ਮਾਂ ਮਨ੍ਯਤੇऽਨ੍ਯੈਃ ਸਦृਸ਼ਂ ਨ੍ਯੂਨਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਭਵਾਨ੍ ਦ੍ਰਿਜੈਃ । ਅਤੋऽਵਮਾਨਮਸ੍ਮਾਕਂ ਮਾਨਿਨਾ ਭਵਤਾ ਕृਤਮ੍
'ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਂਗ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਮਝਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।'
ਮਦ੍ਦਤ੍ਤਾ ਭਵਤਾ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਮਾਲਾ ਮਹੀਤਲੇ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਨष੍ਟਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਤੇ ਭਵਤਿष੍ਯਤਿ
'ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਦਿੱਤੀ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।'
ਯਸ੍ਯ ਸਞ੍ਜਾਤਕੋਪਸ੍ਯ ਭਯਮੇਤਿ ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਤਂ ਤ੍ਵਂ ਮਾਮਤਿਗਰ੍ਵੇਣਾ ਦੇਵਰਾਜਾਵਮਨ੍ਯਸੇ
'ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਅਤਿ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ, ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।'
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਰਣਸ੍ਕਨ੍ਧਾਦਵਤੀਰ੍ਯ੍ਯ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਮਕਲ੍ਮषਮ੍
ਮਹਿੰਦਰ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਉਤਰ ਕੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਦੁर्वਾਸਾ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਾਮਾਨਃ ਸ ਤਦਾ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਪੁਰਃ ਸਰਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਦੁਰ੍ਵ੍ਵਾਸਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੱਡੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁर्वਾਸਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਹਂ ਕृਪਾਲੁਹ੍ਟਦਯੋ ਨ ਚ ਮਾਂ ਭਜਤੇ ਕ੍ਸ਼ਮਾ । ਅਨ੍ਯੇ ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦੁਰ੍ਵ੍ਵਾਸਸਮਵੇਹਿ ਮਾਮ੍
'ਮੈਂ ਨਾ ਦਇਆਲੂ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਮੈਰੇ ਵਿੱਚ ਨਰਮਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਇੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ, ਦੁर्वਾਸਾ ਸਮਝ।'
ਗੌਤਮਾਦਿਬਿਰਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਗਰ੍ਵ੍ਵਮਾਪਾਦਿਤੋ ਮੁਧਾ । ਅਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸਾਰਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਮਵੇਹਿ ਮਾਮ੍
'ਤੂੰ ਗੌਤਮ ਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਅਰਥ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ, ਦੁर्वਾਸਾ, ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਸਮਝ।'
ਵਸਿष੍ਠਾਦ੍ਯਦੈਯਾਸਾਰੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਕੁਰ੍ਵ੍ਵਦ੍ਭਿਰੁਜ੍ਵਕੈਃ । ਗਰ੍ਵ੍ਵ ਗਤੋऽਸਿ ਯੇਨੈਵਂ ਮਾਮਪ੍ਯਦ੍ਯਾਵਮਨ੍ਯਸੇ
'ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰ ਨਰਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਜ੍ਵਲਜ੍ਜਟਾਕਲਾਪਸ੍ਯ ਭृਕੁਟੀਕੁਟਿਲਂ ਮੁਖਮ । ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇ ਮਮ ਯੋ ਨ ਗਤੋ ਭਯਮ੍
'ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਜਲਦੇ ਜਟਾਂ ਤੇ ਭੰਨਵੀਂ ਭੌਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਡਰਿਆ ਨਹੀਂ?'
