श्रीमत्सनातनधर्मकथायाम्— यदुनां मध्ये, धर्मनिष्ठे बलरामे, तस्य मद्यादि-विलासानां त्यागः कर्तव्यः इति आदेशः कृतः। ततः बलरामः, सत्यभामा च, अहं च, यदुवंशजनानां प्रति निवेदनं कृतवन्तः—‘एषः पर्याप्तः, त्वं दानाधिपते, एतद् ज्ञातव्यं। तस्मात्, त्वमेव एतद् भारं सहनक्षमः। यद् त्वया धार्यते, तत् राज्यस्य हिताय भवति; अतः पूर्ववत् राजहिताय त्वया एषः रक्ष्यः। अधिकं किमपि वक्तव्यं नास्ति।’ इति उक्ते, दानाधिपतिः प्रत्युवाच—‘एवं भविष्यति।’ सः तं महाग्रहम् आदत्तवान्। ततः आरभ्य अक्रूरः तस्य ग्रीवायाम् दीप्त्या शोभमानः, सूर्यस्य किरणैः अलंकृतः इव, मुक्तः विचरति स्म। यः भगवत्समीक्षायाः दोषापवादविमुक्तिं स्मरति, तस्य कदाचित् अपि लघुतमः अपवादः न भवति; यस्य इन्द्रियाणि निर्बाधानि, सः सर्वपापविमुक्तिं प्राप्नोति। यत्र भगवतः कृष्णस्य युद्धे स्थितः, तत्र श्रद्धया समर्पितं भोजनं, जलं, च सर्वं यथायोग्यं पात्रेषु उपनिहितं तस्य शक्तिं, आयुष्यम् च पुष्णति स्म। श्रीपाराशर ऋषिः पुनः कथयति—अनमित्रस्य पुत्रः शिनिः अभवत्। तस्य पुत्रः सत्यकः, तस्मात् सातीकि, युयुधानः इति प्रसिद्धः। तस्मात् संजयः, तस्य पुत्रः कुणिः, तस्मात् युगंधरः। एते शिनिवंशजाः। अनमित्रस्य वंशे वृष्णिः अभवत्; तस्मात् श्वफाल्कः, यस्य तेजः काथेन प्रसिद्धम्। श्वफाल्कस्य अनुजः चित्रकः अभवत्। श्वफाल्कात् गान्दिन्याः अक्रूरः उत्पन्नः। एवं उपमद्गः अपि जातः। उपमद्गस्य पुत्राः मृदः, अमृदः, विश्वारिः, मेजयः, गिरिक्षत्रः, उपक्षत्रः, शतघ्नः, अरिमर्दनः, धर्मदृक्, दृष्टधर्मः, गन्धमोजः, वाहः, प्रतिवाहः; कन्या सुतारा इति प्रसिद्धा। अक्रूरस्य पुत्रौ देववान्, उपदेवः। चित्रकस्य पुत्राः पृथु, विपृथु आदि बहवः। कुकुरस्य पुत्राः चत्वारः—भजमानः, शुचिः, कंबलः, बर्हिषाखः; एवं अन्धकस्य अपि चत्वारः पुत्राः। कुकुरात् हृष्टः, तस्मात् कपोतरमा, तस्मात् विलोमा, तस्मात् तुम्बुरस्य मित्रम् अनुसंज्ञः। अनुशः आनकदुन्दुभिः, अभिजित्, अभिजिता, पुनर्वसु अभवन्। पुनर्वसुः पुत्रः आहुकः, कन्या आहुकि। आहुकस्य पुत्रौ देवकः, उग्रसेनः। देवकस्य पुत्राः देववान्, उपदेवः, सहदेवः, देवरक्षितः। तस्य सप्त कन्याः—वृकदेवा, उपदेवा, देवरक्षिता, श्रीदेवा, शान्तिदेवा, सहदेवा, देवकी। वसुदेवः सर्वाः विवाहितवान्। उग्रसेनस्य पुत्राः—कंसः, न्यग्रोधः, सुनामः, नकाह्वः, शङ्कुः, शुभूमिः, राष्ट्रपालः, युद्धतुष्टि, सुतुष्टि, मत्सः। उग्रसेनस्य कन्याः—कंसा, कंसवती, सुतनू, राष्ट्रपालिका। भजमानात् पुत्रः विदूरथः, तस्मात् शूरः, तस्मात् शमी, तस्मात् प्रतिक्षत्रः, तस्मात् स्वयंभोजः, तस्मात् हृदिकः। हृदिकस्य पुत्राः—कृतवर्मा, शतधन्वन्, दवार्हः, देवगर्भः, अन्ये च। देवगर्भस्य पुत्रः शूरः। शूरस्य पत्नी मारीषा। तस्यां दश पुत्राः जाताः, वसुदेवः ऊर्वः च प्रमुखाः। यदा वसुदेवः तस्मिन्गृहे जातः, तदा देवाः दिव्यदर्शनयुक्ताः भगवतः अंशावतरणं दृष्ट्वा, दिव्यदुन्दुभीः वादयामासुः। अतः सः आनकदुन्दुभिः इति नाम प्राप्तवान्। तस्य नव भ्रातरः—देवभागः, देवश्रवाः, अष्टकः, ककुदः, चक्रवतः, सधारकः, सृञ्जयः, श्यामः, शमिकगञ्जूषः। वसुदेवस्य पञ्च भगिन्यः—पृथाः, श्रुतदेवा, श्रुतकीर्तिः, श्रुतश्रवाः, राजाधिदेवी। शूरस्य मित्रः कुन्तिर् नाम। तस्मै पुत्रहीनाय शूरः पृथां कन्यां शास्त्रानुसारं दत्तवान्। एवं श्रीविष्णुपुराणे यदुवंशस्य महनीयः वृत्तान्तः, दिव्यपुरुषाणां वंशपरम्परा, तेषां धर्मनिष्ठा, भगवतः अवतारस्य च यशः विस्तारतः वर्णितम्।