अनुः प्रभवति आनकदुन्दुभिः। तस्मात् अभिजित् अभिजिता च, ततः पुनर्वसुः। पुनर्वसोरपि पुत्रः आहुकः, कन्या च आहुक्याख्या अभवन्। आहुकस्य द्वौ पुत्रौ देवकः उग्रसेनः च। देवकस्य चत्वारः पुत्राः — देववान्, उपदेवः, सहदेवः, देवरक्षितः। तेषां सप्त कन्याः — वृकदेवा, उपदेवा, देवरक्षिता, श्रीदेवा, शान्तिदेवा, सहदेवा, देवकी च। एतानि सर्वाः वसुदेवः विवाहाय गृहीतवान्। उग्रसेनस्य अपि पुत्राः आसन् — कंसः, न्यग्रोधः, सुनामः, नकाह्वः, शङ्कुः, सुभूमिः, राष्ट्रपालः, युद्धतुष्टिः, सुतुष्टिः, मत्सः च। तस्य कन्याः — कंसा, कंसवती, सुतनू, राष्ट्रपालिका च। भजमानात् पुत्रः विदूरथः अभवत्। विदूरथात् शूरः, शूरात् शमीः, शमीः प्रतिक्षत्रः, प्रतिक्षत्रात् स्वयंभोजः, स्वयंभोजात् हृदिकः। हृदिकस्य अपि पुत्राः — कृतवर्मा, शतधन्वन्, दवार्हः, देवगर्भः, अन्ये च। देवगर्भस्य पुत्रः शूरः अभवत्। तस्य पत्नी मारीषा नाम्ना। तस्यां शूरः दश पुत्रान् उत्पादितवान्, तेषु वसुदेवः ऊर्वः च प्रमुखौ। यदा वसुदेवः तस्मिन्नेव गृहे जातः, तदा देवाः दिव्यांशस्य अवतरणं निर्बाधदृष्ट्या दृष्ट्वा, दिव्यदुन्दुभीनां निनादं कृतवन्तः। अतः सः आनकदुन्दुभिः इति नाम प्राप्तवान्। वसुदेवस्य नव भ्रातृणः — देवभागः, देवश्रवाः, अष्टकः, ककुदः, चक्रवतः, सधारकः, सृञ्जयः, श्यामः, शमिकगञ्जूषः च। वसुदेवस्य पञ्च भगिन्यः — पृथाः, श्रुतदेवा, श्रुतकीर्तिः, श्रुतश्रवाः, राजाधिदेवी च। शूरस्य मित्रम् आसीत् कुन्तिः। तस्मै पुत्राभावे शूरः पृथां कन्यां धर्मेण दत्तवान्। पाण्डुः तां पत्नीं कृतवान्। तस्यां धर्मेण, वायुनाः, इन्द्रेण च — युधिष्ठिरः, भीमसेनः, अर्जुनः नाम त्रयः पुत्राः जाताः। विवाहात् पूर्वं दिव्यतेजसा कन्यायाः कर्णः नाम कानीनः पुत्रः अभवत्। तस्याः सहपत्नी मद्री नाम्ना। तस्यां अश्विनौ देवौ द्वारा नकुलः सहदेवः च पाण्डुपुत्रौ जातौ। श्रुतदेवा वृद्धधर्मेण करुषराजेन विवाहिता। तस्यां दन्तवक्रः महासुरः अभवत्। श्रुतकीर्तिः केकयराजेन विवाहिता। तस्यां केकयपञ्च पुत्राः सन्तर्दनादयः अभवन्। राजाधिदेव्यां अवन्त्यौ विंद्यः अनु विंद्यः च जातौ। श्रुतश्रवा च चेदीराजेन दमघोषेण विवाहिता। तस्यां शिशुपालः अभवत्। सः पूर्वजन्मनि हिरण्यकशिपुः नाम्ना दैत्यश्रेष्ठः अभवत्। सः भगवता नरसिंहरूपेण विनष्टः। पुनः त्रैलोक्याधिपतेः सर्वशक्त्या, अपरिमितबलवीर्यसम्पदा, दशाननः अभवत्। बहून्युगानि उपभूय, राघवरूपेण भगवतः युद्धे पतित्वा, स्वसञ्चितस्य पुण्यस्य फलम् आप्तवान्। पुनः शिशुपालः चेदीराजदमघोषस्य पुत्रः अभवत्। शिशुपालरूपेण अपि, भगवतः पुण्डरीकनयनस्य पृथिवीभारहरणाय अवतरतो महद्वैरम् आसीत्। भगवता तत्रैव निहतः, परमात्मनि एकचित्ततया समाधिं प्राप्तवान्। भगवतो यदि प्रसन्नता, इच्छितं सर्वं ददाति; तथापि शत्रुरूपेण अपि निहत्य, दिव्यम् अनुपमं स्थानम् दत्तवान्।