ਸ਼ਮ੍ਬਰੇਣ ਹ੍ਟਤੋ ਵੀਰਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁ ਮ੍ਰਃ ਸ ਕਥਂ ਮੁਨੇ ! ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ਼੍ਵ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁ ਮ੍ਨੇਨ ਕਥਂ ਹਤਃ ।। ੫-੨੭-
ਹੇ ਮੁਨੀ! ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਫੜ ਲਿਆ, ਤੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ?
ਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ । षष੍ਠੇऽਹ੍ਨਿ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਰ ਸੂਤਿਕਾਗृਹਾਤ੍ । ਮਮੈष ਹਨ੍ਤੇਤਿ ਮੁਨੇ! ਹ੍ਟਤਵਾਨ੍ ਕਾਲਸ਼ਮ੍ਬਰਃ ।। ੫-੨੭-
ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਲਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਸੂਤਿਕਾ ਘਰ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਸੋਚਿਆ ਕਿ 'ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਹੈ।'
ਹ੍ਟਤ੍ਵਾ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਚੈਵੈਨਂ ਗ੍ਰਾਹੋਗ੍ਰ ਲਵਣਾਰ੍ਣਾਵੇ । ਕਲ੍ਲੋਲਜਨਿਤਾਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਸੁਘੋਰੇ ਮਕਰਾਲਯੇ ।। ੫-੨੭-
ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਕਾਲਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਡਰਾਉਣੇ ਜਲ-ਜੰਤੂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਭਿਆਨਕ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਗੋਲ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਤਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਚੈਵੈਕੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯੋ ਜਗ੍ਰਾਹ ਬਾਲਕਮ੍ । ਨ ਮਮਾਰ ਚ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਜਠਰੇऽਨਲਦੀਪਿਤਃ ।। ੫-੨੭-
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਮੱਛੀ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਵੀ ਉਹ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ।
ਮਤੂਸ੍ਯਬਨ੍ਧਸ਼੍ਵ ਮਤ੍ਸ੍ਯੋऽਸੌ ਮਤ੍ਸ੍ਯੈਰਨ੍ਯੈਃ ਸਹ ਦ੍ਰਿਜ ! ਘਾਤਿਤੋऽਸੁਰਵਰ੍ਯ੍ਯਾਯ ਸ਼ਮ੍ਬਰਾਯ ਨਿਵੇਦਿਤਃ ।। ੫-੨੭-
ਉਹ ਮੱਛੀ ਹੋਰ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੱਛੀ ਮਾਰਿਆਂ ਨੇ ਫੜੀ, ਮਾਰੀ ਗਈ ਤੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯ ਮਾਯਾਵਤੀ ਨਾਮ ਪਤ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵ੍ਵਗृਹੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸੂਦਾਨਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ ।। ੫-੨੭-
ਸ਼ੰਬਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਾਇਆਵਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਔਰਤ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਸੋਈਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਸੀ ਤੇ ਬਿਨਾ ਦੋਸ਼ ਦੇ, ਰਸੋਈਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਦਾਰਿਤੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਜਠਰੇ ਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਤਿਸ਼ੋਭਨਮ੍ । ਕੁਮਾਰਂ ਮਨ੍ਮਥਤਰੋਰ੍ਦਗ੍ਧਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਮਾਙ੍ਕੁਰਮ੍ ।। ੫-੨੭-
ਜਦ ਮੱਛੀ ਦਾ ਪੇਟ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਬੱਚਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੰਕੁਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਕੋऽਯਂ ਕਥਮਯਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਜਠਰਂ ਸਮੁਪਾਗਤਃ । ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕੌਤੁਕਾਵਿष੍ਟਾਂ ਤਾਂ ਤਨ੍ਵੀਂ ਪ੍ਰਾਹ ਨਾਰਾਦਃ ।। ੫-੨੭-
ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚੀ, 'ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ?' ਉਸ ਵੇਲੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਸ ਪਤਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਯਂ ਸਮਸ੍ਤਜਗਤਃ ਸੂਤਿਸਂਹਾਰਕਾਰਿਣਾ । ਸ਼ਮ੍ਬਰੇਣ ਹ੍ਟਤਃ ਕृष੍ਣृ-ਤਨਯਃ ਸੂਤਿਕਾਗृਹਾਤ੍ ।। ੫-੨੭-
ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਸੂਤਿਕਾ ਘਰ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰ ਮਤ੍ਸ੍ਯੇਨ ਨਿਗੀਰ੍ਣਾਸ੍ਤੇ ਵਸ਼ਂ ਗਤਃ । ਨਰਰਤ੍ਰਮਿਦਂ ਸੁਭ੍ਰੂ ਵਿਸ੍ਤ੍ਰਬ੍ਧਾ ਪਰਿਪਾਲਯ ।। ੫-੨੭-
ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਮੱਛੀ ਨੇ ਨਿਗਲ ਲਿਆ, ਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਭਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਨਾਰਦੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍ । ਬਾਲ੍ਯਾਦੇਵਾਤਿਰਾਗੇਣ ਰੂਪਾਤਿਸ਼ਯਮੋਹਿਤਾ ।। ੫-੨੭-
ਨਾਰਦ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਵਧੀਆ ਸੋਹਣੀ ਰੂਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ।
ਸ ਯਦਾ ਯੌਵਨਾਭੋਗ-ਭੂषਿਤੋऽਭੂਨ੍ਮਹਾਮਤੇ! ਸਾਭਿਲਾषਾ ਤਦਾ ਸਾਤਿ ਬਭੂਵ ਗਜਗਾਮਿਨੀ ।। ੫-੨੭-
ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ! ਜਦ ਉਹ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤਾਂ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਉਸ ਲਈ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਮਾਯਾਵਤੀ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮ ਮਾਯਾਃ ਸਰ੍ਵ੍ਵਾ ਮਹਾਮੁਨ ! ਪ੍ਰਦ੍ਯੁ ਮ੍ਰਾਯਾਤਿਰਾਗਾਨ੍ਧਾ ਤਨ੍ਨਯਸ੍ਤਹ੍ਟਦਯੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ।। ੫-੨੭-
ਮਾਇਆਵਤੀ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਅੰਨੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਇਆਵਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ 'ਤੇ ਹੀ ਰਹੀ।
ਪ੍ਰਸਜ੍ਜਨ੍ਤੀਨ੍ਤੁ ਤਾਮਾਹ ਸ ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਃ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍ । ਮਾਤृਭਾਵਮਪਾਹਾਯ ਕਿਮੇਵਂ ਵਰ੍ਤ੍ਤਸੇऽਨ੍ਯਥਾ ।। ੫-੨੭-
ਜਦ ਉਹ ਉਸ 'ਤੇ ਲਗਨ ਲੱਗੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਮਾਂ ਵਾਲਾ ਭਾਵ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਵਿਅਹਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ?'
ਸਾ ਚਾਸ੍ਮੈ ਕਥਯਾਮਾਸ ਨ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਮੇਤਿ ਵੈ । ਤਨਯਂ ਤ੍ਵਾਮਯਂ ਵਿष੍ਣੋਹ੍ਟ ਤਵਾਨ੍ ਕਾਲਸ਼ਮ੍ਬਰਃ ।। ੫-੨੭-
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਲਸ਼ੰਬਰ ਤੇਰਾ ਵੈਰੀ ਹੈ।"
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਜਠਰਾਨ੍ਮਯਾ । ਸਾ ਤੁ ਰੋਦਿਤਿ ਤੇ ਮਾਤਾ ਕਾਨ੍ਤਾਦ੍ਯਾਪ੍ਯਤਿਵਤ੍ਸਲਾ ।। ੫-੨੭-
ਤੈਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਮੱਛੀ ਨੇ ਨਿਗਲ ਲਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਤੇਰੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਜੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁ ਮ੍ਰਃ ਸ ਸਮਾਹ੍ਵਯਤ੍ । ਕ੍ਰੋਧਾਕੁਲੀਕृਤਮਨਾ ਯੁਯੁਧੇ ਚ ਮਹਾਬਲਃ ।। ੫-੨੭-
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਹਤ੍ਵਾ ਸੈਨ੍ਯਮਸ਼ੇषਨ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਮਾਧਵਿਃ । ਸਪ੍ਤ ਮਾਯਾ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਾਯਾਂ ਪ੍ਰਯੁਯੁਜੇऽਸ਼ष੍ਟਮੀਮ੍ ।। ੫-੨੭-
ਉਸ ਦੈਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮਾਧਵ ਨੇ ਸੱਤ ਜਾਦੂਈ ਝੂਠਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਤੇ ਅਠਵੀਂ ਜਾਦੂ ਵਰਤੀ।
ਤਯਾ ਜਘਾਨ ਤਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਮਾਯਯਾ ਕਾਲਸ਼ਮ੍ਬਰਮ੍ । ਉਤ੍ਪਤ੍ਯ ਚ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਜਗਾਮ ਪਿਤੁਰ੍ਗृਹਮ੍ ।। ੫-੨੭-
ਉਸ ਜਾਦੂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਲਸ਼ੰਬਰ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਤਃ ਪਰੇ ਨਿਪਤਿਤਂ ਮਾਯਾਵਤ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਸਂਕਲ੍ਪਾ ਬਭੂਵੁਃ ਕृष੍ਣਯੋषਿਤਃ ।। ੫-੨੭-
ਜਦ ਉਹ ਮਾਯਾਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਚਾਵਦਤ੍ ਪ੍ਰੇਮੂਣਾ ਪ੍ਰਮ੍ਣਾ ਸਾਸ਼੍ਰੁਦृष੍ਟਿਰਨਿਨ੍ਦਿਤਾ । ਧਨ੍ਯਾਯਾਃ ਖਲ੍ਵਯਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਨਵਯੌਵਨੇ ।। ੫-੨੭-
ਰੁਕਮੀਣੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੇ ਅੰਸੂਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, "ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਧਨਿਆ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੇ ਚਰਮ ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ।"
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਯਸਿ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮੇ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁ ਮ੍ਰੋ ਯਦਿ ਜੀਵਤਿ । ਸਭਾਗ੍ਯਾ ਜਨਨੀ ਵਤੂਸ! ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਪਿ ਵਿਭੂषਿਤਾ ।। ੫-੨੭-
ਜੇ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਇਸ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਜੀਵਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਵਾਕਈ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਅਥਵਾ ਯਾਦृਸ਼ਃ ਸ੍ਨੇਹੋ ਮਮ ਯਾਦृਗੂ ਵਪੁਸ੍ਤਵ । ਹਰੇਰਪਤ੍ਯਂ ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤ ਭਵਾਨ੍ ਵਤ੍ਸ!ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। ੫-੨੭-
ਜਾਂ, ਜਿੰਨਾ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੰਨਾ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਹਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਏਤਿਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਹ ਕृष੍ਣੇਨ ਨਾਰਦਃ । ਅਨ੍ਤਃ ਪੁਰਚਰੀਂ ਦੇਵੀਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਂ ਪ੍ਰਾਹ ਹਰ੍षਯਨ੍ ।। ੫-੨੭-
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਨਾਰਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ ਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਰੁਕਮੀਣੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਏਸ਼ ਤੇ ਤਨਯਃ ਸੁਭ੍ਰੁ! ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮ੍ਬਰਮਾਗਤਃ । ਹ੍ਟਤੋ ਯੇਨਾਭਵਦ੍ ਬਾਲੋ ਭਵਤ੍ਯਾਃ ਸੂਤਿਕਾਗृਹਾਤ੍ ।। ੫-੨੭-
ਸੁੰਦਰ ਭੌਂ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੇ ਜਨਮ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਯਂ ਮਾਯਾਵਤੀ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾ ਤਨਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਤੇ ਸਤੀ । ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ੍ਯ ਨ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯੇਯਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍ ।। ੫-੨੭-
ਇਹ ਮਾਯਾਵਤੀ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਇਹ ਸ਼ੰਬਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਸੁਣ।
ਮਨ੍ਮਥੇ ਤੁ ਗਤੇ ਨਾਸ਼ਂ ਤਦੁਦ੍ਭਵਪਰਾਯਾਣਾ । ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਮੋਹਯਾਮਾਸ ਮਾਯਾਰੂਪੇਣ ਰੂਪਿਣੀ ।। ੫-੨੭-
ਜਦ ਮਨਮਥਾ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਉਸ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਪੈਦਾ ਹੋਣਾ ਸੀ, ਮਾਯਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵ੍ਯਵਾਯਾਦ੍ਯੁ ਪਭੋਗੇषੁ ਰੂਪਂ ਮਾਯਾਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯੇਯਂ ਮਦਿਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ।। ੫-੨੭-
ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੋਹਣਾ ਜਾਦੂਈ ਰੂਪ ਵਿਖਾਇਆ; ਇਹ ਮਦਿਰਾ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਉਹੀ ਹੈ।
ਕਾਮੋऽਵਤੀਰ੍ਣਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯੇਯਂ ਦਯਿਤਾ ਰਤਿਃ । ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਾ ਨਾਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸ੍ਨੁषੇਯਂ ਤਵ ਸ਼ੋਭਨਾ ।। ੫-੨੭-
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਮ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਸਾਥੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰ; ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਤੇਰੀ ਪੁੱਤ-ਵਧੂ ਹੈ।
ਤਤੋ ਹਰ੍षਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਤਥਾ । ਨਗਰੀ ਚ ਸਮਸ੍ਤਾ ਸਾ ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵਿਤ੍ਯਭਾषਤ ।। ੫-੨੭-
ਫਿਰ ਰੁਕਮੀਣੀ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੇ 'ਵਧੀਆ! ਵਧੀਆ!' ਕਿਹਾ।