शूद्रः अपि दानं दातुं शास्त्रेण अनुमतः, गृहमेद्यैः यज्ञैः पूजनं कर्तुं शक्नोति; तस्यैव सर्वाणि कर्माणि, पितृयज्ञादीनि, सम्यक् विधिना सम्पादनीयानि। सर्वे जनाः, सेवकादीनां पालनार्थं, सम्पत्तिं स्वीकर्तुं समर्थाः; स्वपत्नीषु यथाकालं संपर्कः अनुमतः, हे राजन्। सर्वेषु प्राणिषु दया, क्षमा, अनहंकारः, सत्यता, शौचम्, चिन्तारहितता, शुभता, मधुरवाक्यता—एते गुणाः सन्ति। मित्रता, अलोभः, अमार्दवम्, अनसूया—एते सर्वसामान्य वर्गस्य गुणाः कथ्यन्ते, नृपश्रेष्ठ। एते गुणाः सर्वेषु आश्रमेषु अपि सामान्यलक्षणानि; तत्र ब्राह्मणादीनां विशेषधर्मान् शृणु। द्विजस्य क्षत्रियधर्मः विधीयते; विपत्तौ वैश्यधर्मः अपि; किन्तु शूद्रधर्मः तयोः न भवति। यदि समर्थौ, तौ तं धर्मं त्यजेताम् अपि विपत्तौ; केवलं विपत्तौ तं धर्मं आचरन्ति, वर्गधर्मानां मिश्रणं न कुर्यात्। एवं, राजन्, वर्गधर्मान् तव उक्तवान्; अधुना आश्रमधर्मान् यथावत् शृणु। और्वः उवाच—यः बालकः उपनयनेन संस्कृतः, वेदाध्ययननिष्ठः, सः आचार्यस्य समीपे वसन्, शिष्यरूपेण तिष्ठेत्, राजन्। तत्र शौचम्, सदाचारः, व्रतानि आचरन्, आचार्यं सेवेत; व्रतानि पालयन्, दृढचित्तः वेदं पठेत्। संध्ययोः सूर्यं च अग्निं च उपासेत्; ततः आचार्यं नमेत्। आचार्यः तिष्ठति चेत् तिष्ठेत्; आचार्यः गच्छति चेत् अनुसरन् गच्छेत्; आचार्यः उपविशति चेत् अधस्तात् उपविशेत्; विपरीतं न आचरन्, राजश्रेष्ठ। वेदं केवलं आचार्यस्य आज्ञया पठेत्, अनव distracted, आचार्यस्य सन्निधौ; आचार्यस्य अनुमत्याः अन्नं भिक्षया भुञ्जीत्। स्नानं आचार्यस्य स्नानानन्तरं कुर्यात्; जलं, दारुं, अन्यानि यथाकालं आचार्याय आनयेत्। वेदं अधीत्य, आचार्यस्य अनुमतिं प्राप्य, गृहस्थाश्रमं प्रविशेत्, आचार्यस्य ऋणं सम्यक् समाप्य। पत्नीं विधिवत् प्राप्त्वा, स्वकर्मणा धनं सम्पाद्य, गृहेषु सर्वाणि कर्तव्यानि यथाशक्ति आचरन्, भूमिपाल। पितृभ्यः तर्पणं, देवभ्यः यज्ञं, अतिथिभ्यः सत्कारः, ऋषिभ्यः भोजनं, वेदस्य अध्ययनं, सृष्टिकर्त्रे सन्ततिः—एतानि सम्यक् आचरन्। प्राणिभ्यः हविः दद्यात्, सर्वं जगत् स्नेहेन पालयेत्; स्वकर्मफलैः लोकान् प्राप्नोति। ये भिक्षया जीवन्ति, यतयः वा ब्रह्मचारिणः वा, तत्र अपि गृही प्रतिष्ठितः; अतः गृहस्थाश्रमः श्रेष्ठः। वेदपाठनाय, तीर्थस्नानाय, ब्राह्मणाः