ਇਚ੍ਛਾ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਕਾਮੋ ਯਜ੍ਞੋऽਸੌ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਤ੍ਵਿਯਮ੍ । ਆਜ੍ਯਾਹੁਤਿਰਸੌ ਦੇਵੀ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ॥ ੧,੮.
ਇੱਛਾ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਭਗਵਾਨ ਕਾਮ ਹੈ; ਯਜਨ ਉਹ ਹੈ, ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਉਹ ਹੈ; ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਪੂਰਾੜਾ ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ।
ਪਤ੍ਨੀਸ਼ਾਲਾ ਮੁਨੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਂਸ਼ੌ ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਚਿਤਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਹਰਿਰ੍ਯੂਪ ਇਧ੍ਮਾ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਕੁਸ਼ਃ ॥ ੧,੮.
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਪਤਨੀ ਦਾ ਘਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ; ਪੂਰਬੀ ਵੰਸ਼ ਮਧੁਸੂਦਨ ਹੈ; ਚਿਤੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਯੂਪ ਹਰਿ ਹੈ; ਇਧਨ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਭਗਵਾਨ ਕੁਸ਼ ਹੈ।
ਸਾਮਾਸ੍ਵਰੂਪੀ ਭਗਵਾਨੁਦ੍ਗੀਤਿਃ ਕਮਲਾਲਯਾ । ਸ੍ਵਾਹਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਹੁਤਾ ਸ਼ਨਃ ॥ ੧,੮.
ਭਗਵਾਨ ਸਾਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਚਾਰਣ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਸੁਵਾਹਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਜਗਤ ਦੇ ਨਾਥ ਵਾਸੁਦੇਵ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਹੁਤੀ ਹਵਨ ਹੈ।
ਸ਼ਙ੍ਕਰੋ ਭਗਵਾਞ੍ਛੌਰਿਰ੍ਗੌਰੀਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਕੇਸ਼ਵਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾ ਕਮਲਾਲਯਾ ॥ ੧,੮.
ਸ਼ੰਕਰ ਭਗਵਾਨ ਹੈ, ਸ਼ੌਰੀ ਗੌਰੀ-ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਕੇਸ਼ਵ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਃ ਪਿਤृਗਣਃ ਪਦ੍ਮਾ ਸ੍ਵਧਾ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਪੁष੍ਟਿਦਾ । ਦ੍ਯੌਃ ਸ਼੍ਰੀਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਕੋ ਵਿष੍ਣੁਰਵਕਾਸ਼ੋਤਿਵਿਸ੍ਤਰਃ ॥ ੧,੮.
ਵਿਸ਼ਨੂ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ, ਪਦਮਾ ਸਵਧਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਆਕਾਸ਼ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਹੈ।
ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਃ ਸ਼੍ਰੀਧਰਃ ਕਾਨ੍ਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਤਥੈਵਾਨਪਾਯਿਨੀ । ਧृਤਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਜਗਚ੍ਚੇष੍ਟਾ ਵਾਯੁਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਗੋ ਹਰਿਃ ॥ ੧,੮.
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਹੈ, ਚਮਕ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ; ਧਿਰਜ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਜਗਤ ਦੀ ਚਲਣ ਵਾਯੂ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰਿ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਜਲਧਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਗੋਵਿਨ੍ਦਸ੍ਤਦ੍ਵੇਲਾ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਮਹਾਮੁਨੇ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਵਰੂਪਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ ॥ ੧,੮.
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦ੍ਵਿਜ ਹੈ, ਗੋਵਿੰਦ ਉਸ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਯਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰਧਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਧੂਮੋਰ੍ਣਾ ਕਮਲਾਲਯਾ । ऋਦ੍ਧਿਃ ਸ਼੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰੀਧਰੋ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ ॥ ੧,੮.
ਯਮ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ ਆਪ ਹੀ ਹੈ, ਧੂਮੋਰਨਾ ਕਮਲ ਆਲਯਾ ਹੈ, ਰਿੱਧੀ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਆਪ ਹੀ ਹਨ।
ਗੌਰੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਂਹਾਬਾਗਾ ਕੇਸ਼ਵੋ ਵਰੁਣਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਦੇਵਸੇਨਾ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਵਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਹਰਿਃ ॥ ੧,੮.
ਗੌਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲੀ, ਕੇਸ਼ਵ ਵਰੁਣ ਆਪ ਹਨ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵਸੇਨਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਤੇ ਹਰੀ ਦੇਵਸੇਨਾ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਹਨ।
ਅਵष੍ਟਂਭੋ ਗਦਾਪਾਣਿਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਕਾष੍ਠਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨਿਮੇषੋऽਸੌ ਮੁਹੂਰ੍ਤੋऽਸੌ ਕਲਾ ਤ੍ਵਿਯਮ੍ ॥ ੧,੮.
ਅਵਸ਼ਟੰਭਾ ਗਦਾ ਪਕੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਾਠਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਨਿਮੇਸ਼ ਉਹ ਹੈ, ਮੁਹੂਰਤ ਉਹ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਕਾਲਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪ੍ਰਦੀਪੋऽਸੌ ਸਰ੍ਵਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਿਃ । ਲਤਾਭੂਤਾ ਜਗਨ੍ਮਾਤਾ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦ੍ਰੁਮਸਂਜ੍ਞਿਤਃ ॥ ੧,੮.
ਜੋਤਸਨਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਇਹ ਦੀਵਾ ਹਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਲਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਰਖ਼ਤ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਭਾਵਰੀ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਦਿਵਸੋ ਦੇਵਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ । ਵਰਪ੍ਰਦੋ ਵਰੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਧੂਃ ਪਦ੍ਮਵਨਾਲ ਯਾ ॥ ੧,੮.
ਵਿਭਾਵਰੀ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਦਿਵਸੋ ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਤੇ ਵਧੂ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਕਮਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਨਦਸ੍ਵਰੂਪੀ ਭਗਵਾਞ੍ਛ੍ਰੀਰ੍ਨਦੀਰੂਪਸਂਸ੍ਥਿਤਾ । ਧ੍ਵਜਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪਤਾਕਾ ਕਮਲਾਲਯਾ ॥ ੧,੮.
ਭਗਵਾਨ ਨਦੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀ ਨਦੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਧਵਜ ਪੁੰਡਰੀਕਾਖਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਪਤਾਕਾ ਕਮਲ ਆਲਯਾ ਹੈ।
ਤृष੍ਣਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਲੋਭੋ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪਰਃ । ਰਤੀ ਰਾਗਸ਼੍ਚ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਏਵ ਚ ॥ ੧,੮.
ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਉੱਚਾ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈ; ਰਤੀ ਤੇ ਰਾਗ, ਹੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਵੀ ਹਨ।
ਕਿਂ ਚਾਤਿਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣੇਦਮੁਚ੍ਯਤੇ ॥ ੧,੮.
ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਇਹ ਗੱਲ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਦੇਵਤਿਰ੍ਯਙ੍ਮਨੁष੍ਯਾਦੌ ਪੁਨ੍ਨਾਮਾ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਿਃ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਨਾਮ੍ਨੀ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਨਾਨਯੋਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਰਮ੍ ॥ ੧,੮.
ਦੇਵਤਾ, ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਸ਼ ਨਾਮ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਹੈ; ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ । ਇਦਞ੍ਚ ਸ਼੍ਵृਣ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਯਤ੍ ਪृष੍ਟੋऽਹਮਿਹ ਤ੍ਵਯਾ । ਸ਼੍ਰੀਸਮ੍ਬਦ੍ਧ ਮਯਾ ਹ੍ਮ ਤਚ੍ਛ੍ਰ ਤਮਾਸੀਨੂਮਰੀਚਿਤਃ
ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਇਹ ਵੀ ਸੁਣ, ਜੋ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਵ੍ਵਾਸਾਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚਚਾਰ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍ । ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ੍ਤ੍ਰਜਂ ਦਿਵ੍ਯਾਮषਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀਕਰੇ
ਦੁਰਵਾਸਾ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ, ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ; ਉਸ ਨੇ ਵਿਦਿਆਧਰੀ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਮਾਲਾ ਵੇਖੀ।
ਸਨ੍ਤਾਨਾਕਾਨਾਮਖਿਲਂ ਯਸ੍ਯਾ ਗਨ੍ਧੇਨ ਵਾਸਿਤਮ੍ । ਅਤਿਸੇਵ੍ਯਮਭੂਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨੂ ਤਦੂਵਨਂ ਵਨਚਾਰਿਣਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਵਾਸ ਆ ਗਈ; ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਣਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਵ੍ਰਤਧृਗੂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੋਭਨਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਜਮ੍ ਤਾਂ ਯਯਾਚੇ ਵਰਾਰੋਹਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਵਧੂਂ ਤਤਃ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਉਨਮੱਤ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਮਾਲਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੀ ਵਿਦਿਆਧਰ ਵਧੂ ਤੋਂ ਮੰਗੀ।
