ਅਜਾਨਤਾ ਕृਤਮਿਦਂ ਮਯਾ ਹਰਿਣਸ਼ਂਕਯਾ । ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਂ ਮਮ ਪਾਪੇਨ ਦਗ੍ਧਂ ਮਾਂ ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਮੈਂ ਅਣਜਾਣੇ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਿਰਣ ਸਮਝ ਕੇ ਇਹ ਕਰ ਬੈਠਾ; ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।'
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ। ਤਤਸ੍ਤਂ ਭਗਵਾਨਾਹ ਨ ਤੇਸ੍ਤੁ ਭਯਮਣ੍ਵਪਿ । ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਲੁਬ੍ਧ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਸੁਰਾਸ੍ਪਦਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰੇ ਲਈ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀ ਡਰ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਤੂੰ ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾ।'
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ। ਵਿਮਾਨਮਾਗਤਂ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਸਮਨਂਤਰਮ੍ । ਆਰੁਹ੍ਯ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਲੁਬ੍ਧਕਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਬਚਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਵਿਹੰਗਮ ਰਥ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਭਗਵਾਨ੍ਸਂਯੋਜ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਿ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤੇऽਵ੍ਯਯੇਚਿਂਤ੍ਯੇ ਵਾਸੁਦੇਵਮਯੇऽਮਲੇ
ਉਹ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਆਪ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਅਵਿਨਾਸੀ, ਅਕਲਪਨੀ, ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ-ਮਈ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਅਜਨ੍ਮਨ੍ਯਮਰੇ ਵਿष੍ਣਾਵਪ੍ਰਮੇਯੇऽਖਿਲਾਤ੍ਮਨਿ । ਤਤ੍ਯਾਜ ਮਾਨੁषਂ ਦੇਹਮਤੀਤ੍ਯ ਤ੍ਰਿਵਿਧਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਰਹਿਤ, ਅਪਾਰ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਵਿਣੂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।