ਨਾਹਂ ਕ੍ਸ਼ਮਿष੍ਯੇ ਬਹੁਨਾ ਕਿਮੁਕ੍ਤਨ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਵਿੜਮ੍ਬਨਾਮਿਮਾਂ ਭੂਯਃ ਕਰੋष੍ਯਨੁਨਯਾਤ੍ਮਿਕਾਮ੍
'ਮੈਂ ਮਾਫ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਹੋਰ ਕੀ ਆਖਣਾ, ਇੰਦਰ? ਤੂੰ ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਕੇ ਰਾਜੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।'
ਇਤ੍ਯੁਤ੍ਤਵਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਵਿਪ੍ਰੋ ਦੇਵਰਾਜੋऽਪਿ ਤਂ ਪੁਨਃ । ਆਰੁਹ੍ਮ ਰਾਵਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪ੍ਰਯਯਾਵਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮੁੜ ਆਇਰਾਵਤ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਅਮਰਾਵਤੀ ਵੱਲ ਲੌਟ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਨਿਃਸ਼੍ਰੀਕਂ ਸਸ਼ਕ੍ਰ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍ । ਮੈਤ੍ਰੈਯਾਸੀਦਪਧ੍ਵਸ੍ਤਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੀਣੌषਧਿਵੀਰੁਧਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਗ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਤੇ ਪੌਦੇ ਸੁੱਕ ਗਏ।
ਨ ਯਜ੍ਞਾਃ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਨ੍ਤੇ ਨ ਤਪਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਾਪਸਾਃ । ਨ ਚ ਦਾਨਾਦਿਧਰ੍ਮषੁ ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਤਦਾ ਜਨਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾ ਤਾਂ ਯਜਨ ਕਰੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਨਾ ਤਪਸੀ ਲੋਕ ਤਪ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਨ ਦਾਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗਦਾ।
ਨਿਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਕਲਾ ਲੋਕਾ ਲੋਭਾਦ੍ਯੁ ਪਹਤੇਨ੍ਦਿਰਿਯਾਃ । ਸ੍ਵਲ੍ਪੇऽਪਿ ਹਿ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੇ ਸਾਭਿਲਾषਾ ਦ੍ਰਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜਿੰਦਗੀ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਲਚ ਤੇ ਹੋਰ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ; ਓਹ ਸਭ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਗੱਲਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਯਤਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਤੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਭੂਤ੍ਯਨੁਸਾਰਿ ਚ । ਨਿਃਸ਼੍ਰੀਕਾਣਾਂ ਕੁਤਃ ਸਤ੍ਵਂ ਵਿਨਾ ਤੇਨ ਗੁਣਾਃ ਕੁਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਜਿੰਦਗੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਜਿੰਦਗੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਗੁਣ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਬਲਸ਼ੌਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਯਭਾਵਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਗੁਣੌਰ੍ਵ੍ਵਿਨਾ । ਲਙ੍ਵਨੀਯਃ ਸਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬਲਸ਼ੌਰ੍ਯ੍ਯ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜਦ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਰਗੇ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜਾ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ਘਟਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਵਤ੍ਯਪਧ੍ਵਸ੍ਤਮਤਿਰ੍ਲਙੂਘਿਤਃ ਪ੍ਰਥਿਤਃ ਪੁਮਾਨ੍ ਏਵਮਤ੍ਯਨ੍ਤਨਿਃਸ਼੍ਰੀਕੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤੇ
ਜਦ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਜਿੰਦਗੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਰਦ ਦੀ ਮੱਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਫ਼ਰਤ ਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਬਲੋਦ੍ਯੋਗਂ ਚਕ੍ਰੁ ਰ੍ਦੈਤੇਯਦਾਨਵਾਃ । ਲੋਭਾਭਿਭੂਤਾ ਨਿਸ਼੍ਰੀਕਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵ, ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਜਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵਿਹੀਨੈਰ੍ਨਿਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁ ਸ੍ਤਤੋ ਰਣਮ੍ । ਵਿਜਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾ ਦੈਤ੍ਯ ਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸ਼ਰਣਾਂ ਯਯੁਃ
ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਜਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹੋ ਕੇ ਲੜੇ; ਦੈਤਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਆਸਰਾ ਲੱਭਿਆ।