ਯਾਚਿਤਾ ਤੇਨ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗੀ ਮਾਲਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਙ੍ਗਨਾ । ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸਾਦਰਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਮੰਗ 'ਤੇ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਵਿਦਿਆਧਰ ਔਰਤ ਨੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮ ਸਕੇ, ਮਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਤਾਮਾਦਾਯਾਤ੍ਮਨੋ ਮੂਰ੍ਧ੍ਰਿ ਸ੍ਤ੍ਰਜਮੁਨ੍ਮਤ੍ਤਰੂਪਧृਕ੍ । ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿਪ੍ਰੋ ਮੈਤ੍ਰਯ ਪਰਿਬਭ੍ਰਾਮ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਮਾਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਨਮੱਤ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ।
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਮਾਯਾਨ੍ਤਮੁਨ੍ਮਤ੍ਤੈਰਾਵਤਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਿਪਤਿਂ ਦੇਵਂ ਸਹ ਦੇਵੈਃ ਸ਼ਚੀਪਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਵਤਾ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਐਰਾਵਤ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਉਨਮੱਤ ਦਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਤਾਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸ ਸ਼ਿਰਸਃ ਸ੍ਤ੍ਰਜਮੁਨ੍ਮਤ੍ਤषਟੂਪਦਾਮ੍ । ਆਦਾਯਾਮਰਰਾਜਾਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪੋਨ੍ਮਤ੍ਤਵਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਨਮੱਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਮਾਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਅਮਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾਮਰਾਰਾਜੇਨ ਸ੍ਤ੍ਰਗੈਰਾਵਤਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ । ਨ੍ਯਸ੍ਤਾ ਰਰਾਜ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੇ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਯਥਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਮਾਲਾ ਲੈ ਕੇ ਆਇਰਾਵਤ ਦੀ ਮੱਥੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਗੰਗਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮਦਾਨ੍ਧਕਾਰਿਤਾਕ੍ਸ਼ੋऽਸੌ ਗਨ੍ਧਾਕृष੍ਟੇਨ ਵਾਰਣਾਃ । ਕਰੇਣਾਘ੍ਰਾਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਤਾਂ ਸ੍ਰਜਂ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਮਦ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਹਾਥੀ, ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ, ਆਪਣੀ ਸੂੰਡ ਨਾਲ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸੁੰਘਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ਼੍ਚੁਕ੍ਰੋਧ ਭਗਵਾਤਨ੍ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਦੇਵਰਾਜਂ ਤਂ ਕ੍ਰੁ ਦ੍ਧਸ਼੍ਚੈਤਦੁਵਾਚ ਹ
ਮੈਤ੍ਰੇਯਾ, ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੁर्वਾਸਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਉਵਾਚ । ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਤ੍ਤ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਨ੍ਨਤਿਸ੍ਤਬ੍ਧੋऽਸਿ ਵਾਸਵ । ਸ਼੍ਵਿਯੋ ਧਾਮ ਸ੍ਰਜਂ ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਦ੍ਦਤ੍ਤਾਂ ਨਾਭਿਨਨ੍ਦਸਿ
ਦੁर्वਾਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਮਾਲਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਭਾਗ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।'
ਪ੍ਰਸਾਦ ਇਤਿ ਨੋਕ੍ਤਂ ਤੇ ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਪੁਰਃ ਸਰਮ੍ । ਹਰ੍षੋਤੂਫੁਲ੍ਲਕਾਪੋਲੇਨ ਨ ਚਾਪਿ ਸ਼ਿਰਸਾ ਧृਤਾ
'ਤੂੰ “ਧੰਨਵਾਦ” ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਤੇਰੇ ਗਲ੍ਹਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਫੁੱਲ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਤੂੰ ਮਾਲਾ ਮੱਥੇ ਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ।'
ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਮਿਮਾਂ ਮਾਲਾਂ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਬਹੁ ਮਨ੍ਯਸੇ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ਼੍ਰੀਰਤੋ ਮੂੜ੍ਹ ਵਿਨਾਸ਼ਮੁਪਯਾਸ੍ਯਤਿ
'ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਮੂਰਖ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਗ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।'