सदाचारनिष्ठः सन् मनुष्यः स्वकेशान् सुसंस्कृतान् शुद्धान् च कृत्वा सुरभिं चन्दनाद्यनुलेपनं विधाय, सुखसंस्पर्शयुक्तं वस्त्रं धारयेत्। सदा शुभ्राणि रमणीयानि च पुष्पाणि धारयन् विहरेत्। परधनस्य किंचित्पि न स्वीकरोति, नापि किंचित्पि अप्रियं भाषते; न च प्रियार्थं मिथ्यावचनं करोति, न परदोषान् प्रकाशयेत्। अन्यस्य वित्तं वा वैरं वा न स्पृहयेत्, दोषयुक्तयानमारोहणं, नदीतीरच्छायायां च विश्रान्तिं न कुर्यात्। द्वेष्यैः पतितैः उन्मत्तैः शत्रुभिः कृमिपीडितैः वेश्याभिः तेषां ग्राहकैः च, अधममिथ्यावदद्भिः च सह संगं वर्जयेत्। अतीव व्ययशीलैः, परदोषप्रियैः, छद्मकारिभिः च मैत्रीं न कुर्यात्; एकाकी यात्रा अपि न समाचरेत्। शीघ्रगामिन्या नद्याः प्रवाहे, दह्यमाने गृहे, वृक्षाग्रे च प्रवेशनं न कुर्यात्। दन्तौ न पीडयेत्, नासां न निर्यातयेत्; जृम्भमाणः मुखं न विवृणुयात्, अपानं कासं च परेषां पुरतः न निष्कासयेत्। नात्यर्थं हास्यं करोति, न शब्दं जनयति, नापि शब्देन वातं विसृज्येत्; नखैः न खादेत्, तृणं न छिनत्ति, भूमिं न खनति। श्मश्रुं मृदं वा न खादेत्, न च मर्दयेत्; वह्निं, मलिनानि, निषिद्धकर्माणि च न पश्येत्। नाङ्गनां नग्नां परदारां पश्येत्, न च सूर्यम् उदयेऽस्तमये वा; मृतशरीरस्य गन्धं न जिघ्रेत्, स हि सोमस्य गन्धः। चत्वराणि, देवदारूनि, श्मशानानि, वनानि, दुष्टस्त्रीसंगं च रात्रौ सदा वर्जयेत्। पूज्यदेवताद्विजदीपछायां न अतिक्रामेत्; निर्जने वने एकाकी न गच्छेत्, शून्यगृहे न वसेत्। कपालानि, अस्थीनि, कंटकानि, मलिनानि, हविष्ण्यवशेषं, भस्म, तुषं, स्नानांते सिक्तभूमिं च दूरात् वर्जयेत्। अनार्यैः सह संगं न कुर्यात्, वक्रभावं न इच्छेत्; सर्पं न समीपगच्छेत्, न च स्थातुं न चिरं समासीत्। नात्यर्थं जागरणं, न निद्रां, न स्नानं, न चिरं उपवेशनं, न अधिकं शयनं, न व्यायामं समाचरेत्। दन्तिनां शृङ्गिणां च, तुहिनं, प्रतिवातं, आतपं च, दूरात् वर्जयेत्। नग्नः न स्नायात्, न स्वप्नीयात्, न शौचं कुर्यात्; विमुक्तकेशः न खादेत्, न च देवपूजां कुर्यात्। एकवस्त्रेण न यज्ञं, न देवपूजां, न आचमनं कुर्यात्, न च पाठे। दुष्टाचारिणां संगं न कदापि कुर्यात्; सत्संगः क्षणमपि पुण्यदः। श्रेष्ठेन हीनेन वा न विवादं कुर्यात्; विवाहं, विवादं च तुल्यधर्मिणा सहैव समाचरेत्। विवादारम्भं न कुर्यात्, न शुष्कवैरं धारयेत्; किंचित् हानिः अपि सहनीयम्, वैरजनितं लाभं त्यजेत्। स्नानानन्तरं स्नानवस्त्रेण वा हस्तेन वा अङ्गानि न मार्जयेत्; न च केशान् क्षोभयेत्, उत्तिष्ठ्य त्वरया न खादेत्। परपादं न पदेन स्पृशेत्, पूज्यस्य वस्तुनः प्रति पादं न प्रक्षिपेत्; आचार्यस्य सन्निधौ अहङ्कारविहीनः नोच्चासने उपविशत्। देवालयं, चत्वरं, शुभपुण्यस्थानानि वा वामतो न गच्छेत्; प्रतिलोमगमनं वर्जयेत्, सदा दक्षिणतो भ्रमेत्। चन्द्रसूर्याग्निवाय्वापः पूज्यवस्तूनि वा प्रति न कदापि मूत्रपुरीषादिकं कुर्यात्। स्थितः न मूत्रं कुर्यात्, न मार्गे मूत्रं कुर्यात्; कफमलमूत्ररुधिराणि न अतिक्रामेत्। भोजनकाले, होमकाले, शुभकर्मणि, पाठे, यज्ञे, जनसमूहे वा कफनासिकाविसर्गं न कुर्यात्। स्त्रीषु न अवमन्येत, न तासु विश्वासं स्थापयेत्; न तासु असूया कुर्यात्, न च कदापि दूषणं वदेत्। सत्पथनिष्ठः, सत्कर्मरतः, गृहतः निर्गच्छन् पूज्येभ्यः शुभद्रव्यैः, पुष्पैः, मणिभिः, घृतेन वा पूजनं कृत्वा, नमस्कारं च कुर्यात्। चत्वरेषु नमस्कारं कुर्यात्, समये यज्ञं च; क्लिष्टान् उद्धरेत्, साधून् सेवेत, विदुषां संगं कुर्यात्। यो देवर्षीन् सम्यक् पूजयति, पितृभ्यः जलं अन्नं च ददाति, अतिथीन् सत्करोति, स उत्तमां गतिं प्राप्नोति। यः हितं, यथाकालं, मृदु, मितभाषणं करोति, आत्मसंयम्य, स परमां सुखदां लोकान् प्राप्नोति। यः बुद्धिमान्, विनयी, क्षमावान्, श्रद्धालुः, नम्रः च, स ज्ञानीयुक्तमहाजनवयोवृद्धलोकान् प्राप्नोति। अकालवज्रनादे, पर्वणि, अशौचे, ग्रहादिषु पाठं न कुर्यात्। यः कोपितं शमयति, सर्वबन्धुषु निर्वैरः, भीतानां सान्त्वनकर्ता, धर्मिष्ठः च, तस्य स्वर्गः अपि लघुः। वर्षायाम् आतपे छत्रं धारयेत्; रात्रौ वने च दण्डं, शरीररक्षणाय पादत्राणं सदा धारयेत्। नात्युत्तानदृष्ट्या, न पार्श्वदृष्ट्या, न दूरदृष्ट्या गच्छेत्; युगपात्रपरिमाणमात्रं भूमिं निरीक्ष्य एव चर्यात्। यः सर्वदोषकारणानि संयमेन वर्जयति, स धर्मार्थकामेषु किञ्चित् अपि न हानिं प्राप्नोति। सदाचारनिष्ठः पण्डितः शमशीलः, पापेषु अपि अपरुषः, मृदुभाषी, मैत्रीपूर्णहृदयः, तस्य मुक्तिः हस्तगता इव। ये रागक्रोधलोभवर्जिताः, सदाचारस्थिताः च, तेषां प्रभावेनैव पृथिवी धृता इति।