ਏਤੇ ਵਯਂ ਵृਤ੍ਰਰਿਪੁਸ੍ਤਥਾਯਂ ਨਾਸਤ੍ਯਦਸ੍ਤ੍ਰੌ ਵਰੁਣਸ੍ਤਥੈਵ । ਇਮੇ ਚ ਰੁਦ੍ਰਾ ਵਸਵਃਸਸੂਰ੍ਯਾਃਸਮੀਰਣਾਗ੍ਨਿਪ੍ਰਸੁਖਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ॥ ੫,੧.
ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ—ਇੰਦਰ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਵਰੁਣ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੁ, ਸੂਰਜ, ਵਾਯੁ, ਅੱਗ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਸੁਖ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਰਾਃਸਮਸ੍ਤਾਃਸੁਰਨਾਥਕਾਰ੍ਯਮੇਭਿਰ੍ਮਯਾ ਯਚ੍ਚ ਤਦੀਸ਼ ਸਰ੍ਵਾਮ੍ । ਆਜ੍ਞਾਪਯਾਜ੍ਞਾਂ ਪਰਿਪਾਲਯਨ੍ਤਸ੍ਤਵੈਵ ਤਿष੍ਠਾਮ ਸਦਾਸ੍ਤਦੋषਾਃ ॥ ੫,੧.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ; ਜੋ ਕੰਮ ਤੂੰ ਸੌਂਪੇਂਗਾ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗੇ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਉਜ੍ਜਹਾਰਾਤ੍ਮਨਃ ਕੇਸ਼ੌ ਸਿਤਕृष੍ਣੌ ਮਹਾਮੁਨੇ ॥ ੫,੧.
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਇੱਕ ਕਾਲਾ ਵਾਲ ਕੱਢਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ।
ਉਵਾਚ ਚ ਸੁਰਾਨੇਤੌ ਮਤ੍ਕੇਸ਼ੌ ਵਸੁਧਾਤਲੇ । ਅਵਤੀਰ੍ਯ ਭੁਵੋ ਭਾਰਕ੍ਲੇਸ਼ਹਾਨਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਃ ॥ ੫,੧.
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਇਹ ਦੋ ਵਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਤਰ ਕੇ ਜਗਤ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣਗੇ।
ਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਸਕਲਾਃਸ੍ਵਾਂਸ਼ੈਰਵਤੀਰ੍ਯ ਮਹੀਤਲੇ । ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਯੁਦ੍ਧਮੁਨ੍ਮਤ੍ਤੈਃ ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਪਨ੍ਨੈਰ੍ਮਹਾਸੁਰੈਃ ॥ ੫,੧.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਤਰ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਪਜੇ ਵੱਡੇ, ਪਾਗਲ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ।
ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਯਮਸ਼ੇषਾਸ੍ਤੇ ਦੈਤੇਯਾ ਧਰਮੀਤਲੇ । ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਮਦ੍ਦृਪਾਤਵਿਚੂਰ੍ਣਿਤਾਃ ॥ ੫,੧.
ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ—ਮੇਰੇ ਉਤਰਣ ਨਾਲ ਉਹ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਯਾ ਪਤ੍ਨੀ ਦੇਵਕੀ ਦੇਵਤੋਪਮਾ । ਤਤ੍ਰਾਯਮष੍ਟਮੋ ਗਰ੍ਭੋ ਮਤ੍ਕੇਸ਼ੋ ਭਵਿਤਾ ਸੁਰਾਃ ॥ ੫,੧.
ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਦੇਵਕੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਅਠਵੇਂ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਵਾਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਅਵਤੀਰ੍ਯ ਚ ਤਤ੍ਰਾਯਂ ਕਂਸਂ ਘਾਤਯਿਤਾ ਭੁਵਿ । ਕਾਲਨੇਮੀਂ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਹਰਿਃ ॥ ੫,੧.
ਉਥੇ ਉਤਰ ਕੇ, ਉਹ ਕਾਂਸ ਨੂੰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਹਰੀ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਅਦृਸ਼੍ਯਾਯ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਮੇਰੁਪृष੍ਠਂ ਸੁਰਾ ਜਗ੍ਮੁਰਵਤੇਰੁਸ਼੍ਚ ਭੂਤਲੇ ॥ ੫,੧.
ਫਿਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਤਰ ਆਏ।
ਕਂਸਾਯ ਚਾष੍ਟਮੋ ਗਰ੍ਭੋ ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਧਰਣੀਧਰਃ । ਭਵਿष੍ਯਤੀਤ੍ਯਾਚ ਚਕ੍ਸ਼ੇ ਭਗਵਾਨ੍ਨਾਰਦੋ ਮੁਨਿਃ ॥ ੫,੧.
ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਾਂਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਅਠਵਾਂ ਗਰਭ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰਕ, ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਕਂਸੋऽਪਿ ਤਦੁਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਨਾਰਦਾਤ੍ਕੁਪਿਤਸ੍ਤਤਃ । ਦੇਵਕੀਂ ਵਸੁਦੇਵਂ ਚ ਗृਹੇ ਗੁਪ੍ਤਾਵਧਾਰਯਤ੍ ॥ ੫,੧.
ਕੰਸ ਨੇ ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਦੇਵਕੀ ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਵਸੁਦੇਵੇਨ ਕਂਸਾਯ ਤੇਨੈਵੋਕ੍ਤਂ ਯਥਾ ਪੁਰਾ । ਤਥੈਵ ਵਸੁਦੇਵੋऽਪਿ ਪੁਤ੍ਰਮਰ੍ਪਿਤਵਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜ ॥ ੫,੧.
ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕੰਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃषਡ੍ਗਰ੍ਭਾ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ । ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਦ੍ਰਾਕ੍ਰਮਾਦ੍ਗਰ੍ਭਾਨਯੋਜਯਤ੍ ॥ ੫,੧.
ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਇਸ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨੀਂਦ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਮਹਾਮਾਯਾ ਵੈष੍ਣਵੀ ਮੋਹਿਤਂ ਯਯਾ । ਅਵਿਦ੍ਯਯਾ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਾਮਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਿਃ ॥ ੫,੧.
ਯੋਗਨੀਂਦਰਾ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਅਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਨਿਦ੍ਰੇ ਗਚ੍ਛ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਤ੍ਪਾਤਾਲਾਤਲਸਂਸ਼੍ਰਯਾਨ੍ । ਏਕੈਕਤ੍ਵੇਨ षਡ੍ਗਰ੍ਭਾਨ੍ਦੇਵਕੀਜਠਰਂ ਨਯ ॥ ੫,੧.
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨੀਂਦਰੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਜਾ, ਤੇ ਛੇ ਗਰਭ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਪਾ।
ਹਤੇषੁ ਤੇषੁ ਕਂਸੇਨ ਸ਼ੇषਾਖ੍ਯੋਂਸ਼ਸ੍ਤਤੋ ਮਮ । ਅਂਸ਼ਾਂਸ਼ੋਨਾਦਰੇ ਤਸ੍ਯਾਃਸਪ੍ਤਮਃ ਸਂਭਵਿष੍ਯਤਿ ॥ ੫,੧.
ਕੰਸ ਵਲੋਂ ਉਹ ਛੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵਾਂ ਗਰਭ ਵਜੋਂ ਆਵੇਗਾ।
ਗੋਕੁਲੇ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਨ੍ਯਾ ਰੋਹਿਣੀ ਸ੍ਥਿਤਾ । ਤਸ੍ਯਾਃਸ ਸਂਭੂਤਿਸਮਂ ਦੇਵਿ ਨੇਯਸ੍ਤ੍ਵਯੋਦਰਮ੍ ॥ ੫,੧.
ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਰੋਹਿਨੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਰੋਹਿਨੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਪਾ ਦੇ।
ਸਪ੍ਤਮੋ ਭੋਜਰਾ ਜਸ੍ਯ ਭਯਾਦ੍ਰੋਧੋਪਰੋਧਤਃ । ਦੇਵਕ੍ਯਾਃ ਪਿਤਿਤੋ ਗਰ੍ਭ ਇਤਿ ਲੋਕੋ ਵਦਿष੍ਯਤਿ ॥ ੫,੧.
ਭੋਜ ਰਾਜ ਦੇ ਡਰ ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਕਹਿਣਗੇ ਕਿ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਗਰਭ ਪਿਤ ਗਿਆ।
ਗਰ੍ਭਸਂਕਰ੍षਣਾਤ੍ਸੋऽਥ ਲੋਕੇ ਸਂਕਰ੍षਣੇਤਿ ਵੈ । ਸਂਜ੍ਞਾਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਵੀਰਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਦ੍ਰਿਸ਼ਿਖਰੋਪਮਃ ॥ ੫,੧.
ਗਰਭ ਦੇ ਬਦਲਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੀਰ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤੋऽਹਂ ਸਂਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਕੀਜਠਰੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਭਰ੍ਗਂ ਤ੍ਵਯਾ ਯਸ਼ੋਦਾਯਾ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਮਵਿਲਂਬਿਤਮ੍ ॥ ੫,੧.
