चक्षुषः पुत्रः वीर्यसम्पन्नः वीर्यवान् च विम्शो नाम जातः। तस्मात् विविम्शकः अभवत्। विविम्शकस्य खनिनेत्रः पुत्रः अभवत्। खनिनेत्रात् अतिविभूतिः उत्पन्नः। अतिविभूतेः करंधमः जातः, स च महाबलपराक्रमसम्पन्नः। करंधमात् अविक्षित् अभवत्। अविक्षितः अपि महाबलपराक्रमसम्पन्नं पुत्रं मारुत्तं नाम अजजनत्। तस्मिन् मारुत्ते इमे द्वौ श्लोकौ गीयते—कस्य भूमौ यज्ञः मारुत्तस्य समः? तस्य सर्वे यज्ञद्रव्याणि सुवर्णमयानीव परमशोभनानि आसन्। तत्र यस्य यज्ञे इन्द्रः अपि अनाहिताग्निरिव उपस्थितः, द्विजातयः सोमदानदक्षिणाभिश्च संतुष्टाः, मरुतः परिचारकाः अभवन्, स्वर्गदेवताः च सभायाम् आसन्। स एव मारुत्तः सार्वभौमः पुत्रं नरिष्यन्तं नाम अजजनत्। नरिष्यन्तात् दमः अभवत्। दमस्य पुत्रः राजवर्धनः जातः। राजवर्धनात् सुवृद्धिः अभवत्। सुवृद्धेः केवलः उत्पन्नः। केवलात् सुधृतिः अभवत्। सुधृतेः चन्द्रः जातः। ततोऽनन्तरं पुनः केवलः अभवत्। केवलात् बन्धुमान् जातः। बन्धुमतः वेगवाँस्समुत्पन्नः। वेगवतः बुधः अभवत्। बुधात् त्रिणबिन्दुः उत्पन्नः। त्रिणबिन्दोः एकैव कन्या आसीत्, इलाविलानामा। तस्मिन्नेव काले विश्रुताप्सराः अलम्बुषा त्रिणबिन्दुना सह समागता। तस्यां अलम्बुषायां विशालो नाम पुत्रः अभवत्, यः विशालां नगरीं निर्मितवान्। विशालस्य हेमचन्द्रः पुत्रः अभवत्। ततोऽनन्तरं चन्द्रः जातः। चन्द्रस्य धूम्राक्षः पुत्रः अभवत्। धूम्राक्षस्य श्रृञ्जयः अभवत्। श्रृञ्जयात् सहदेवः उत्पन्नः। सहदेवस्य कृष्णाश्वः पुत्रः अभवत्। कृष्णाश्वात् सोमदत्तो जातः, यः शतं अश्वमेधयज्ञान् अकरोत्। सोमदत्तस्य पुत्रः जनमेजयः अभवत्। जनमेजयात् सुमतिः उत्पन्नः। एते वै विशाल्याः राजानः। अत्रापि श्लोकः कश्चन गीयते—त्रिणबिन्दोः प्रसादात् सर्वे विशाल्याः राजानः दीर्घायुषः महात्मानः बलवन्तः परमधार्मिकाश्चासन्। शर्यातेरपि कन्या आसीत्, सुकन्येति या च्यवनाय पत्नीत्वं गतवती। शर्यातेरन्यः पुत्रः आनर्तः नाम धर्मात्मा जातः। आनर्तस्य अपि पुत्रः रेवतः अभवत्, यः आनर्तदेशस्य अधिपः आसन्, कुशस्थलीपुरीं चावसत्। रेवतः अपि रैवतं पुत्रं अजजनत्, यः ककुद्मिनामापि अभवत्, स च शतभ्रातॄणां ज्येष्ठः स्वधर्मनिष्ठश्चासीत्।