राजन्, धर्मस्य हानिं यदा सम्पद्यते, तदा धनं कामं च परित्यजेत्; तथैव तं धर्मं यः दुःखजनकः स्यात् वा येन जनानां द्वेषो भवति, तमपि त्याज्यं मन्यते। प्रभाते चोत्थाय सदा सौहार्देन कर्माचरेत् नरश्रेष्ठ। गृहात् परं दक्षिणपश्चिमदिगतिक्रम्य, दूरे मूत्रपुरीषोत्सर्गं कुर्यात्। पादप्रक्षालनं मुखविसर्गं वा जलं गृहाङ्गणे न क्षिपेत्। स्वच्छायायां, वृक्षच्छायायां, गोः, सूर्यस्य, वह्नेः, वातस्य, आचार्यस्य ब्राह्मणस्य वा मूत्रं न कुर्वीत बुद्धिमान्। क्षेत्रे कृष्टे, शस्यमध्ये, गोष्ठे, जनसमूहस्थले, पन्थानि, तीर्थे च मूत्रपुरीषोत्सर्गं न कुर्यात् नरश्रेष्ठ। जलमध्ये, तटस्थले, श्मशाने वा न कदापि विहारं कुर्यात्। दिवा उत्तराभिमुखः, रात्रौ दक्षिणाभिमुखः, मूत्रोत्सर्गं कुर्यात्, आपदि तु न नियमः। तृणानि प्रसार्य, शिरः प्रावरणेनाच्छाद्य, न तत्र चिरं तिष्ठेत्, नापि तत्र किञ्चिद्वदेत्। शुद्ध्यर्थं न कदापि गृह्णीयात् मृदं वल्मीकात्, मूषिकछिद्रात्, जलान्तःस्थात्, गृहात् वा, असौ हि दूषिता भवति। यत्र सूक्ष्मजीवानां निवासः, यत् कृष्यायुतं वा, तां मृदं शुद्ध्यर्थं न उपयोगयेत्। लिङ्गविशुद्ध्यर्थं एकमृद्गोलकं, गुदशुद्ध्यर्थं त्रयः, वामहस्ताय दश, उभयोरपि सप्त मृद्गोलकान् विधिनिर्दिष्टान् प्रयुञ्जीत। शुद्ध्यर्थं शुद्धां गन्धरहितां, अनुलिप्तां च मृदं, निर्बुब्बुलकं जलं च प्रयुञ्जीत; तन्मृदं सम्यक् सम्यक् प्रयुञ्जीत। पादशुद्धिं कृत्वा, पुनः पादौ प्रक्षालयेत्; ततो जलं त्रिः आचम्य, द्विः मार्जनं कुर्यात्। ततः शिरःछिद्राणि, शिखां, भुजौ, नाभिं, हृदयं च जलस्पर्शं कुर्यात्। मुखशुद्धिं कृत्वा, केशान् सम्यक् व्यवस्थित्य, दर्पणे चावलोक्य, अञ्जनं दद्यात्, शुभानि कर्माणि कुर्यात्, कुशादीन् च गृह्णीयात्। ततः श्रद्धया स्वधर्मे स्ववर्णे च जीविकार्थं, धनार्जनार्थं च कर्माणि कुर्यात्, यज्ञांश्च सम्यगाचरेत्, पृथिवीपते। सोमयागाः, घृताहुतयः, पक्तद्रव्ययागाश्च प्रतिष्ठिताः; धनमेव हि साधनं जनानां, तस्मात् धनार्जने प्रयत्नः कार्यः। नित्यकर्मणि नद्यादिषु, सरः, तडागे, देवखातोदके, पर्वतानाम् उद्गमे वा स्नानं कुर्यात्। न यदि तत्र जलं स्यात्, कूपोदकेन स्नानं कुर्यात्; तत्रापि न सति, गृहजलेन, तदपि न सति भूमौ जलस्याभावे स्नानं विधीयते। स्नात्वा, शुद्धवस्त्रधरः, देवर्षिपितृभ्यः तेषां तेषां तीर्थेन जलार्घ्यं सम्यक् समाहितः दद्यात्। देवतानां तुष्ट्यर्थं त्रिः जलार्घ्यं दद्यात्; ऋषीणां नियमेनैकवारं, प्रजापतेः अपि तथैव। पितॄणां तुष्ट्यर्थं जलं दद्यात्, पितामहपितृपितामहानां च। श्रद्धया मातामहाय, तस्य पितरौ, तयोः पितरौ च जलं दद्यात्; अन्येषां काम्यदानानां शृणु। मातुः, सौमातुः, पितामह्याः, आचार्यपत्न्याः, आचार्याणां, मातुलानां, स्नेहिनां च जलं दद्यात्। एवं पठित्वा, यथाकामं जलं दद्यात्, राजन्, देवादीन् तर्पयित्वा तेषां हितार्थं। देवाः, असुराः, यक्षाः, नागाः, गन्धर्वाः, राक्षसाः, पिशाचाः, गुह्यकाः, सिद्धाः, कूष्माण्डाः, पशवः, पक्षिणश्च— ये जलचराः, स्थलचराः, वायुविहारिणश्च, सर्वे शीघ्रं तृप्तिं यान्ति मया दत्तेनानेन जलेन। ये च नरकस्थाः, क्लेशयुक्ताः, तेषां शान्त्यर्थं जलार्घ्यं ददामि। ये च बान्धवा इह वा पूर्वजन्मन्यपि, ये च मत्तः जलं कामयन्ति, सर्वे तृप्तिं प्राप्नुयुः। ये यत्र कुत्रचित् तिष्ठन्ति क्षुधातृषार्ताः, तेषां तर्पणाय तिलयुक्तं जलं मया दत्तं शान्तिं ददातु। एवं काम्यजलग्रहणं ते कथितं राजन्; तेन दानेन पुरुषः सर्वं जगत् तुष्टिं प्राप्नोति, लोकतृप्तेः पुण्यं च लभते। एवं सम्यग् सर्वेभ्यः काम्यं जलं श्राद्धपूर्वकं दत्त्वा, आचम्य, ततोऽर्काय जलाञ्जलिं दद्यात्। विवस्वते, तेजस्विने ब्रह्मणे, विष्णोः शक्तये, जगत्कर्त्रे, शुद्धाय, सवित्रे, कर्मसाक्षिणे नमः। ततः गृहस्य देवतानां पूजनं च कुर्यात्, स्नानार्थं जलं, पुष्पं, धूपं, चान्यं च समर्पयेत्। पूर्वं विशेषेण ब्राह्मणायाग्निहोत्रं कुर्यात्, राजेन्द्र। श्रद्धया प्रजापतये हविर्दद्यात्, ततः कश्यपाय गृहे, अनुमत्यै च क्रमशः। शेषं हविः पात्रे स्थाप्य, पृथिव्यै, पर्जन्याय च निक्षिपेत्; द्वारे धात्रे, विधात्रे च, मध्ये ब्रह्मणे। अधुना गृहस्य दिशां पालयितॄन् शृणु मत्तः, पुरुषव्याघ्र। इन्द्राय, यमाय, वरुणाय, सोमाय च, पूर्वादिदिक्षु हवीं दद्यात्, बुद्धिमान्।