ਫਿਰ ਮੈਂ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪਵਿਤਰ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਕੋਲ ਜਾ।
ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲੇ ਚ ਨਭਸਿ ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਮਹਂ ਨਿਸ਼ਿ । ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਸੂਤਿਂ ਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ॥ ੫,੧.
ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ; ਪਰ ਤੂੰ ਨੌਵੀਂ ਦਿਨ ਜਨਮ ਦੇਵੇਂਗੀ।
ਯਸ਼ੋਦਾਸ਼ਯਨੇ ਮਾਂ ਤੁ ਦੇਵਕ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤੇ । ਮਚ੍ਛਕ੍ਤਿਪ੍ਰੋਰਿਤਮਤਿਰ੍ਵਸੁਦੇਵੋ ਨਯਿष੍ਯਤਿ ॥ ੫,੧.
ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਮੈਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਨਿਰਮਲ, ਦੇਵਕੀ ਰੱਖੇਗੀ; ਵਸੁਦੇਵ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਕਰੇਗਾ।
ਕਂਸਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾਮੁਪਾਦਾਯ ਦੇਵਿ ਸ਼ੈਲਸ਼ਿਲਾਤਲੇ । ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਸ੍ਯਤ੍ਯਨ੍ਤਾਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ॥ ੫,੧.
ਕੰਸ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇਗਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗੀ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਤਦृਕ੍ਛਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮਮ ਗੌਰਵਾਤ੍ । ਪ੍ਰਣਿਪਾਤਾਨਤਸ਼ਿਰਾ ਭਗਿਨੀਤ੍ਵੇ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤਿ ॥ ੫,੧.
ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰਧਾਰੀ, ਮੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਵਜੋਂ ਮੰਨ ਲਵੇਗਾ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ੁਂਭਨਿਸ਼ੁਂਭਾਦੀਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ । ਸ੍ਥਾਨੈਰਨੇਕੈਃ ਪृਥਿਵੀਮਸ਼ੇषਾਂ ਮਣ੍ਡਯਿष੍ਯਸਿ ॥ ੫,੧.
ਤੂੰ ਸ਼ੁੰਭ, ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਆਦਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵੇਂਗੀ।
ਤ੍ਵਂ ਭੂਤਿਃ ਸਨ੍ਨਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਕਾਨ੍ਤਿਰ੍ਦ੍ਯੌਃ ਪृਥਿਵੀ ਧृਤਿਃ । ਲਜ੍ਜਾਪੁष੍ਟੀ ਰੁषਾ ਯਾ ਤੁ ਕਾਚਿਦਨ੍ਯਾ ਤ੍ਵਮੇਵ ਸਾ ॥ ੫,੧.
ਤੂੰ ਹੀ ਭੂਤੀ, ਨਮਰਤਾ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਸੋਭਾ, ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਡਟਣ, ਲੱਜਾ, ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਹੈਂ—ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਮਾਰ੍ਯੇਤਿ ਦੁਰ੍ਗੇਤਿ ਵੇਦਗਰ੍ਭਾਂਬਿਕੇਤਿ ਚ । ਭਦ੍ਰੇਤਿ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀਤਿ ਕ੍ਸ਼ੇਮਦਾ ਭਗ੍ਯਦੇਤਿ ਚ ॥ ੫,੧.
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਆਰਿਆ, ਦੁਰਗਾ, ਵੇਦਗਰਭਾ, ਅੰਬਿਕਾ, ਭਦਰਾ, ਭਦਰਕਾਲੀ, ਖੇਮਦਾਤਾ ਜਾਂ ਭਾਗ੍ਯਦਾਤਾ ਆਖਦੇ ਹਨ—
ਪ੍ਰਾਤਸ਼੍ਚੈਵਾਪਰਾਹ੍ਨੇ ਚ ਸ੍ਤੋष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਨਮ੍ਰਮੂਰ੍ਤਯਃ । ਤੇषਾਂ ਹਿ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ॥ ੫,੧.
—ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ, ਉਹ ਭਗਤ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੈਨੂੰ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸੁਰਾਮਾਂਸੋਪਹਰੈਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤਾ । ਨॄਣਾਮਸ਼ੇषਸਾਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਸਂਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਸਿ ॥ ੫,੧.
ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਰਾਬ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗੀ।
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਸਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਵੈ ਤਦਾ । षੜਗਰ੍ਭ-ਗਰ੍ਭਵਿਨ੍ਯਾਸਂ ਚਕ੍ਰ ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਰ੍षਣਮ੍ ।। ੫-੨-
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਣੇ ਦੀ ਬਦਲੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇ ਜਣੇ ਦੀ ਕੱਢਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ।