सावणः, द्युतिमान्, भाव्यः, वसुः, मेधातिथिः, सप्तमः ज्योतिष्मान्, सत्यः च—एते तस्मिन्मान्वन्तरे महर्षयः अभवन्। दक्षस्य मावर्णिकस्य पुत्राः च धृतकेतुः, दीप्तिकेतुः, पञ्चहस्तः, निरामयः, पृथुश्रवाः, अन्ये च भविष्यन्ति। दशमे मानवे ब्रह्मसावर्णिः मनुः भविष्यति; तस्मिन्काले सूधामान्, विशुद्धः, शतम् देवगणः च सन्ति। तेषु शान्तिः इन्द्रः महाबलः भविष्यति; सप्तर्षयः अपि शृणु। हविष्मान्, सुकृतः, सत्यः, तपोमूर्तिः, अद्वितीयबलः नाभागः, सत्यकेतुः—एते सप्तर्षयः। ब्रह्मसावर्णेः पुत्राः, सुख्षेत्रः, उत्तमौजाः, भूरिषेणः, अन्ये च दश जना, पृथिवीं रक्षिष्यन्ति। एकादशमे मानवे धर्मसावर्णिः मनुः भविष्यति। तस्मिन्काले विहङ्गमाः, कामागमाः, निर्वाणाः, ऋषयः च—एते देवगणाः, प्रत्येकं त्रिंशत्, तेषां इन्द्रः पृषा नामकः। निःस्वरः, अग्नितेजाः, वपुष्मान्, घणिः, आरुणिः, हविष्मान्, अनघः—एते सप्तर्षयः। सर्वत्रगः, सुदर्मा, देवानिकः, अन्ये च तस्य मनोः पुत्राः भविष्यन्ति, ये पृथिवीं पालयिष्यन्ति। द्वादशः मनुः सावर्र्णिः रुद्रस्य पुत्रः भविष्यति; तस्मिन्काले ऋतुधामा इन्द्रः। पञ्च देवगणाः—हरिताः, रोहिताः, सुमनसः, सुकर्माणः, सुरापाः—प्रत्येकं दश। तपस्वी, सुतपाः, तपोमूर्तिः, तपोरतिः, तपोधृतिः, द्युतिः, सप्तमः तपोधनः—एते सप्तर्षयः; तस्य पुत्रान् अपि शृणु। देववान्, उपदेवः, देवश्रेष्ठः, अन्ये च बलिनः राजा, तस्य मनोः पुत्राः भविष्यन्ति। त्रयोदशे मानवे रुचिः नाम मनुः भविष्यति। तस्मिन्काले सुत्रामाणाः, सुकर्माणाः, सुदर्माणाः, अमराः—एते त्रयस्त्रिंशत् देवगणाः। तेषु दिनपतिः महाबलः इन्द्रः भविष्यति। कोऽपि मोहशून्यः, सत्यम् पश्यन्, अचलः, निराशः, स्थिरः, अविनाशी च; सप्तमः सुतपाः ऋषिः। एते सप्तर्षयः; तस्य पुत्रान् अपि शृणु। चित्रसेनः, विचित्रः, अन्ये च पृथिव्याः अधिपाः भविष्यन्ति। मैत्रेय, चतुर्दशे मानवे मनुः नाम भविष्यति, शुद्ध इन्द्रः, देवगणः पञ्च—तेषां नामानि शृणु। चाक्षुषाः, पवित्राः, कनिष्ठाः, भ्राजिकाः, वाचवृद्धः—एते देवाः। सप्तर्षयः अपि शृणु—अग्निबाहुः, शुचिः, शुक्रः, मागधः, ओग्नीध्रः, युक्तः, जितः। तस्य मनोः पुत्राः ऊरुगः, गम्भीरः, बुद्धिः, अन्ये च, पृथिवीं यथोक्तं पालयिष्यन्ति। युगान्ते वेदानां संकरः भवति; तदा सप्तर्षयः दिवः पृथिव्यां अवतीर्य वेदान् पुनः प्रवर्तयन्ति। प्रत्येकस्य कल्पस्य आदौ मनुः धर्मस्य प्रवर्त्ता जायते; यावत् मान्वन्तरं तावत् देवाः यज्ञभागिनः तिष्ठन्ति। यावत् मनोः पुत्राः तेषां च वंश्या अस्ति, तावत् पृथिवी तैः मान्वन्तरे रक्ष्यते। मनुः, सप्तर्षयः, देवाः, मनोः पुत्राः राजा, इन्द्रः च—एते सर्वे मान्वन्तरे सन्ति, इन्द्रः तेषां प्रमुखः। एवं चतुर्दश मान्वन्तराणि यदा समाप्तानि, ततः एकः कल्पः, सहस्रयुगसमः, इति स्मृतः। तस्यैव तुल्या रात्रिः; तदा ब्रह्मरूपं धारयन् स भगवान् शेष इति जलनिधौ शय्यां करोति। त्रिलोक्यं समस्तं ग्रसित्वा, स्वमायायाम् स्थितः, सर्वसृष्टिकर्ता भगवाञ् जनार्दनः तिष्ठति। तदा भगवतः प्रबोधे, यथापूर्वं तथा पुनः, अविनाशी सत्त्वगुणयुक्तः सृष्टिं करोति। मनवः, भूमिपालाः, इन्द्राः, देवाः, सप्तर्षयः—एते सर्वे सत्त्वांशाः लोकपालनाय सन्ति। स एव विष्णुः, यस्य जगत् रक्षणं कर्म, चतुर्षु युगेषु धर्मव्यवस्थां स्थापयति। कृतयुगे कपिलादिरूपेण, सर्वात्मा, सर्वहिताय परां विद्याम् ददाति। त्रेतायां च स एव भगवान् सार्वभौमराजरूपेण त्रिलोक्यां दुष्टान् निगृह्य रक्षति। द्वापरे महाबलः व्यासरूपेण एकं वेदं चतुर्धा कृत्वा, शतशाखां करोति। द्वापरान्ते वेदान् वितर्य, कल्यन्ते हि, हरिः कल्किरूपेण दुष्टानां पथः स्थापयति। एवं अनन्तात्मा सदा सर्वं विश्वं रक्षति, सृजति, विनाशयति च; किञ्चित् अपि तस्मात् परं नास्ति। हे मुनिवर, सर्वभूतानां भूतपूर्ववर्तमानेषु महानात्मा यथोक्तं तवोक्तम्। सर्वाणि मान्वन्तराणि, तेषां च अधिपतयः, अहम् उक्तवान्; किम् अन्यत् श्रोतुम् इच्छसि?