ਸੂਰ੍ਯਾਤ੍ਸੋਮਾਤ੍ਤਥਾ ਭੌਮਾਤ੍ਸੋਮਪੁਤ੍ਰਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ । ਸਿਤਾਰ੍ਕਤਨਯਾਦੀਨਾਂ ਸਰ੍ਵਰ੍ਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਤਥਾ ਧ੍ਰੁਵਃ ॥ ੧,੧੨.
ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਮੰਗਲ, ਸੋਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਧ੍ਰੁਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਣਾਮਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਯੇ ਚ ਵੈਮਾਨਿਕਾਃ ਸੁਰਾਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮੁਪਰਿ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਵ ਦਤ੍ਤਂ ਮਯਾ ਧ੍ਰੁਵ ॥ ੧,੧੨.
ਸਾਰੇ ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਧ੍ਰੁਵ, ਤੇਰਾ ਥਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਕੇਚਿਚ੍ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਂ ਯਾਵਤ੍ਕੇਚਿਨ੍ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਸੁਰਾਃ । ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਭਵਤੋ ਦਤ੍ਤਾ ਮਯਾ ਵੈ ਕਲ੍ਪਸਂਸ੍ਥਿਤਿਃ ॥ ੧,੧੨.
ਕੁਝ ਦੇਵਤੇ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਮਨਵੰਤਰ ਤਕ; ਪਰ ਧ੍ਰੁਵ, ਤੇਰਾ ਥਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਕਲਪ ਤਕ ਟਿਕਾ ਰਹੇਗਾ।
ਸੁਨੀਤਿਰਪਿ ਤੇ ਮਾਤਾ ਤ੍ਵਦਾਸਨ੍ਨਾਤਿਨਿਰ੍ਮਲਾ । ਵਿਮਾਨੇ ਤਾਰਕਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ॥ ੧,੧੨.
ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਸੁਨੀਤੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਵਿਮਾਨ ਵਿਚ ਬੈਠੀ ਰਹੇਗੀ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਜਦ ਤਕ ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਹੈ।
ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਮਾਨਵਾਃ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਾਯਂ ਚ ਸੁਸਮਾਹਿ ਤਾਃ । ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਚ ਮਹਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ॥ ੧,੧੨.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਧ੍ਰੁਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸ੍ਰੀਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲੇਗਾ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਾਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਾਤ੍ । ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧ੍ਰੁਵਃ ਸ੍ਥਾਨ ਮਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ ਮਹਾਮਤੇ ॥ ੧,੧੨.
ਸ੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਜਨਾਰਦਨ ਤੋਂ ਵਰ ਪਾ ਕੇ, ਧ੍ਰੁਵ ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ, ਵਿਚਲੇ ਥਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਾਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਯਾਨ੍ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਵੈ ਤਥਾ । ਦ੍ਧਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਾਹਤ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ਤਪਸਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ ॥ ੧,੧੨.
ਆਪਣੀ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ,
ਤਸ੍ਯਾਭਿਮਾਨਮृਦ੍ਧਿਂ ਚ ਮਹਿਮਾਨਂ ਨਿਰਿਕ੍ਸ਼੍ਯ ਹਿ । ਦੇਵਾਸੁਰਾਣਾਮਾਚਾਰ੍ਯਃ ਸ਼੍ਲੋਕਮਤ੍ਰੋਸ਼ਨਾ ਜਗੌ ॥ ੧,੧੨.
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਵਧੇਰੇ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਉਸ਼ਨਾਸ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ।
ਅਹੋਸ੍ਯ ਤਪਸੋ ਵੀਰ੍ਯਮਹੋਸ੍ਯ ਤਪਸਃ ਫਲਮ੍ । ਯਦੇਨਂ ਪੁਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ॥ ੧,੧੨.
ਵਾਹ, ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ! ਵਾਹ, ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਦਾ ਫਲ! ਉਸ ਕਰਕੇ ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਧ੍ਰੁਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਯ ਜਨਨੀ ਚੇਯਂ ਸੁਨੀਤਿਰ੍ਨਾਮ ਸੂਨृਤਾ । ਅਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਹਿਮਾਨਂ ਕਃ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਵਰ੍ਣਯਿਤੁਂ ਭੁਵਿ ॥ ੧,੧੨.
