ਗੀਤਂ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੇਣ ਯਥੈਲਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਪृਚ੍ਛਤੇ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਾਯ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯਾਵਨਤਾਯ ਚ
ਇਹ ਗੀਤ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਇਲਾ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਸੀ, ਜਿਹੜਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਸ੍ਯ ਚ ਯਾ ਤृਤੀਯਾ ਨਵਮ੍ਯਸੌ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ । ਨਭਸ੍ਯ ਮਾਸਸ੍ਯ ਚ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੀ ਚ ਮਾਘੇ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਿਸਾਖਾ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਨੌਂਵੀਂ, ਨਭਸਿਆ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਤੇ ਪੰਦਰਵੀਂ, ਅਤੇ ਮਾਘ ਵਿੱਚ—
ਏਤਾ ਯੁਗਾਦ੍ਯਾਃ ਕਥਿਤਾਃ ਪੁਰਾਣੇष੍ਵਨਨ੍ਤਪੁਣ੍ਯਾਸ੍ਤਿਥਯਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਃ । ਉਪਪ੍ਲਵੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋ ਰਵੇਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿष੍ਵष੍ਟਕਾਸ੍ਵਪ੍ਯਯਨਦ੍ਵਯੇ ਚ
ਇਹ ਚਾਰ ਤਰੀਕਾਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਜੋਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਨੰਤ ਪੂਣ ਦੇ ਦਿਨ ਹਨ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ, ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਟਕਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਅਯਨ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਪਾਨੀਯਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਤਿਲੈਰ੍ਵਿਮਿਸ਼੍ਰਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਤੋ ਮਨੁष੍ਯਃ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤੇ ਤੇਨ ਸਮਾਸਹਸ੍ਰਂ ਰਹਸ੍ਯਮੇਤਤ੍ਪਿਤਰੋ ਵਦਨ੍ਤਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤਿਲ ਮਿਲਾਇਆ ਪਾਣੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਮਾਘੇऽਸਿਤੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੀ ਕਦਾਚਿਦੁਪੈਤਿ ਯੋਗਂ ਯਦਿ ਵਾਰੁਣੇਨ । ऋਕ੍ਸ਼ੇਣ ਕਾਲਸ੍ਸ ਪਰਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨ ਹ੍ਯਲ੍ਪਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਨृਪ ਲਭ੍ਯਤੇऽਸੌ
ਜੇ ਮਾਘ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਵਾਰੁਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਪੂਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਕਾਲੇ ਧਨਿष੍ਠਾ ਯਦਿ ਨਾਮ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵੇਤ੍ਤੁ ਭੂਪਾਲ ਤਦਾ ਪਿਤृਭ੍ਯਃ । ਦਤ੍ਤਂ ਜਲਾਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਦਦਾਤਿ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਵਰ੍षਾਯੁਤਂ ਤਤ੍ਕੁਲਜੈਰ੍ਮਨੁष੍ਯੈਃ
ਜੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਭੂਪਤੀ, ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਤੇ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਚੇਦ੍ਭਾਦ੍ਰਪਦਾ ਨੁ ਪੂਰ੍ਵਾਃ ਕਾਲੇ ਯਥਾਵਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਪਿਤृਭ੍ਯਃ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਰਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਮੁਪੇਤ੍ਯ ਤੇਨ ਯੁਗਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਿਤਰਸ੍ਸ੍ਵਪਨ੍ਤਿ
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਜੇ ਭਾਦਰਪਦ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਰੀਤ ਰਵਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸ੍ਰਾਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗਂਗਾਂ ਸ਼ਤਦ੍ਰੂਂ ਯਮੁਨਾਂ ਵਿਪਾਸ਼ਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਨੈਮਿਸ਼ਗੋਮਤੀਂ ਵਾ । ਤਤ੍ਰਾਵਗਾਹ੍ਯਾਰ੍ਚਨਮਾਦਰੇਣ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਣਾਂ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਹਨ੍ਤਿ
ਗੰਗਾ, ਸ਼ਤਦ੍ਰੂ, ਯਮੁਨਾ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਜਾਂ ਨੈਮੀਸ਼ ਗੋਮਤੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਚੈਤਤ੍ਪਿਤਰਃ ਕਦਾਨੁ ਹਰ੍षਾਦਮੀ ਤृਪ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਯ ਭੂਯਃ । ਮਾਘਾਸਿਤਾਂਤੇ ਸ਼ੁਭਤੀਰ੍ਥਤੋਯੈਰ੍ਯਾਸ੍ਯਾਮ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਤਨਯਾਦਿਦਤ੍ਤੈਃ
ਪਿਤਰ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ: 'ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ, ਮਾਘ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨ ਲਵਾਂਗੇ?'