ਪਿਤਾਮਹਂ ਮਹਾਭਾਗਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਯਥਾਵਤ੍ ਕਥਿਤੇ ਦੇਵੈਰ੍ਬ੍ਰ ਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਾਹ ਤਤਃ ਸੁਰਾਨ੍
ਅਗਨੀ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ; ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪਰਾਪਰੇਸ਼ਂ ਸ਼ਰਣਾਂ ਬ੍ਰਜਧ੍ਵਮਸੁਰਾਰ੍ਦ੍ਦਨਮ੍ । ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਸ੍ਥਿਤਿਨਾਸ਼ਾਨਾਮਹੇਤੁਂ ਹੇਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਉੱਚ-ਨੀਵਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਨਾਸ ਦੇ ਕਾਰਣ ਤੇ ਮਾਲਕ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਜਾਓ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਪਤਿਂ ਵਿष੍ਣੁਮਨਨ੍ਤਮਪਰਾਜਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਂਸੋਰਜਯੋਃ ਕਾਰਣਂ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯ ਭੂਤਯੋਃ
ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਨੰਤ ਤੇ ਅਜੈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਜੋ ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਕਾਰਣ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਣ-ਫਲ ਦੇ ਮੂਲ ਹਨ।
ਪ੍ਰਣਤਾਰ੍ਤ੍ਤਿਹਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ ਵਃ ਸ਼੍ਰ ਯੋ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ । ਏਵਭੁਤਵਾ ਸੁਰਾਨ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ । ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰੇ ਤੀਰਂ ਤੈਰੇਵ ਸਹਿਤੋ ਯਯੌ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾ ਦੇਵੇਗਾ; ਇੰਝ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਦੂਧ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਗਿਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵੈਃ ਸਮਵੇਤਃ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਤੁष੍ਟਾਵ ਵਾਗੁਭਿਰਿष੍ਟਾਭਿਃ ਪਰਾਪਰਪਤਿਂ ਹਰਿਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਾਮਾ ਉਥੇ ਗਿਆ ਤੇ ਚੁਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਚ-ਨੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।
ਨਮਾਮ ਸਰ੍ਵ੍ਵ ਸਰ੍ਵ੍ਵਸ਼ਮਨਨ੍ਤਮਜਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਲੋਕਧਾਮਧਰਾਧਾਰਮਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਭਦਿਨਮ੍
ਅਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ, ਸਭ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਨੰਤ, ਅਜਨਮਾ, ਅਟੱਲ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਅਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੇ ਅਭੇਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਨਾਰਾਯਣਮਣੀਯਾਂਸਮਸ਼ੇषਾਣਾਨਣੀਯਸਾਮ੍ । ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਂ ਗਰਿष੍ਠਂ ਯਦੂ ਭੂਰਾਦੀਨਾਂ ਗਰੀਯਸਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੱਕਾ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੱਕਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵ੍ਵ ਯਤਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਸਤੁਪੁਰਃਸਰਮ੍ । ਸਰ੍ਵ੍ਵਭੂਤਸ਼੍ਚ ਯੋ ਦੇਵਃ ਪਰਾਣਾਮਪਿ ਯਃ ਪਰਃ
ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਉੱਚ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚ ਹੈ—
ਪਰਃ ਪਰਸ੍ਮਾਤ੍ ਪੁਰੁषਾਤ੍ ਪਰਮਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਧृਕ੍ । ਯੋਗਿਭਿਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤੇ ਯੋऽਸੌ ਮੁਕ੍ਤਿਹੇਤੁਰ੍ਮ੍ਮੁਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ
ਜੋ ਪਰਮ ਪੁਰਸ਼ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੋਗੀ ਮਨ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ—
ਸਤ੍ਤਾਦਯੋ ਨ ਸਨ੍ਤੀਸ਼ੇ ਯਤ੍ਰ ਚ ਪ੍ਰਾਕृਤਾ ਗੁਣਾਃ । ਸ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਸ਼ੁਦ੍ਧ ਭ੍ਯਃ ਪੁਮਾਨਾਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤੁ
ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਤਤਾ ਆਦਿਕ ਕੁਦਰਤੀ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਆਦਿ ਪੁਰਖ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੇ।
ਕਲਾ - ਕਾष੍ਠਾ-ਨਿਮੇषਾਦਿਕਾਲਸੂਤ੍ਰਸ੍ਯ ਗੋਚਰੇ । ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸੀਦਤੁ ਸ ਨੋ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਲਾ, ਕਾਠਾ, ਨਿਮੇਸ਼ ਆਦਿ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੇ।