः नगरः गर्गश्च। नगरस्य पुत्रः संकृतिः, तस्मात् गुरु प्रीतिरेवमन्तिदेवश्च। गर्गस्य शिनिः, तस्मात् गार्ग्या वंशः प्रवव्रुः, तत्र क्षत्रियजात्या ब्राह्मणाश्च सञ्जज्ञिरे। महावीर्यस्य दुruck्षयः पुत्रः अभवत्। तस्य त्रीन् पुत्रान् त्रय्यारुणिं पुष्करिणं कपिं च। एते त्रयः पुत्राः कालान्तरात् ब्राह्मणत्वमवाप्तवन्तः। बृहत्क्षत्रस्य पुत्रः सुहोत्रः, सुहोत्रात् हस्तिः अभवत्, स हस्तिनापुरं नगरीं कृतवान्। हस्तेः त्रीन् पुत्राः—अजमीढो द्विजमीढः पुरुमीढश्च। अजमीढात् कण्वः, कण्वात् मेधातिथिः, तस्मात् कण्वायनब्राह्मणाः प्रवव्रुः। अजमीढस्याप्यन्यः सुतो बृहदिषुरभवत्। बृहदिषोः पुत्रः बृहद्धनुः, तस्य बृहद्कर्मा, तस्मात् जयद्रथः, जयद्रथात् विश्वजित्, तस्मात् सेनजित् अभवत्। सेनजितः पुत्रान् अलभत—रुचिराश्वं काश्यं दृढहनुं सहनुं च। रुचिराश्वस्य पुत्रः पृथुसेनः, तस्मात् पारः, पारात् नीलः। नीलस्य शतं पुत्राः, तेषु श्रेष्ठः समरः, स काम्पिल्यपतिः अभवत्। समरस्य त्रीन् पुत्राः—पारसुः सुपारः सदश्वश्च। सुपारात् पृथुः, पृथोः सुकृतिः, सुकृतेः विभ्राजः, तस्मात् अनुहः अभवत्। एवं पौराणिकेऽस्मिन् वंशे महर्षयः, राजानः, ब्राह्मणाश्च महान् कीर्तिं लब्धवन्तः।