भूमौ विचरन्ति; लोकदर्शनाय अपि। ये स्थिरनिवासरहिताः, अनियमितभोजनाः, यत्र सायं तत्र वसन्ति—गृहस्थः तेषां आधारः, उत्पत्तिस्थानम्। अतिथिभ्यः मधुरवाक्यं, स्वागतं, दानं च दद्यात्; आगतान् शय्यां, आसनं, भोजनं च दद्यात्। यदि अतिथि, आशां विफलयन्, गृहं त्यजति, गृहस्थः तस्य पापं गृह्णाति, पुण्यं हरति। गृहस्थस्य अवमानः, अहंकारः, कपटः, व्यथा, हिंसा, कठोरता—एतानि न अनुमोदनीयानि। यः गृहस्थः एतत् परमं नियमं सम्यक् आचरति, सः सर्वबंधैः मुक्तः, उत्तमान् लोकान् प्राप्नोति। यदा वृद्धावस्था आगच्छति, गृहस्थः कर्तव्यं समाप्य, पत्नीं पुत्रेभ्यः समर्प्य, वनं गच्छेत्, एकाकी वा तया सह। तत्र पत्रफलमूलैः जीवन्, जटिलः, दाढी, भूमौ शयानः, अतिथीन् सम्यक् सत्कारयन्, मुनिः भवेत्, राजन्। वस्त्रं चर्म, वल्कल, तृणादि युक्तं धारयेत्; त्रिः स्नानं प्रतिदिनं कुर्यात्, नृपश्रेष्ठ। देवानां पूजनं, हविः दानं, आगतानां सत्कारः, भिक्षादानं, तर्पणं—एतानि तस्य उचितानि, नृपश्रेष्ठ। वन्यतेलैः अङ्गं अभिषिञ्चेत्; तपः, उष्णशीतादि सहनं च आचरन्, राजाधिराज। यः वानप्रस्थः नियताचारः, सः दोषान् अग्निवत् दहति, नित्यलोकान् प्राप्नोति। चतुर्थः आश्रमः संन्यासः, मुनिभिः घोषितः; तस्य स्वरूपं मम वचनेन शृणु, राजन्। पुत्रपत्नीबान्धवेषु स्नेहं त्यक्त्वा, अनसूया, चतुर्थं आश्रमं प्रविशेत्, भूमिपाल। त्रिविधार्थेषु कर्म त्यक्त्वा, मित्रादिषु समता, सर्वेषु प्राणिषु सौहार्दं धारयेत्। वाक्, मनः, कायेन सर्वेषु प्राणिषु सत्कर्म आचरन्; यः योनिजः, अण्डजः, अन्यथा जातः, तेषु हिंसां न कुर्यात्, सर्वासक्तिं त्यजेत्। ग्रामे एकरात्रिं, नगरे पञ्चरात्रिं स्थातुम्; तथा यः न आसक्तः, न द्वेषी भवति। जीवनाय, यथासम्पन्नं अनापेक्षया भोजनं कुर्यात्; यथाकालं, सदाचारिणां गृहेषु भिक्षां याचेत्। कामः, क्रोधः, अहंकारः, मोहः, लोभः, इत्यादीनि सर्वाणि त्यक्त्वा, संन्यासी निःसङ्गः भवेत्। यः मुनिः सर्वेभ्यः प्राणिभ्यः अभयदानं दत्वा तिष्ठति, तस्य सर्वेभ्यः कोऽपि भयम् नास्ति। यः अग्निं स्वदेहे स्थापयन्, मुखे हविः ददाति, देहाग्नौ; ब्राह्मणः भिक्षया प्राप्तेन हविषा, तेषां लोकान् प्राप्नोति, यजमानानां। एवं, धर्मान्, आश्रमवर्गान्, गुणान्, कर्तव्याणि च, पुरा और्वेन राज्ञे सम्यक् कथितानि।