ਇਹ ਧ੍ਰੁਵ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਨੀਤੀ ਹੈ, ਨੇਕ ਤੇ ਮਿੱਠੀ; ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੌਣ ਵਰਣ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ਼੍ਰਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸ੍ਤਿਰਾਯਤਿ । ਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪਰਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਯਾ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਵਿਵਰੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ॥ ੧,੧੨.
ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਧ੍ਰੁਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਧਾਰਿਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਸਰਾ ਤੇ ਉੱਚਾ, ਅਟੱਲ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੈਤਤ੍ਕੀਰ੍ਤਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਯਾਰੋਹਣਂ ਦਿਵਿ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ॥ ੧,੧੨.
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧ੍ਰੁਵ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਨਭ੍ਰਂਸ਼ਂ ਨ ਚਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦਿਵਿ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਭੁਵਿ । ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਂ ਸ ਜੀਵਤਿ ॥ ੧,੧੨.
ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦਾ, ਤੇ ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ। 1.13 ਧ੍ਰੁਵਾਚ੍ਛਿष੍ਟਿਂ ਚ ਭਵ੍ਯਂ ਚ ਭਵ੍ਯਾਚ੍ਛਮ੍ਭੁਰ੍ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਸ਼ਿष੍ਟੇਰਾਧਤ੍ਤ ਸੁਚ੍ਛਾਯਾ ਪਞ੍ਚਪੁਤ੍ਰਾਨਕਲ੍ਮषਾਨ੍
ਸ੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧ੍ਰੁਵ ਤੋਂ ਸ਼ਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਭਵਿਆ, ਭਵਿਆ ਤੋਂ ਸ਼ੰਭੂ ਜਨਮਿਆ। ਸ਼ਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੁਚਾਯਾ ਨੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨ।
ਰਿਪੁਂ ਰਿਪੁਞ੍ਜਯਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵृਕਲਂ ਵृਕਤੇਜਸਮ੍। ਰਿਪੋਰਾਧਤ੍ਤ ਬृਹਤੀ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਂ ਸਰ੍ਵਤੇਜਸਮ੍
ਰਿਪੁ, ਰਿਪੁੰਜਯ, ਵਿਪ੍ਰ, ਵ੍ਰਕਲ ਤੇ ਵ੍ਰਕਤੇਜਸ; ਰਿਪੁ ਤੋਂ ਬ੍ਰਿਹਤੀ ਜਨਮੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ।
ਅਜੀਜਨਤ੍ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਾਂ ਵਾਰੁਣ੍ਯਾਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषੋ ਮਨੁਮ੍। ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰਾਤ੍ਮਜਾਯਾਂ ਵੀਰਣਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰੀਣੀ ਤੇ ਵਾਰੁਣੀ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵੀਰਣ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਵਿਚ ਮਨੂ ਦਾ ਜਨਮ ਕੀਤਾ।
ਮਨੋਰਜਾਯਨ੍ਤ ਦਸ਼ ਨਡ੍ਵਲਾਯਾਂ ਮਹੌਜਸਃ ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਤਪਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵੈਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਮਨੂ ਤੋਂ ਨਡਵਲਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਤੇ ਵੈਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਤਪਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਵਿਚੋਂ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ।
ਕੁਰੁਃ ਪੁਰੁਃ ਸ਼ਤ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤਪਸ੍ਵੀ ਸਤ੍ਯਵਾਞ੍ਛੁਚਿਃ। ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮੋਤਿਰਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚੇਤਿ ਤੇ ਨਵ। ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਮੋ ਨਡ੍ਵਲਾਯਾਂ ਮਹੌਜਸਃ
ਕੁਰੂ, ਪੁਰੂ, ਸ਼ਤਾ, ਦਯੁਮਨ, ਤਪਸਵੀ, ਸਤਯਵਾਨ, ਸ਼ੁਚਿ, ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ, ਓਤਿਰਾਤ੍ਰ ਤੇ ਸੁਦਯੁਮਨ—ਇਹ ਨੌ ਹਨ; ਅਭਿਮਨ्यु ਦਸਵਾਂ, ਨਡਵਲਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਕੁਰੋਰਜਨਯਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ षਡਾਗ੍ਨੇਯੀ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਨ੍। ਅਙ੍ਗਂ ਸੁਮਨਸਂ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਕ੍ਰਤੁਮਙ੍ਗਿਰਸਂ ਸ਼ਿਬਿਮ੍
ਕੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਨੇ ਛੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਅੰਗ, ਸੁਮਨਸ, ਖਿਆਤੀ, ਕ੍ਰਤੁ, ਅੰਗਿਰਸ ਤੇ ਸ਼ਿਬੀ।
ਅਙ੍ਗਾਤ੍ਸੁਨੀਥਾਪਤ੍ਯਂ ਵੈ ਵੇਨਮੇਕਮਜਾਯਤ। ਪ੍ਰਜਾਰ੍ਥਮृषਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਮਨ੍ਥੁਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕਰਮ੍
ਅੰਗ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੁਨੀਥਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਵੈਨ ਜੰਮਿਆ। ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ ਮਥੀ।
ਵੇਨਸ੍ਯ ਪਾਣੌ ਮਥਿਤੇ ਸਮ੍ਬਭੂਵ ਮਹਾਮੁਨੇ। ਵੈਨ੍ਯੋ ਨਾਮ ਮਹੀਪਾਲੋ ਯਃ ਪृਥੁਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਵੈਨ ਦੀ ਬਾਂਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਥੀ, ਤਦ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਵੈਨਯਾ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਥੁ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਦੁਗ੍ਧਾ ਮਹੀ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਰਣਾਤ੍
ਉਹੀ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ।
ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਉਵਾਚ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਮਥਿਤਃ ਪਾਣਿਰ੍ਵੇਨਸ੍ਯ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਃ। ਯਤ੍ਰ ਜਜ੍ਞੇ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਸ ਪृਥੁਰ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੈਨ ਦੀ ਬਾਂਹ ਕਿਉਂ ਮਥੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਥੁ ਜੰਮਿਆ?
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਸੁਨੀਥਾ ਨਾਮ ਯਾ ਕਨ੍ਯਾ ਮृਤ੍ਯੋ ਪ੍ਰਥਮਤੋऽਭਵਤ੍। ਅਙ੍ਗਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸਾ ਦਤ੍ਤਾ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵੇਨੋ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਨੀਥਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮ੍ਰਿਤਯੂ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਅੰਗ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਉਸ ਤੋਂ ਵੈਨ ਜੰਮਿਆ।
ਸ ਮਾਤਾਮਹਦੋषੇਣ ਤੇਨ ਮृਤ੍ਯੋਃ ਸੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਨਿਸਰ੍ਗਾਦੇष ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਦੁष੍ਟ ਏਵ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਮ੍ਰਿਤਯੂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮ੍ਰਿਤਯੂ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਬੁਰਾ ਸੀ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਯਦਾ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ ਵੇਨਃ ਪਰਮਰ੍षਿਭਿਃ। ਘੋषਯਾਮਾਸ ਸ ਤਦਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਵੈਨ ਨੂੰ ਉੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਨ ਯष੍ਟਵ੍ਯਂ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਨ ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਕਥਞ੍ਚਨ। ਭੋਕ੍ਤਾ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯੋऽਹ੍ਯਹਂ ਯਜ੍ਞਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਕੋਈ ਵੀ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰੇ, ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇ, ਹੋਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇ; ਯਜਨ ਦਾ ਸੁਆਦ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਹੀ ਯਜਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ।
ਤਤਸ੍ਤਮृषਯਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਮ੍। ਊਚੁਃ ਸਾਮਾਕਲਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਸਮਪਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ। ਭੋਭੋ ਰਾਜਨ੍ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਯਦ੍ਵਦਾਮ ਮਹੀਪਤੇ। ਰਾਜ੍ਯਂ ਦੇਹੋਪਕਾਰਾਯ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਚ ਹਿਤਂ ਪਰਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ; ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਸਰੀਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹਰਿਮ੍। ਪੂਜਯਿष੍ਯਾਮ ਭਦ੍ਰਂ। ਤੇ ਤਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ੧੭ ਯਜ੍ਞੇਨ ਯਜ੍ਞਪੁਰੁषੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਂਪ੍ਰੀਣਿਤੋ ਨृਪ। ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਭਵਤਃ ਕਾਮਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਲੰਮੇ ਯਜਨ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਹਰੀ, ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗੇ; ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ। ਯਜਨ ਰਾਹੀਂ ਯਜਨਪੁਰੁਸ਼ ਵਿਸ਼ਨੁ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।