ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਮਾਜਗਾਮ ਭੁਵਂ ਹਰਿਃ । ਪ੍ਰਸਕ੍ਤੈਃ ਸਿਦ੍ਧ-ਗਨ੍ਧਰ੍ਵ੍ਵੈਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ੍ਤਥषਿਂਭਿਃ ।। ੫-੩੧-
ਇੰਦਰ ਨੂੰ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ' ਕਹਿ ਕੇ, ਹਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਏ, ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤਃ ਸ਼ਙ੍ਖਮੁਪਾਧ੍ਮਾਯ ਦ੍ਰਾਰਕੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ । ਹਰ੍षਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਦ੍ਰਾਰਕਾਵਾਸਿਨਾਂ ਦ੍ਰਿਜ ।। ੫-੩੧-
ਫਿਰ, ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਦੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਅਵਤੀਰ੍ਯ੍ਯਥ ਗਰੁੜਾਤ੍ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਸਹਾਯਵਾਨ੍ । ਨਿष੍ਕੁਟੇ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਪਾਰਿਜਾਤਂ ਮਹਾਤਰੁਮ ।। ੫-੩੧-
ਗਰੁੜ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਪਾਰਿਜਾਤ ਰੁੱਖ ਅੰਗਣੇ ਵਿੱਚ ਲਾ ਕੇ ਰੱਖਿਆ।
ਯਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਜਨਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵੋ ਜਾਤਿਂ ਸ੍ਮਰਤਿ ਪੌਰ੍ਵ੍ਵਿਕੀਮ੍ । ਵਾਸ੍ਯਤੇ ਸਾਦਰਾਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇ ਦੇਹਬਨ੍ਧਾਨਮਾਨੁषਾਨ੍ । ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪਾਦਪੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕੁਰ੍ਵ੍ਵਨ੍ਤੋ ਸੁਖਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ।। ੫-੩੧-
ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਰੁੱਖ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਆਪਣਾ ਪਿਛਲਾ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕਰ ਲਿਆ; ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਵਾਲੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸਾਦਰਾਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇ ਦੇਹਬਨ੍ਧਾਨਮਾਨੁषਾਨ੍ । ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪਾਦਪੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕੁਰ੍ਵ੍ਵਨ੍ਤੋ ਮੁਖਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ।। ੫-੩੧-
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਵਾਲੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਰੁੱਖ ਕੋਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ।
ਕਿਙ੍ਕਰੈਃ ਸਮੁਪਾਨੀਤਂ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਦਿ ਤਤੋ ਧਨਮ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਵ ਕृष੍ਣੋ ਜਗ੍ਰਾਹ ਨਰਕਸ੍ਯ ਪਰਿਗ੍ਰਹਾਨ੍ ।। ੫-੩੧-
ਫਿਰ, ਨੌਕਰਾਂ ਵਲੋਂ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਆਦਿ ਧਨ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਨਰਕਾਸੁਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਲੈ ਲਈ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਸ਼ੁਭੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਉਪਯੇਮੇ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ । ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਨਰਕੇਣਾਸਨ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵਤੋ ਯਾਃ ਸਮਾਹ੍ਟਤਾਃ ।। ੫-੩੧-
ਫਿਰ, ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਨਰਕਾਸੁਰ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਕਾਲੇ ਤਾਸਾਂ ਮਹਾਮਤੇ! ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪਾਣੀਨ੍ ਪृਥਗੂਗੇਹੇषੁ ਧਰ੍ਮ੍ਮਤਃ ।। ੫-੩੧-
ਇਕ ਹੀ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਇਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜੇ।
षੋੜਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਮੇਕਂ ਤਥਾਧਿਕਮ੍ । ਤਾਵਨ੍ਤਿ ਚਕ੍ਰ ਰੂਪਾਣਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਮਧੁਸੂਦਨਃ ।। ੫-੩੧-
ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸੌ ਔਰਤਾਂ—ਇੰਨੇ ਹੀ ਰੂਪ ਭਗਵਾਨ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ।
ਏਕੈਕਸ਼੍ਯੇਨ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਮੇਨਿਰੇ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ । ਮਮੈਵ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਣਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਕृਤਵਾਨਿਤਿ ।। ੫-੩੧-
ਹਰ ਇਕ ਕੁੜੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫੜਿਆ ਹੈ।
ਨਿਸ਼ਾਸੁ ਚ ਜਗਤਸ੍ਤ੍ਰष੍ਟਾ ਤਾਸਾਂ ਗੁਹੇषੁ ਕੇਸ਼ਵਃ । ਉਵਾਸ ਵਿਪ੍ਰ! ਸਰ੍ਵ੍ਵਾਸਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਧਰੋ ਹਰਿਃ ।। ੫-੩੧-
ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਵਸਿਆ।
ਪਰਾਸ਼ਾਰ ਉਵਾਚ । ਪ੍ਰਦ੍ਯੁ ਮ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਹਰੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਃ ਕਥਿਤਾਸ੍ਤਵ । ਭਾਨੁਂ ਭੈਮਰਿਕਞ੍ਚੈਵ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ ।। ੫-੩੨-
ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਰੁਕਮਣੀ ਤੋਂ ਹਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸੇ ਗਏ; ਭਾਨੁ ਅਤੇ ਭੈਮਰਿਕ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ।
ਦੀਪ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਤਾਮ੍ਰਪਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਾ ਰੋਹਿਣਯਾਂ ਤਨਯਾ ਹਰੇਃ । ਬਭੂਵੁਰ੍ਜਾਮ੍ਬਵਤ੍ਯਾਞ੍ਚ ਸ਼ਾਮ੍ਬਾਦ੍ਯਾ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਃ ।। ੫-੩੨-
ਦੀਪਤਿਮਾਨ, ਤਾਮਰਪੱਖ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਰੋਹਿਨੀ ਤੋਂ ਹਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ; ਜਾਮਬਵਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ਾਮ੍ਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ।
ਤਨਯਾ ਭਦ੍ਰਵਿਨ੍ਦਾਦ੍ਯਾ ਨਾਗ੍ਰਜਿਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਸਂਗ੍ਰਾਮਜਿਤ੍ਪ੍ਰਧਾਨਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ੈਵ੍ਯਾਯਾਨ੍ਤ੍ਵਭਵਨ੍ ਸੁਤਾਃ ।। ੫-੩੨-
ਭਦ੍ਰਵਿੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਗਰਜਿਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ; ਸੰਘਰਾਮਜਿਤ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਆਗੂ ਸਨ, ਸ਼ੈਵਿਆ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਵृਕਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਵ ਸੁਤਾ ਮਾਦ੍ਰਯਾਂ ਗਾਤ੍ਰਵਤ੍ਪ੍ਰਮੁਖਾਨ੍ ਸੁਤਾਨ੍ । ਅਵਾਪ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕਾਲਿਨ੍ਦ੍ਯਾਞ੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਾਦਯਃ ।। ੫-੩੨-
ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ ਗਾਤਰਵਾਨ ਅਤੇ ਵ੍ਰਕਾਦੇਵ ਵਰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ; ਲਕਸ਼ਮਣਾ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ; ਕਾਲਿੰਦੀ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤ ਆਦਿ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਅਨ੍ਯਾਸਾਞ੍ਚੈਵ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਣਾਂ ਸਮੁਤੂਪਨ੍ਨਾਨਿ ਚਕ੍ਰਿਣਃ । ਅष੍ਟਾਯੁਤਾਨਿ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਤਥਾ ।। ੫-੩੨-
ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਚਕਰਧਾਰੀ ਨੇ ਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੁ ਮ੍ਰਃ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਤੇषਾ ਸਰ੍ਵ੍ਵੇषਾਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਸੁਤਃ । ਪ੍ਰਦ੍ਯੁ ਮ੍ਰਾਦਨਿਰੁਦ੍ਧੋऽਭੂਦੂ ਵਜੂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਜਾਯਤ ।। ੫-੩੨-
ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿਚ ਰੁਕਮੀਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ ਤੋਂ ਅਨਿਰੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵਜ੍ਰਾ ਜਨਮਿਆ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧੋ ਰਣੋ ਰੁਦ੍ਧੋ ਬਲੇਃ ਪੌਤ੍ਰੀਂ ਮਹਾਬਲਃ । ਵਾਣਾਸ੍ਯ ਤਨਯਾਮੂषਾਮੁਪਯੇਮੇ ਦ੍ਰਿਜੋਤ੍ਤਮ ।। ੫-੩੨-
ਅਨਿਰੁੱਧ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਵਾਣਾ ਦੀ ਧੀ ਊਸ਼ਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ!
ਯਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਦੂ ਘੋਰਂ ਹਰਿ-ਸ਼ਙ੍ਕਰਯੋਰ੍ਮਹਤ੍ । ਛਿਨ੍ਨ ਸਹਸ੍ਤ੍ਰ ਬਾਹੂਨਾਂ ਯਤ੍ਰ ਵਾਣਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣਾ ।। ੫-੩੨-
ਉਥੇ ਹਰੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵਿਚਕਾਰ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਚਕਰਧਾਰੀ ਨੇ ਵਾਣਾ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਉਵਾਚ । ਕਥਂ ਯੁਦ੍ਧਮਭੂਦੂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨੁषਾਰ੍ਥੇ ਹਰ-ਕृष੍ਣਯੋਃ । ਕਥਂ ਕ੍ਸ਼ਯਞ੍ਚ ਵਾਣਸ੍ਯ ਬਾਹੂਨਾਂ ਕृਤਵਾਨ੍ ਹਰਿਃ ।। ੫-੩੨-
ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਔਰਤ ਦੀ خاطر ਹਰਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਿਚਕਾਰ ਯੁੱਧ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ? ਤੇ ਹਰੀ ਨੇ ਵਾਣਾ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕਿਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ?
