पूर्वदिशि, बुद्धिमन्तः धन्वन्तरये बलिं सम्यक् दद्यात्, ततः वैश्वदेवकर्म आचरितव्यं। उत्तरपश्चिमदिशि च वायवे सर्वासु दिशासु विहितबलिं दद्यात्, ब्रह्मणे, अन्तरिक्षाय, सूर्याय च बलिं समर्पयेत्। हे नृप, विश्वेभ्यः देवभ्यः, सर्वेभ्यः भूतेभ्यः, लोकपालाष्टकाय, पितृभ्यः, यक्षेभ्यश्च बलिं सम्यक् समर्पयेत्। अनन्तरं, अन्यं खाद्यं गृहित्वा, शुद्धेन मनसा, यथेष्टं भूमौ विशुद्धे स्थले पृथिव्याः भूतेभ्यः तदन्नं दद्यात्। देवा, मनुष्याः, पशवः, खगाः, सिद्धाः, यक्षा, सर्पाः, दैत्याः, पिशाचाः, वृक्षाश्च—ये चान्नकामिनः स्युः—यद्यदत्र मया दत्तं तेन ते सन्तुष्टिम् आप्नुयुः। पिपीलिकाः, कीटाः, पतङ्गाश्च, ये च कर्मबन्धनैः बद्धाः क्षुधिताः, तेऽपि मया दत्तेनानेन अन्नेन तृप्तिं लभेरन्, सुखिनश्च भवन्तु। येषां न माता, न पिता, न बान्धवाः, येषां च अन्नलाभोपायो नास्ति, ये चान्नविहीनाः, तेषां कृते भूमौ दत्तमन्नं तृप्तिं हर्षं च दद्यात्। सर्वेभ्यः भूतेभ्यः चेदं चान्नं विष्णुरहमेव, अन्यन्नास्ति किञ्चन। अतः सर्वभूतसारभूतमिदमन्नं तेषां हिताय समर्पयामि। एष चतुर्दशभूतगणः, ये च तेषु सर्वे प्राणिनः, तेषां तृप्त्यर्थं मया एतदन्नं मुक्तं; तेन ते सन्तुष्टिम् आप्नुयुः। एवं स्तुत्वा श्रद्धालुः पुरुषः भूमौ सर्वेषां हिताय अन्नं दद्यात्, गृही हि सर्वेषां शरणं भवति। पश्चात्, श्वभ्यः, चाण्डालादिभ्यः, पक्षिभ्यः, पतितेभ्यः, अपुत्रकेभ्यश्च भूमौ अन्नं दद्यात्। ततः गोदुग्धमात्रकालं गृहद्वारे तिष्ठेत् अतिथेः प्रतीक्षार्थम्; ततः पश्चात् यथेष्टं आचरेत्। यदि तत्र अतिथिः आगच्छति, तं सौम्यवचनेन, आसनार्पणेन, पादप्रक्षालनपूर्वकं सत्कारयेत्। श्रद्धया अन्नदानं, प्रियप्रश्नोत्तरं, प्रयाणकाले चानुगमनं कृत्वा गृहस्थः तस्य हर्षं जनयेत्। योऽपि अन्यदेशात् आगतः, कुलनामविज्ञातः, ग्रामवासिनः न स्यात्, स अतिथि यथाविधि पूजनीयः। यदि कश्चित् अतिथिः दरिद्रः, अपरिचितः, अज्ञातकुलः आगच्छति, तं सत्कारं विना भुञ्जानः पतति, केवलं भोक्तुमिच्छन्। तस्य पठनं, वंशं, आचारं, कुलं वा न पृच्छेत्; स च गृहस्थेन ब्रह्मैव इति भाव्यः। पितॄणां कृते अपि गृहस्थः स्वग्रामवासिनं, सदाचारिणं, ज्ञातप्रभवमेकं ब्राह्मणं पञ्चमहायज्ञकर्मणि प्रवृत्तं प्रतीक्षेत्। ततः हिंसारहितं, यथायोग्यं, श्रेयस्करं श्रेष्ठमन्नभागं विन्यस्य, विदुषे ब्राह्मणाय समर्पयेत्। यतीनां ब्रह्मचारिणां च त्रिभ्यः भागान् भिक्षां दद्यात्; शक्तिमान् चेत्, यथाशक्ति यथारुचि चान्यत् अधिकं दद्यात्। एवं अतिथिनः वर्णिताः, पूर्वोक्तानां यतिनां च; एतेषां चतुर्णां सत्कारात्, हे नृप, पापात् विमुच्यते। यदि कश्चित् अतिथिः निराशः गृहात् प्रत्यागच्छति, तदा स गृहिणः पुण्यं गृह्णाति, पापं तत्रैव त्यजति। धाता, प्रजापतिः, इन्द्रः, अग्निः, वसवः, अर्यमाञ्च—एते देवाः, हे नृप, अतिथौ प्रविश्य, गृहस्थस्य अन्नं भुञ्जते। अतः अतिथिसत्काराय सदा प्रयत्नः कार्यः; अतिथिविना यः भुङ्क्ते, स केवलं पापमेव भुङ्क्ते। अनन्तरं, गृहस्थः पूर्वं विवाहिताभ्यः स्त्रीभ्यः, क्लिष्टेभ्यः, गर्भिणीभ्यः, वृद्धेभ्यः, बालकेभ्यश्च पक्तं भोजनं दद्यात्, पश्चात् स्वयमश्नीयात्। यदि एतेषां भोजनं विना स्वयं भुङ्क्ते, स पापं भुङ्क्ते; एवं मृतः नरकं गच्छति, कृमिभोजी च भवति। अभिषिक्तविना यः भुङ्क्ते, स मलमेव भुङ्क्ते; मन्त्रविना भुञ्जानः पूयशोणितं भुङ्क्ते; अपक्वं भुङ्क्ते मूत्रं भुङ्क्ते; बालादिभ्यः पूर्वं भुङ्क्ते, स प्रथमं विष्ठां खादति। एवं स दिनरात्रं कृमीन् खादति, अन्यच्च अनुचितं भुङ्क्ते, यदि न ददाति। अतः, हे राजेन्द्र, गृहस्थस्य भोजनविधिं शृणु—यथा भोजनसमये पापबन्धनं न भवति। अत्र, हे नृप, आरोग्यं, महाबलम्, बुद्धिः, आपद्भयाभावः, शत्रुशापनिवारणं च जायते। सम्यग् स्नानं कृत्वा, देवर्षिपितृभ्यो हुत्वा, शुभरत्नानि गृहीत्वा, श्रद्धया भुञ्जीत। मन्त्रपाठपूर्वकं हुत्वा, शुचिवस्त्रधारणेन, अतिथिभ्यः, ब्राह्मणेभ्यः, आचार्येभ्यः, शिष्येभ्यश्च दत्त्वा, शुभगन्धमाल्याभ्यां भूषितः भुङ्क्ते। न बहुवस्त्रधारणेन, न शीतेन हस्तपादयोः, शुद्धमुखः, प्रसन्नः, अनुचितदिशां न पश्यन् भुङ्क्ते। पूर्वदिशं वा उत्तरदिशं वा पश्यन्, एकचित्तः, हितमन्नं, शुद्धोदकेन सिक्तं भुङ्क्ते। अवमानपूर्वकं नीतं न भुङ्क्ते, न च कद्रूपं कृतम्; शिष्येभ्यः, क्षुधितेभ्यश्च दत्त्वा, गृहस्थः ततो भुङ्क्ते। युक्ते शुचौ पात्रे द्विजः क्रोधरहितः भुङ्क्ते। न रेणुपात्रे, न अनुचितस्थले, न अनुचितकाले, न च सङ्कुले स्थले; प्रथमं भागं अग्नौ हुत्वा ततो भुङ्क्ते। मन्त्रैः संस्कृतं, हितं, न च स्थालं, हे नृप, फलमूलशुष्कशाखादिवर्जितं तु। तथैव हरितकीफलानि, गुडपाकानि च वर्जयेत्; सारभागमेव भुङ्क्ते, नान्यथा, हे नृप। अवशिष्टं न भुङ्क्ते, अपि तु मधु, जलं, घृतं, शाकपिण्डं विवेकी भुङ्क्ते। अन्ने एकचित्तः स्यात्; आदौ मधुरं, मध्ये लवणाम्लं, अन्ते तिक्तकटुकादि भुङ्क्ते। आदौ द्रवम्, मध्ये स्थूलं, अन्ते पुनर्द्रवम्; एवं बलं आरोग्यं च नश्यति न कदाचन। एवं गृहस्थेन भोजनविधिः श्रद्धया, सम्यक् आचरितव्यः, यथा सर्वे प्राणी तृप्तिं प्राप्नुयुः, स च पापात् विमुच्यते।