ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਿਕਾਃ । ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਭੂਤਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯ ਤਦ੍ਰਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ—ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪਰਮ ਪਦ ਹੈ।
ਸਵ੍ਵੇਸ਼ ਸਰ੍ਵ੍ਵਭੂਤਾਤ੍ਮਨ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਰਯਾਚ੍ਯੁਤ । ਪ੍ਰਸੀਦ ਵਿष੍ਣੋ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਵ੍ਰਰਕਜ ਨੋ ਦृष੍ਟਿਗੋਚਰਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਕੁਝ, ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ; ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਸਾਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ, ਵਿਖਾ।
ਇਤ੍ਯੁਦੀਰਿਤਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ਤਤਃ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੋਚੁਃ ਪ੍ਰਸੀਦੇਤਿ ਵ੍ਰਜ ਨੋ ਦृष੍ਟਿਗੋਚਰਮ੍
ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ।'
ਯਨ੍ਨਾਯ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਜਾਨਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਤਨ੍ਨਤਾਃ ਸ੍ਮ ਜਗਦ੍ਧਾ ਤਵ ਸਰ੍ਵ੍ਵ ਗਤਾਚ੍ਯੁਤ
ਉਹ ਪਰਮ ਪਦ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਟੱਲ।
ਇਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਚਸਸ੍ਤੇषਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਥਾ । ਊਚੁਰ੍ਦੇਵਰ੍षਯਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵੈ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲੇ।
ਆਦ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞਪੁਮਾਨਿਡਯੋ ਯਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇषਾਞ੍ਚ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਜਃ । ਤਂ ਨਤਾਃ ਸ੍ਮ ਜਗਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰष੍ਟੁਃ ਸ੍ਤ੍ਰष੍ਟਾਰਮਵਿਸ਼ੇषਣਮ੍
ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਹੈ, ਯਜਨ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਪੂਰਵਜ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਰਹਿਤ ਰਚਨਹਾਰ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਭਗਵਨ੍ ਭੂਤਭਵ੍ਯੇਸ਼ ਜਗਨ੍ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਧਰਾਵ੍ਯਯ । ਪ੍ਰਸੀਦ ਪ੍ਰਣਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇषਾਂ ਦੇਹਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਭੂਤ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਟੱਲ, ਜੋ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ; ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ।
ਏष ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਥੈਵਾਯਂ ਸਹ ਰੁਦੈਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ । ਸਰ੍ਵਾਦਿਤ੍ਯਃ ਸਮਂ ਪੂषਾ ਪਾਵਕੋऽਯ ਸਹਾਗ੍ਨਿਭਿਃ
ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਪੂਸ਼ਾ, ਤੇ ਪਾਵਕ ਆਪਣੇ ਅੱਗਾਂ ਸਮੇਤ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਵਸਵਸ਼੍ਚੇਮੇ ਸਵ ਚੈਤੇ ਮਰੁਦੂਗਣਾਃ । ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਤਥਾ ਦੇਵਾ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਯਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਅਸ਼ਵਿਨ, ਵਸੁ, ਸਾਵਾ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਇੰਦਰ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਪ੍ਰਣਾਮਪ੍ਰਵਣਾ ਨਾਥ ਦੈਤ੍ਯਸੈਨ੍ਯਪਰਾਜਿਤਾਃ । ਸ਼ਰਣਾਂ ਤ੍ਵਾਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਮਸ੍ਤਾ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਤੋਂ ਹਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਨ।
ਏਵ ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਞ੍ਛਰਙ੍ਵਚਕ੍ਰਧੂਕ੍ । ਜਗਾਮ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤੇषਾਂ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁ ਅਤੇ ਚਕਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਤਦਾ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਰ੍ਙ੍ਵਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍ । ਅਪੂਰ੍ਵ੍ਵਰੂਪਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਤੇਜਸਾਂ ਰਾਸ਼ਿਮੂਰ੍ਜ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਨੁ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ, ਅਜੋਕੇ ਰੂਪ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪ੍ਰਣਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੋਭਸ੍ਤਿਮਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ । ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪਿਤਾਮਹਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਦਿੱਤੀ।
ਨਮੋ ਨਮੋऽਵਿਸ਼ੇषਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਮਗ੍ਰਿਃ ਪਵਨੋ ਵਰੁਣਃ ਸਵਿਤਾ ਯਮਃ
ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ! ਤੂੰ ਅਦਵੈਤ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ (ਸ਼ਿਵ) ਹੈਂ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਪਵਨ, ਵਰੁਣ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਯਮ ਹੈਂ।
ਵਸਵੋ ਮਰੁਤਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਗਣਾ ਭਵਾਨ੍ । ਯੋऽਯਂ ਤਵਾਗਤੋ ਦੇਵ ਸਮੀਪਂ ਦੇਵਤਾਗਣਃ
ਤੂੰ ਵਸੁ, ਮਰੁਤ, ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈਂ; ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ ਤ੍ਵਮੇਵ ਜਗਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰष੍ਟਾ ਯਤਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਗਤੋ ਭਵਾਨ੍ । ਤ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵषਟੂਕਾਰਸ੍ਤ੍ਵਮੋਙ੍ਕਰਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਯਜਨ ਹੈਂ, 'ਵਸ਼ਟ' ਉਚਾਰਣ ਹੈਂ, 'ਓਮ' ਹੈਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈਂ।
ਵੇਦ੍ਯਾਵੇਦ੍ਯਞ੍ਚ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਤ੍ਮਂਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਮਯਞ੍ਚਾਖਿਲਂ ਜਗਤ੍ । ਤ੍ਵਾਮਤ੍ਰ ਸ਼ਰਣਾਂ ਵਿष੍ਣੋ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਦੈਤ੍ਯਨਿਰ੍ਜ੍ਜਿਤਾਃ
ਤੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਹੋਇਆ ਦੋਵੇਂ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈਂ; ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੋਂ ਹਾਰ ਕੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ।
ਵਯਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਂਸ੍ਤੇਜਸ੍ਯਾਪ੍ਯਾਯਯਸ੍ਵ ਨਃ । ਤਾਵਦਰ੍ਤ੍ਤਿਸ੍ਤਥਾ ਵਾਞ੍ਛਾ ਤਾਵਨ੍ਮੋਹਸ੍ਤਥਾਸੁਖਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ। ਸਾਡਾ ਦੁੱਖ, ਇੱਛਾ, ਭੁਲੇਖਾ ਤੇ ਦੁਖ ਸਿਰਫ਼ ਤਦ ਤੱਕ ਰਹੇ ਜਦ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ।
ਯਾਵਨ੍ਨਾਯਾਤਿ ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਵਾਮਸ਼ੇषਾਘਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਨ੍ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਨਾਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਨਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ, surrendered ਹੋਏ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਿਰਪਾ ਦਿਖਾ।
ਤੇਜਸਾਂ ਨਾਥ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ੍ਵਸ਼ਤ੍ਤ੍ਯਾਪ੍ਯਾਯਨਂ ਕੁਰੁ
ਹੇ ਸਾਰੇ ਤੇਜ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਕਰ।
ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਣਤੈਰਮਰੈਰ੍ਹਰਿਃ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਦृष੍ਟਿਰ੍ਭਗਵਾਨਿਦਮਾਹ ਸ ਵਿਸ਼੍ਵਕृਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਹਰੀ, ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਤੇਜਸੋ ਭਵਤਾਂ ਦੇਵਾਃ ਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯੁਪਬृ ਹਣਮ੍ । ਵਦਾਮ੍ਯਹਂ ਯਤ੍ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਭਵਦ੍ਭਿਸ੍ਤਦਿਦ ਸੁਰਾਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਮੁੜ ਵਧਾ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਆਨੀਯ ਸਹਿਤਾ ਦਤ੍ਯੈਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਬ੍ਧੌ ਸਕਲੌषਧੀਃ । ਮਨ੍ਥਾਨਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨੇਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਾਸੁਕਿਮ੍
ਸਭ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਚ ਲੈ ਆਓ; ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮਥਣ ਲਈ ਲਾਠੀ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਬਣਾਓ।
ਮਥ੍ਯਤਾਮਭृਤਂ ਦੇਵਾਃ ਸਹਾਯੇ ਮਯ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੇ । ਸਾਮਪੂਰ੍ਵ੍ਵਞ੍ਚ ਦੈਤੇਯਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਾਹਾਯ੍ਯਕਰ੍ਮਣਿ
ਦੇਵਤੇ, ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਣ; ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ।
ਸਾਮਾਨ੍ਯਫਲਭੋਕ੍ਤਾਰੋ ਯੂਯਂ ਵਾਚ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਥ ਮਥ੍ਯਮਾਨੇ ਚ ਤਤ੍ਰਾਬ੍ਧੌ ਯਤੂ ਸਮੁਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇऽਮृਤਮ੍
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਮ ਫਲ ਵੰਡਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜਦ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਿਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਅਮ੍ਰਿਤ ਉੱਪਜੇ—
ਤਤ੍ਪਾਨਾਦ੍ ਬਲਿਨੋ ਯੂਯਮਮਰਾਸ਼੍ਵ ਭਵਿष੍ਯਥ । ਤਥਾ ਚਾਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਵਿਦ੍ਰਿषਃ । ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਮृਤਂ ਦੇਵਾਃ ਕੇਵਲਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ਭਾਗਿਨਃ
ਉਸ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ; ਮੈਂ ਐਸਾ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਪਾਵਣਗੇ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਮਿਹਨਤ ਮਿਲੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੁਤ੍ਤਵਾ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਸਰ੍ਵ੍ਵ ਏਵ ਤਤਃ ਸੁਰਾਃ । ਸਨ੍ਧਾਨਮਸੁਰੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਨਵਨ੍ਤੋऽਮृਤੇऽਭਵਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵੱਲੋਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਇਕ ਸਾਂਝ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਨਾਨੌषਧੀਃ ਸਮਾਨੀਯ ਦੇਵ-ਦੈਤੇਯਦਾਨਵਾਃ । ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਿਰਾਬ੍ਧੀਪਯਸਿ ਸ਼ਰਦਭ੍ਰਾਮਲਤ੍ਵਿषਿ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੜੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨ੍ਥਾਨਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਨੇਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਵਾਸੁਕਿਮ੍ । ਤਤੋ ਮਥਿਤੁਮਾਰਬ੍ਧਾ ਮੈਤ੍ਰੈਯ ਤਰਸਾਮृਤਮ੍
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮਥਣ ਵਾਲਾ ਡੰਡਾ ਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਰੱਸਾ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਜੋਰ-ਜੋਰ ਨਾਲ ਮਥਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਹੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ।
ਵਿਬੁਧਾਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇ ਯਤਃ ਪੁਚ੍ਛਂ ਤਤਃਕृਤਾਃ । ਕृष੍ਣੇਨ ਵਾਸੁਕੇਰ੍ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਕਾਯੇ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵਾਸੁਕੀ ਦੇ ਪੂਛ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨਾਲ ਦੈਤ ਵਾਸੁਕੀ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ ਗਏ।