ਏਤਤ੍ ਸਰ੍ਵ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ! ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੁ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ । ਮਹਤ੍ ਕੌਤੂਹਲਂ ਜਾਤਂ ਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਮਾਂ ਹਰੇਃ ।। ੫-੩੨-
ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ! ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੱਸੋ; ਹਰੀ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਲਈ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ । ਊषਾ ਵਾਣਸੁਤਾ ਵਿਪ੍ਰ! ਪਾਰ੍ਵ੍ਵਤੀਂ ਸਹ ਸ਼ਮ੍ਭੁਨਾ । ਕ੍ਰੀੜਨ੍ਤੀਮੁਪਲਕ੍ਸ਼੍ਯੋਚ੍ਚੈਃ ਸ੍ਪृਹਾਞ੍ਚਕ੍ਰ ਤਦਾਸ਼੍ਰਯਾਮ੍ ।। ੫-੩੨-
ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਵਾਣਾ ਦੀ ਧੀ ਊਸ਼ਾ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਸਾਥੀ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਕਲਾਚਿਤ੍ਤਜ੍ਞਾ ਗੌਰੀ ਤਾਮਾਹ ਭਾਮਿਨੀਮ੍ । ਅਲਮਤ੍ਯਰ੍ਥਤਾਪੇਨ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਂਸ੍ਯਸੇ ।। ੫-੩੨-
ਫਿਰ, ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ ਗੌਰੀ ਨੇ ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਵਧੇਰੇ ਤਪ ਨਾ ਕਰ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਗੀ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਸਾ ਤਦਾ ਚਕ੍ਰ ਕਦੇਤਿ ਮਤਿਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਕੋ ਵਾ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਮਮੇਤ੍ਯੇਤਾਂ ਪੁਨਰਪ੍ਯਾਹ ਪਾਰ੍ਵ੍ਵਤੀ ।। ੫-੩੨-
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਕਦੋਂ ਹੋਵੇਗਾ?' ਤੇ 'ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਕੌਣ ਹੋਵੇਗਾ?' ਫਿਰ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਕਿਹਾ।
ਵੈਸ਼ਾਖਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਰਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਯੋऽਭਿਭਵਂ ਤਵ । ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸ ਤੇ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿ!ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੫-੩੨-
'ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ, ਉਹੀ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ!'
ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਿਥੌ ਪੁਮਾਨ੍ ਖਪ੍ਨੇ ਯਥਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਉਦੀਰਿਤਮ੍ । ਤਥੈਵਾਭਿਭਵਂ ਚਕ੍ਰ ਰਾਗਞ੍ਚਕ੍ਰ ਤਥੈਵ ਸਾ ।। ੫-੩੨-
ਉਸ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਮਰਦ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤੇ ਊਸ਼ਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਾ ਪੁਰੁषਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਤਮੁਤ੍ਸੁਕਾ । ਕ੍ਵ ਗਤੋऽਸੀਤਿ ਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜਾ ਮੈਤ੍ਰੇਯੋਕ੍ਤਵਤੀ ਸਖੀਮ੍ ।। ੫-੩੨-
ਫਿਰ ਜਾਗ ਕੇ, ਉਹ ਮਰਦ ਨਾ ਵੇਖੀ, ਤੇ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਊਸ਼ਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਖੀ ਨੂੰ ਬੇਝਿਜਕ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ?'
ਵਾਣਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਕੁਮ੍ਭਾਣਡਸ਼੍ਵਿਤ੍ਰਲੇਸ਼ਾ ਤੁ ਤਤ੍ਸੁਤਾ । ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਖ੍ਯਭਵਤ੍ ਸਾ ਚ ਪ੍ਰਾਹ ਕੋऽਯ ਤ੍ਵਯੋਚ੍ਯਤੇ ।। ੫-੩੨-
ਵਾਣਾ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਕੁੰਭਾਂਡਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਚਿਤ੍ਰਲੇਸ਼ਾ ਊਸ਼ਾ ਦੀ ਸਖੀ ਸੀ; ਚਿਤ੍ਰਲੇਸ਼ਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਕਿਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ?'
ਯਦਾ ਲਜ੍ਜਾਕੁਲਾ ਨਾਸ੍ਯੈ ਕਥਯਾਮਾਸ ਸਾ ਸਤੀ । ਤਦਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਮਾਨੀਯ ਸਰ੍ਵ੍ਵਮੇਵਾਭ੍ਯਵਾਦਯਤ੍ ।। ੫-੩੨-
ਜਦੋਂ ਊਸ਼ਾ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਾ ਦੱਸ ਸਕੀ, ਤਾਂ ਚਿਤ੍ਰਲੇਸ਼ਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਵਿਦਿਤਾਰ੍ਥਾਨ੍ਤੁ ਤਾਮਾਹ ਪੁਨਰੂषਾ ਯਥੋਦਿਤਮ੍ । ਦੇਵ੍ਯਾ ਤਥੈਵ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਯੋऽਭ੍ਯੁਪਾਯਃ ਕੁਰੁष੍ਵ ਤਮ੍ । ੫-੩੨-
ਗੱਲ ਸਮਝ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਊਸ਼ਾ ਨੇ ਚਿਤ੍ਰਲੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ।'