ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਧृਕ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ॥ ੧,੧੨.
ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਹਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਸਾਰੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਕੋਸਿ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਭੂਤਸ੍ਥਿਤੋ ਯਤਃ । ਕਥਯਾਮਿ ਤਤਃ ਕਿਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਵੇਤ੍ਸਿ ਹृਤਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ॥ ੧,੧੨.
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਮਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਸਮੁਦ੍ਭਵ । ਸਰ੍ਵਭੂਤੋ ਭਵਾਨ੍ਵੇਤ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਮਨੋਰਥਮ੍ ॥ ੧,੧੨.
ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ ਤੇ ਹਰ ਜੀਵ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਯੋ ਮੇ ਮਨੋਰਥੋ ਨਾਥ ਸਫਲਃ ਸ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਃ । ਤਪਸ਼੍ਚ ਤਪ੍ਤਂ ਸਫਲਂ ਯਦ੍ਦृष੍ਟੋऽਸਿ ਜਗਤ੍ਪਤੇ ॥ ੧,੧੨.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਮਨੋਂ ਇੱਛਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਕੇ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ; ਜੋ ਤਪ ਮੈਂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਤਪਸਸ੍ਤਤ੍ਫਲਂ ਯਦ੍ਦृष੍ਟੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਧ੍ਰੁਵ । ਮਦृਰ੍ਸ਼ਨਂ ਹਿ ਵਿਫਲਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਨ ਜਾਯਤੇ ॥ ੧,੧੨.
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ فرمایا: ਧਰੂ, ਤੇਰੇ ਤਪ ਦਾ ਫਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ; ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯਥਾਭਿਮਤਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਪਦ੍ਯਤੇ ਪੁਂਸਾਂ ਮਯਿ ਦृष੍ਟਿਪਥਂ ਗਤੇ ॥ ੧,੧੨.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਗਲ ਕਰ; ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਵ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਰੁਵ ਉਵਾਚ ਭਗਵਨ੍ਭੂਤਭਵ੍ਯੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਭਵਾਨ੍ ਹृਦਿ । ਕਿਮਜ੍ਞਾਤਂ ਤਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਨਸਾ ਯਨ੍ਮਯੇਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ ॥ ੧,੧੨.
ਧਰੂ ਨੇ کہا: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਭੂਤ-ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ; ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਆਇਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਅਣਜਾਣ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ?
ਤਥਾਪਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦੇਵੇਸ਼ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਨ੍ਮਯਾ । ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਤੇ ਦੁਰ੍ਵਿਨੀਤੇਨ ਹृਦਯੇਨਾਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ॥ ੧,੧੨.
ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ, ਜੋ ਅਣਜਾਣ ਤੇ ਅਯੋਗ ਹੈ, ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਵਾ ਸਰ੍ਵਜਗਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰष੍ਟਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇ ਤ੍ਵਯਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਫਲਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਮਘ ਵਾਨਪਿ ॥ ੧,੧੨.
ਹੇ ਸਭ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਕੀ ਕੁਝ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇੰਦਰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਨੈਤਦ੍ਰਾਜਾਸਨਂ ਯੋਗ੍ਯਮਜਾਤਸ੍ਯ ਮਮੋਦਰਾਤ੍ । ਇਤਿ ਗਰ੍ਵਦਵੋਚਨ੍ਮਾਂ ਸਪਤ੍ਨੀਮਾਤੁਰੁਚ੍ਚਕੈਃ ॥ ੧,੧੨.
ਇਹ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਉਸ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਨਮਿਆ—ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੀ ਸਤਪਤਨੀ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕਹੀ।
ਆਧਾਰਭੂਤਂ ਜਗਤਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੁਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਿ ਪ੍ਰਭੋ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਤੋਵ੍ਯਯਮ੍ ॥ ੧,੧੨.
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਟੱਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਧਾਰ ਸਥਾਨ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਤੇ ਸ੍ਥਾਨਮੇਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਵੈ ਭਵਾਨ੍ । ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਤੋषਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਮਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਵਾਲਕ ॥ ੧,੧੨.
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ فرمایا: ਜੋ ਸਥਾਨ ਤੂੰ ਮੰਗਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ; ਤੂੰ ਪਹਿਲੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਬੱਚੇ।
ਤ੍ਵਮਾਸੀਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਯ੍ਯੇਕਾਗ੍ਰਮਤਿਃ ਸਦਾ । ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰषੁਰ੍ਨਿਜਧਰ੍ਮਾਨੁਪਾਲਕਃ ॥ ੧,੧੨.
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਕਾਲੇਨ ਗਚ੍ਛਤਾ ਮਿਤ੍ਰਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਵਾਭਵਤ੍ । ਯੋਵਨੇਖਿਲਭੋਗਾਢ੍ਯੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਕृਤਿਃ ॥ ੧,੧੨.
ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਤੇ, ਇੱਕ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਤੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣਿਆ—ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਭੋਗੀ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਤਤ੍ਸਙ੍ਗਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਾਮृਦ੍ਧਿਮਵਲੋਕ੍ਯਾਦਿਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍ । ਭਵੇਯਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋਹਮਿਤਿ ਵਾਞ੍ਛਾ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਾ ॥ ੧,੧੨.
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ, ਜੋ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਦੇਖ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ: 'ਕਾਸ਼ ਮੈਂ ਵੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬਣ ਜਾਵਾਂ।'
ਤਤੋ ਯਥਾਭਿਲषਿਤਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਤਾ । ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਜਾਤੋਸਿ ਧ੍ਰੁਵ ਦੁਰ੍ਲਭੇ ॥ ੧,੧੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਜਨਮ ਮਿਲਿਆ; ਹੇ ਧਰੂ, ਤੂੰ ਉਤਤਾਨਪਾਦ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ।
ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕੁਲੇ ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵਸ੍ਯ ਯਤ੍ ॥ ੧,੧੨.
ਸਵਾਯੰਭੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਥਾਨ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਪਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈਤਦਪਰਂ ਬਾਲ ਯੇਨਾਹਂ ਪਰਿਤੋषਿਤਃ । ਮਾਮਾਰਾਧ੍ਯ ਨਰੋ ਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਵਿਲਮ੍ਬਿਤਾਮ੍ ॥ ੧,੧੨.
ਉਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬੱਚੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਦੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਯ੍ਯਰ੍ਪਿਤਮਨਾ ਬਾਲ ਕਿਮੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਿਕਂ ਪਦਮ੍ ॥ ੧,੧੨.
ਹੇ ਬੱਚੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਦਧਿਕੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਸਰ੍ਵਤਾਰਾਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਰਯਃ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਭਾਵਨ੍ਧ੍ਰੁਵ ॥ ੧,੧੨.
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਸਭ ਤਾਰਿਆਂ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਸਥਾਨ ਮਿਲੇਗਾ, ਹੇ ਧਰੂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸੂਰ੍ਯਾਤ੍ਸੋਮਾਤ੍ਤਥਾ ਭੌਮਾਤ੍ਸੋਮਪੁਤ੍ਰਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ । ਸਿਤਾਰ੍ਕਤਨਯਾਦੀਨਾਂ ਸਰ੍ਵਰ੍ਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਤਥਾ ਧ੍ਰੁਵਃ ॥ ੧,੧੨.
ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਮੰਗਲ, ਸੋਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਧ੍ਰੁਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਣਾਮਸ਼ੇषਾਣਾਂ ਯੇ ਚ ਵੈਮਾਨਿਕਾਃ ਸੁਰਾਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮੁਪਰਿ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਵ ਦਤ੍ਤਂ ਮਯਾ ਧ੍ਰੁਵ ॥ ੧,੧੨.
ਸਾਰੇ ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਧ੍ਰੁਵ, ਤੇਰਾ ਥਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਕੇਚਿਚ੍ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਂ ਯਾਵਤ੍ਕੇਚਿਨ੍ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਸੁਰਾਃ । ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਭਵਤੋ ਦਤ੍ਤਾ ਮਯਾ ਵੈ ਕਲ੍ਪਸਂਸ੍ਥਿਤਿਃ ॥ ੧,੧੨.
ਕੁਝ ਦੇਵਤੇ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਮਨਵੰਤਰ ਤਕ; ਪਰ ਧ੍ਰੁਵ, ਤੇਰਾ ਥਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੇ ਕਲਪ ਤਕ ਟਿਕਾ ਰਹੇਗਾ।
ਸੁਨੀਤਿਰਪਿ ਤੇ ਮਾਤਾ ਤ੍ਵਦਾਸਨ੍ਨਾਤਿਨਿਰ੍ਮਲਾ । ਵਿਮਾਨੇ ਤਾਰਕਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ॥ ੧,੧੨.
ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਸੁਨੀਤੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਵਿਮਾਨ ਵਿਚ ਬੈਠੀ ਰਹੇਗੀ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਜਦ ਤਕ ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਹੈ।
ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਮਾਨਵਾਃ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਾਯਂ ਚ ਸੁਸਮਾਹਿ ਤਾਃ । ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਚ ਮਹਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ॥ ੧,੧੨.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਧ੍ਰੁਵ ਦੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸ੍ਰੀਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲੇਗਾ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਾਜ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਾਤ੍ । ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧ੍ਰੁਵਃ ਸ੍ਥਾਨ ਮਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ ਮਹਾਮਤੇ ॥ ੧,੧੨.
ਸ੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਜਨਾਰਦਨ ਤੋਂ ਵਰ ਪਾ ਕੇ, ਧ੍ਰੁਵ ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ, ਵਿਚਲੇ ਥਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਾਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਯਾਨ੍ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਵੈ ਤਥਾ । ਦ੍ਧਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਾਹਤ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ਤਪਸਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ ॥ ੧,੧੨.
ਆਪਣੀ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ,
ਤਸ੍ਯਾਭਿਮਾਨਮृਦ੍ਧਿਂ ਚ ਮਹਿਮਾਨਂ ਨਿਰਿਕ੍ਸ਼੍ਯ ਹਿ । ਦੇਵਾਸੁਰਾਣਾਮਾਚਾਰ੍ਯਃ ਸ਼੍ਲੋਕਮਤ੍ਰੋਸ਼ਨਾ ਜਗੌ ॥ ੧,੧੨.
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਵਧੇਰੇ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਉਸ਼ਨਾਸ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ।
ਅਹੋਸ੍ਯ ਤਪਸੋ ਵੀਰ੍ਯਮਹੋਸ੍ਯ ਤਪਸਃ ਫਲਮ੍ । ਯਦੇਨਂ ਪੁਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ॥ ੧,੧੨.
ਵਾਹ, ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ! ਵਾਹ, ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਦਾ ਫਲ! ਉਸ ਕਰਕੇ ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਧ੍ਰੁਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਯ ਜਨਨੀ ਚੇਯਂ ਸੁਨੀਤਿਰ੍ਨਾਮ ਸੂਨृਤਾ । ਅਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਹਿਮਾਨਂ ਕਃ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਵਰ੍ਣਯਿਤੁਂ ਭੁਵਿ ॥ ੧,੧੨.
ਇਹ ਧ੍ਰੁਵ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਨੀਤੀ ਹੈ, ਨੇਕ ਤੇ ਮਿੱਠੀ; ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੌਣ ਵਰਣ ਸਕਦਾ ਹੈ?