यदा प्रह्लादस्य अधिकारः क्षीणः अभवत्, तदा स धर्माधर्मविवर्जितः भगवतः ध्याननिष्ठया परमं मोक्षं प्राप्तवान्। एवं तस्य दैत्यस्य महात्मनः प्रह्लादस्य, यं त्वं मaitreya पृच्छसि, बुद्धिमतो भगवत्परायणस्य, अद्भुतं बलं आसीत्। यः कश्चन प्रह्लादस्य महात्मनः कर्माणि शृणोति, तस्य पापानि तत्क्षणात् नश्यन्ति। मaitreya, यः प्रह्लादकथां दिनरात्रं पठति वा शृणोति वा, तस्य कृतं पापं सर्वं नश्यति—नात्र संशयः। पौर्णमास्यां, अमावास्यां, अष्टम्यां, द्वादश्यां च यः प्रह्लादकथां पठति, स गोदानस्य पुण्यं प्राप्नोति, द्विजश्रेष्ठ। यथा हरिः प्रह्लादं सर्वेषु आपत्तिषु रक्षाम् अकरोत्, तथा यः सदा प्रह्लादकथां शृणोति, तं अपि स रक्षति। दीर्घायुषः शिबिः, वाष्कलः, अन्ये च प्रह्लादस्य पुत्राः अभवन्। प्रह्लादस्य वंशे विरोचनः जातः, तस्मात् बलीः। बलेः शतं पुत्राः अभवन्, महर्षे, तेषु बाणः ज्येष्ठः। हिरण्याक्षस्य पुत्राः अपि अत्यन्तबलिनः अभवन्—झर्झरः, शकुनिः, भूतसन्तापनः, महानाभः, महाबाहुः, कालनाभः च। अनुपुः, द्विमूर्धा, शम्बरः, अयोमुखः, शङ्कुशिरः, कपिलः, शङ्करः च तत्र अभवन्। एकचक्रः महाबाहुः, तारकः बलवान्, स्वरभानुः, वृषपर्वा, पुलोमः च महाबलिनः जाताः। एते दनुःपुत्राः प्रसिद्धाः, विप्रचित्तिः वीरः तेषु। स्वरभानुः प्रभार्णां, शर्मिष्ठां, वार्षपर्वणीं, उपदानीं, हयशिरां च कन्याः अलभत्। पुलोमा, कालका च वैश्वानरस्य कन्ये, मरीचये पत्न्यौ अभवताम्। ताभ्यां षष्टिसहस्राणि उत्तमानां दानवानां, पौरमाः कालकेयाः च, मरीचेः पुत्राः अभवन्। ततः अन्ये महाबलिनः, उग्राः, निःस्नेहाः, सिम्हिकायाः विप्रचित्तेः च पुत्राः अभवन्—त्रयंशः, शल्यः, नभा, वातापिः, नमुचिः, इल्वलः, खसृमः। आन्धकः, नरकः, कालनाभः, स्वरभानुः महावीर्यः, वक्त्रयोधिनः महासुरः च जाताः। एते दानवश्रेष्ठाः, दनुवंशवर्धकाः, तेषां पुत्रपौत्राणि शतशः सहस्रशः च। प्रह्लादात् दैत्यात्, तपसा संयमेन च, निवातकवचाः तस्य वंशे अभवन्। ताम्रायाः षट् पुत्र्यः महाबलिन्यः—शुकी, श्येनी, भासी, सुग्रीवी, शुची, गृद्रका। शुकी शुकाः, उलूकाः, निशाचरपक्षिणः च उत्पादितवती; श्येनी गृध्राः, भासी बकाः, गृद्रका गृध्रान् अपि। शुची जलपक्षिणः, सुग्रीवी विविधपक्षिणः उत्पादितवती; ताम्रायाः वंशे अश्वाः, उष्ट्राः, गर्दभाः च अभवन्। विनता द्वौ पुत्रौ अलभत्—गरुडः अरुणः च, उभौ पापकर्मवर्जितौ; सुपर्णः पक्षिसृष्ट्याः श्रेष्ठः, दारुणः सर्पभक्षकः। सुरसाया सहस्रं सर्पाः, महातेजसः, बहुशिरसः, दिव्यात्मनः, जाताः। कद्रूः अपि सहस्रं बलिनः, महातेजसः, सुपर्णस्य अधीनाः, बहुशिरसः सर्पान् अलभत्। तेषु शेषः, वासुकिः, तक्षकः, शङ्खः, श्वेतः, महापद्मः, कम्बलः, अश्वतरः च प्रमुखाः। एलापुत्रः, कर्कोटः, धनञ्जयः च नागाः जाताः; अन्ये बहवः विषधराः, उग्राः, बहवः च। एते सर्वे भूमौ, जलमध्ये, वायौ च जाताः, क्रोधवशायाः सन्तानः, उग्राः, मांसभक्षिणः च। क्रोधायाः पिशाचाः महाबलिनः अभवन्; सुरभिः गोः महिषः च उत्पादितवती; इरा वृक्षान्, लतान्, वल्लीन्, तृणानि च सर्वाणि। स्वसा यक्षान् राक्षसान् च, मुनिः अप्सराः, अरिष्टा महाबलिनी गन्धर्वान् उत्पादितवती। एते कश्यपस्य सन्ततयः, स्थावरजङ्गमाः; तेषां पुत्रपौत्राणि शतशः सहस्रशः च। एषा, ब्राह्मण, स्वारोचिषमन्वन्तरस्य सृष्टिः। महती वैवस्वतवैरुणमन्वन्तरे, कृतयुगे च, जीवसृष्टिः ब्रह्मणः जुह्वानस्य इह वर्णिता। पूर्वे पितामहः सप्तर्षीन् स्वपुत्रत्वेन नियुक्तवान्, गन्धर्वसर्पदेवदानवानां रक्षायै, उत्तमजने। दितिः, पुत्रहान्या, कश्यपं तुष्टुम् इच्छन्ती, सम्यक् पूजां अकरोत्, तपस्विनां श्रेष्ठ। कश्यपः तया तुष्टः, वरं दत्तवान्; सा वरं अचिन्तयत्—इन्द्रघ्नं महाबलिनं पुत्रम्। ऋषिः तस्याः घोरं वरं दत्त्वा, ताम् उवाच। यदि त्वं शुद्धभावेन, एकचित्तया, शतवर्षं गर्भं धारयिष्यसि, तव पुत्रः इन्द्रं हन्ति। एवं उक्त्वा देवीं, कश्यपः तया सह संयोगं अकरोत्; सा गर्भं महाशुद्ध्या धारयामास।