ਚਿਤ੍ਤਂ ਚ ਵਿਤ੍ਤਂ ਚ ਨृਣਾਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ਼ਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਾਲਃ ਕਥਿਤੋ ਵਿਧਿਸ਼੍ਚ । ਪਾਤ੍ਰਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਪਰਮਾ ਚ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਨृਣਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਭਿਵਾਞ੍ਛਿਤਾਨਿ
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਸਮਾਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇ, ਪਾਤਰ ਸਹੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤृਗੀਤਾਨ੍ਤਥੈਵਾਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕਾਂਸ੍ਤਾਞ੍ਛृਣੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਥੈਵ ਭਵਤਾ ਭਾਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰਾਦृਤਾਤ੍ਮਨਾ
ਹੁਣ, ਮਹਾਰਾਜ, ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਏ ਹੋਏ ਸ਼ਲੋਕ ਸੁਣੋ; ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਅਮਲ ਕਰੋ।
ਅਪਿ ਧਨ੍ਯਃ ਕੁਲੇ ਜਾਯਾਦਸ੍ਮਾਕਂ ਮਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ । ਅਕੁਰ੍ਵਨ੍ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਨੋ ਨਿਰ੍ਵਪਿष੍ਯਤਿ
ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਗਿਆ ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਧਨਵੰਤ ਹੈ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਤੇ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਰਤ੍ਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਯਾਨਂ ਸਰ੍ਵਭੋਗਾਦਿਕਂ ਵਸੁ । ਵਿਭਵੇ ਸਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯੋऽਸ੍ਮਾਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ, ਦੌਲਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਸਾਡੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨ, ਕਪੜੇ, ਵਾਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਅਨ੍ਨੇਨ ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਾਲੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਧੀਃ । ਭੋਜਯਿष੍ਯਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯਾਂਸ੍ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਵਿਭਵੋ ਨਰਃ
ਜਾਂ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਭਕਤੀ ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਕੋਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇ—
ਅਸਮਰ੍ਥੋऽਨ੍ਨਦਾਨਸ੍ਯ ਧਾਨ੍ਯਮਾਮਂ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਾਲ੍ਪਾਂ ਵਾਪਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹਿਮਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੱਚਾ ਅਨਾਜ ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦਾਨ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਯੁਤਃ ਕਰਾਗ੍ਰਾਗ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਂਸ੍ਤਿਲਾਨ੍ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਾਯ ਕਸ੍ਮੈਚਿਦ੍ਭੂਪ ਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੇ ਇਹ ਵੀ ਸੰਭਵ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਆਖਰੀ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਕੁਝ ਤਿਲ ਦੇਵੇ।
ਤਿਲੈਸ੍ਸਪ੍ਤਾष੍ਟਭਿਰ੍ਵਾਪਿ ਸਮਵੇਤਂ ਜਲਾਞ੍ਜਲਿਮ੍ । ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਸ੍ਸ੍ਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਭੁਵ੍ਯਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਤਿਲ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਿਠੀ, ਭਾਵ ਅਤੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ।
ਯਤਃ ਕੁਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗੋਭ੍ਯੋ ਵਾਪਿ ਗਵਾਹ੍ਨਿਕਮ੍ । ਅਭਾਵੇ ਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਨਸ੍ਮਾਞ੍ਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕਿਤੇ ਤੋਂ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਤੋਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ, ਜੇ ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵਾਭਾਵੇ ਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕਕ੍ਸ਼ਮੂਲਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਕਃ । ਸੂਰ੍ਯਾਦਿਲੋਕਪਾਲਾਨਾਮਿਦਮੁਚ੍ਚੈਰ੍ਵਦਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਜੜਾਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਦੱਸੇ।
ਨ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਵਿਤ੍ਤਂ ਨ ਧਨਂ ਚ ਨਾਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧੋਪਯੋਗ੍ਯਂ ਸ੍ਵਪਿਤॄਨ੍ਨਤੋऽਸ੍ਮਿ । ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤੁ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਿਤਰੋ ਮਯੈਤੌ ਕृਤੌ ਭੁਜੌ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਮਾਰੁਤਸ੍ਯ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਧਨ ਹੈ, ਨਾ ਦੌਲਤ, ਨਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਲਈ ਕੁਝ ਹੋਰ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਰ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉਠੇ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।
ਔਰ੍ਵ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ ਪਿਤृਭਿਰ੍ਗੀਤਂ ਭਾਵਾਭਾਵਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ । ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਭਵਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਔਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਗੀਤ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਸੁਖ-ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ।
ਵਿष੍ਣੁਪੁਰਾਣਮ੍/ਤृਤੀਯਾਂਸ਼ਃ/ਅਧ੍ਯਾਯਃ ੧੫ ਔਵ ਉਵਾਚ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਭੋਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਯਦ੍ਗੁਣਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਔਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੁਣੋ, ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਣਾਚਿਕੇਤਸ੍ਤ੍ਰਿਮਧੁਸ੍ਤ੍ਰਿਸੁਪਰ੍ਣष੍षਡਙ੍ਗਵਿਤ੍ । ਵੇਦਵਿਚ੍ਛ੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੋ ਯੋਗੀ ਤਥਾ ਵੈ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸਾਮਗਃ
ਜੋ ਤਿੰਨ ਅੱਗਾਂ, ਤਿੰਨ ਮਧ, ਤਿੰਨ ਸੁਪਰਨਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦ ਦੇ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਵੇਦਵਾਨ, ਸ਼੍ਰੋਤਰੀ, ਯੋਗੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਾਮਗਾ।
ऋਤ੍ਵਿਕ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਰੇਯਦੌਹਿਤ੍ਰਜਾਮਾਤृਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਾਸ੍ਤਥਾ । ਮਾਤੁਲੋऽਥ ਤਪੋਨਿष੍ਠਃ ਪਞ੍ਚਾਗ੍ਨ੍ਯਭਿਰਤਸ੍ਤਥਾ । ਸ਼ਿष੍ਯਾਃ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਤਾਪਿਤृਰਤਸ਼੍ਚ ਯਃ
ਯਜਮਾਨ, ਮਾਮਾ, ਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਵਾਈ, ਸਸੁਰ, ਮਾਤਾ ਪਾਸੋਂ ਮਾਮਾ, ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਸ਼, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਅਤੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਏਤਾਨ੍ਨਿਯੋਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਥਮੇ ਨृਪ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਪਿਤृਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਮਨੁਕਲ੍ਪੇष੍ਵਨਨ੍ਤਰਾਨ੍
ਇਹ ਸਭ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ, ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਲਾਓ, ਰਾਜਨ; ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬੁਲਾਓ।
ਮਿਤ੍ਰਧ੍ਰੁਕ੍ਕੁਨਖੀ ਕ੍ਲੀਬਃ ਸ਼੍ਯਾਵਦਨ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਕਨ੍ਯਾਦੂषਯਿਤਾ ਵਹ੍ਨਿਵੇਦੋਜ੍ਝਃ ਸੋਮਵਿਕ੍ਰਯੀ
ਜੋ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਨਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਟ ਹੈ, ਨਪੁੰਸਕ ਹੈ, ਕਾਲੇ ਦੰਦ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਸੋਮ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ।
ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਸ੍ਤੇਨਃ ਪਿਸ਼ੁਨੋ ਗ੍ਰਾਮਯਾਜਕਃ । ਭृਤਕਾਧ੍ਯਾਪਕਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ ਭृਤਕਾਧ੍ਯਾਪਿਤਸ਼੍ਚ ਯਃ
ਜੋ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੈ, ਚੋਰ ਹੈ, ਚੁਗਲਖੋਰ ਹੈ, ਪਿੰਡ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ, ਪੈਸਿਆਂ ਲਈ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਪੈਸਿਆਂ ਲਈ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ।
ਪਰਪੂਰ੍ਵਾਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਸ੍ਤਥੋਜ੍ਝਕਃ । ਵृषਲੀਸੂਤਿਪੋष੍ਟਾ ਚ ਵृषਲੀਪਤਿਰਵੇ ਚ
ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਦਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਵਿਆਹਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ।
ਤਥਾ ਦੇਵਲਕਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਨਾਰ੍ਹਤਿ ਕੇਤਨਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਦਰ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਵੀ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ 'ਤੇ ਬੁਲਾਉਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਥਮੇऽਹ੍ਨਿ ਬੁਧਃ ਸ਼ਸ੍ਤਾਞ੍ਛੋਤ੍ਰਿਯਾਦੀਨ੍ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍ । ਕਥਯੇਚ੍ਚ ਤਥੈਵੈषਾਂ ਨਿਯੋਗਾਨ੍ ਪਿਤृਦੈਵਿਕਾਨ੍
ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ਼੍ਰੋਤਰੀ ਆਦਿ ਉੱਤਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਏ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਵੇ।