ਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤ੍ਤੇ ਚ ਧਰ੍ਮੇ ਵਿਪ੍ਲਵਮਤ੍ਯਂਤਮੁਪਗਤੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣਪ੍ਰਾਯੇ ਚ ਕਲਾਵਸ਼੍षੋਜਗਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟੁਸ਼੍ਚਰਾਚਰਗੁਰੋਰਾਦਿਮਧ੍ਯਾਂਤਰਹਿਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯਸ੍ਯਾਤ੍ਮਰੂਪਿਣੋ ਭਗਵਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸ਼੍ਸ਼ਂਬਲਗ੍ਰਾਮਪ੍ਰਧਾਨਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਯਸ਼ਸੋ ਗृਹੇष੍ਟਗੁਣਰ੍ਦ੍ਧਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਕਲ੍ਕਿਰੂਪੀਜਗਤ੍ਯਤ੍ਰਾਵਤੀਰ੍ਯ ਸਕਲਮ੍ਲੇਚ੍ਛਦਸ੍ਯੁਦੁष੍ਟਾਚਰਣਚੇਤਸਾਮਸ਼੍षੋਆ!ਣਾਮਪਰਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਹਾ-ਤ੍ਮ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇषੁ ਚਾਖਿਲਮੇਵ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਤੇ ਸਮਰਤਿ ਦੇ ਧਰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਨੇਕੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ, ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਬ੍ਰਹਮ-ਸਰੂਪ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਸ਼ੰਭਲਾ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਸ਼ਣੁਯਸ਼ਸ ਦੇ ਘਰ ਕਲਕੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ, ਚੋਰਾਂ, ਮੰਦ ਚਾਲ-ਚਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵੇਗਾ।
ਅਨਂਤਰਂ ਚਾਸ਼੍षੋਕਲੇਰਵਸਾਨੇ ਨਿਸ਼ਾਵਸਾਨੇ ਵਿਬੁਦ੍ਧਾਨਾਮਿਵ ਤੇषਾਮੇਵ ਜਨਪਦਾਨਾਮਮਲਸ੍ਫਟਿਕਦਲਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਮਤਯੋ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ
ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਾਤ ਦੇ ਮੁਕਾਵੇ 'ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਜਿਵੇਂ ਸੁਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜਾਗੇ ਹੋਣ, ਐਸੇ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਬੀਜਭੂਤਾਨਾਮਸ਼੍षੋਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਪਰਿਣਤਾਨਾਮਪਿ ਤਤ੍ਕਾਲਕृਤਾਪਤ੍ਯਪ੍ਰਸੂਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਦੇ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਤ ਪੈਦਾ ਕਰਨਗੇ।
ਤਾਨਿ ਚ ਤਦਪਤ੍ਯਾਨਿ ਕृਤਯੁਗਾਨੁਸਾਰੀਣ੍ਯੇਵ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਕ੍ਰਿਤਯੁਗ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣਗੇ।
ਅਤ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ । ਯਥਾ ਚਂਦ੍ਰ ਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਤਿष੍ਯੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਏਕਰਾਸ਼ੌ ਸਮੇष੍ਯਂਤਿ ਤਦਾ ਭਵਤਿ ਵੈ ਕृਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਇਕੋ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਤਯੁਗ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਤੀਤਾ ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵਾਨਾਗਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਏਤੇ ਵਂਸ਼੍षੋਉ! ਭੂਪਾਲਾਃ ਕਥਿਤਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੋ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ, ਮੌਜੂਦਾ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਯਾਵਤ੍ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਜਨ੍ਮ ਯਾਵਨ੍ਨਂਦਾਭਿषੇਚਨਮ੍ । ਏਤਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਜ੍ਞੇਯਂ ਪਂਚਾਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਨੰਦ ਦੇ ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੱਕ, ਇਹ ਸਮਾਂ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਤੁ ਯੌ ਪੂਰ੍ਵੌ ਦृਸ਼੍ਯੇਤੇ ਹ੍ਯੁਦਿਤੌ ਦਿਵਿ । ਤਯੋਸ੍ਤੁ ਮਧ੍ਯੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਯਤ੍ਸਮਂ ਨਿਸ਼ਿ
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਦੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਤਾਰਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੋਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯੋ ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਿष੍ਠਂਤ੍ਯਬ੍ਦਸ਼ਤਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਤੇ ਤੁ ਪਾਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਕਾਲੇ ਮਘਾਸ੍ਵਾਸਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਤਾਰੇ ਨਾਲ ਸੌ ਸਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਮਘਾ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਲਿਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਸ਼ਤਾਤ੍ਮਕਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਲਿਯੁਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ।
ਯਦੈਵ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੋਰਂਸ਼ੋ ਯਾਤੋ ਦਿਵਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਵਸੁਦੇਵਕੁਲੋਦ੍ਭੂਤਸ੍ਤਦੈਵਾਤ੍ਰਾਗਤਃ ਕਲਿਃ
ਜਦੋਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਕਲਿ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਯਾਵਤ੍ਸਪਾਦਪਦ੍ਮਾਭ੍ਯਾਂ ਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇਮਾਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍ । ਤਾਵਤ੍ਪृਥ੍ਵੀਪਰਿष੍ਵਂਗੇ ਸਮਰ੍ਥੋ ਨਾਭਵਤ੍ਕਲਿਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਰਿਹਾ, ਤਦ ਤੱਕ ਕਲਿ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਗਤੇ ਸਨਾਤਨਸ੍ਯਾਂਸ਼ੋ! ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭੁਵੋ ਦਿਵਮ੍ । ਤਤ੍ਯਾਜ ਸਾਨੁਜੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਜਦੋਂ ਸਨਾਤਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਪਰੀਤਾਨਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਹਿ ਪਾਂਡਵਃ । ਯਾਤੇ ਕृष੍ਣੇ ਚਕਾਰਾऽਥ ਸੋऽਭਿषੇਕਂ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਨਕੁਸ਼ਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖ ਕੇ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਰਸਮ ਕਰਵਾਈ।
ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਯਦਾ ਚੈਤੇ ਪੂਰ੍ਵਾषਾਢਾਂ ਮਹਰ੍षਯਃ । ਤਦਾ ਨਂਦਾਤ੍ਪ੍ਰਭृਤ੍ਯੇष ਗਤਿਵृਦ੍ਧਿਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਪੂਰਵਾਸ਼ਾਢਾ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਇਹ ਚਲਣ-ਫਿਰਣ ਵਧਣ ਲੱਗ ਪਵੇਗਾ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕृष੍ਣੋ ਦਿਵਂ ਯਾਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਤਦਾ ਹਨਿ । ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨਂ ਕਲਿਯੁਗਂ ਤਸ੍ਯ ਸਂਖ੍ਯਾਂ ਨਿਬੋਧ ਮੇ
ਜਿਸ ਦਿਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਉਸੇ ਦਿਨ ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਲਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜ ਮਾਨੁष੍ਯਸਂਖ੍ਯਯਾ । षष੍ਟਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯੇष ਵੈ ਕਲਿਃ
ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਗਿਣਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਲਿਯੁਗ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਅਤੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਚੱਲੇਗਾ।
ਸ਼ਤਾਨਿ ਤਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਾਂ ਸਪ੍ਤ ਪਂਚ ਚ ਸਂਖ੍ਯਯਾ । ਨਿਸ਼੍ਸ਼੍षੋਏ!ਣ ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪੁਨਃ ਕृਤਮ੍
ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਸੌ ਪੰਜ ਬਣਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਇਹ ਮੁਕ ਜਾਣਗੇ, ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਤਯੁਗ ਆਵੇਗਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਯੁਗੇਯੁਗੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਮਤੀਤਾਸ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬਹੁਤ੍ਵਾਨ੍ਨਾਮਧੇਯਾਨਾਂ ਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾ ਕੁਲੇਕੁਲੇ । ਪੌਨਰੁਕ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਧਿ ਸਾਮ੍ਯਾਚ੍ਚ ਨ ਮਯਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਾ
ਕੁਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਂਵਾਂ ਦੀ ਵੱਧਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਹਰਾਈ ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸਭ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਦੇਵਾਪਿਃ ਪੌਰਵੋ ਰਾਜਾ ਪੁਰੁਸ਼੍ਚੇਕ੍ਸ਼ਾਕੁਵਂਸ਼ਜਃ । ਮਹਾਯੋਗਬਲੋਪੇਤੌ ਕਲਾਪਗ੍ਰਾਮਸਂਸ਼੍ਰਿਤੌ
ਦੇਵਾਪੀ, ਪੌਰਵ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਪੁਰੁ, ਜੋ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕਲਾਪਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕृਤੇ ਯੁਗੇ ਤ੍ਵਿਹਾਗਮ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤ੍ਤਕੌ ਹਿ ਤੌ । ਭਵਿष੍ਯਤੋ ਮਨੋਰ੍ਵਂਸ਼ਬੀਜਭੂਤੌ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੌ
ਕ੍ਰਿਤਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਖ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮੂਲ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬਣਨਗੇ, ਮਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵਜੋਂ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਏਤੇਨ ਕ੍ਰਮਯੋਗੇਨ ਮਨੁਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਵਸੁਂਧਰਾ । ਕृਤਤ੍ਰੇਤਾਦ੍ਵਾਪਰਾਣਿ ਯੁਗਾਨਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਭੁਜ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਅਤੇ ਦੁਆਪਰ — ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਕਲੌ ਤੇ ਬੀਜਭੂਤਾ ਵੈ ਕੇਚਿਤ੍ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਵੈ ਮੁਨੇ । ਯਥੈਵ ਦੇਵਾਪਿਪੁਰੂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਸਮਧਿष੍ਠਿਤੌ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੰਸ਼-ਬੀਜ ਵਾਲੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਪੀ ਤੇ ਪੁਰੁ ਹੁਣ ਵੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਏष ਤੂਦ੍ਦੇਸ਼ਤੋ ਵਂਸ਼ਸ੍ਤਵੋਕ੍ਤੋ ਭੂਭੁਜਾਂ ਮਯਾ । ਨਿਖਿਲੋ ਗਦਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਨੈष ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਪੂਰਾ ਦੱਸਣਾ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਭੂਪਾਲਾ ਯੈਰਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮਂਡਲੇ । ਕृਤਂ ਮਮਤ੍ਵਂ ਮੋਹਾਂਧੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਹੇਯਕਲੇਵਰੇ
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੰਨਦੇ ਰਹੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਕਥਂ ਮਮੇਯਮਚਲਾ ਮਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕਥਂ ਮਹੀ । ਮਦ੍ਵਂਸ਼ਸ੍ਯੇਤਿਚਿਂਤਾਰ੍ਤ੍ਤਾ ਜਗ੍ਮੁਰਂਤਮਿਮੇ ਨृਪਾਃ
‘ਇਹ ਅਡੋਲ ਧਰਤੀ ਮੇਰੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ?’ — ਇਹ ਸੋਚਦੇ-ਸੋਚਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਆ ਗਿਆ।
ਤੇਭ੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਵਤਰਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਪਰੇ । ਭਵਿष੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਤੇषਾਮਨ੍ਯੇ ਚ ਯੇऽਪ੍ਯਨੁ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਰ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਆਏ; ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਹੋਰ ਆ ਜਾਣਗੇ।
ਵਿਲੋਕ੍ਯਾਤ੍ਮਜਯੋਦ੍ਯੋਗਂ ਯਾਤ੍ਰਾਵ੍ਯਗ੍ਰਾਨ੍ਨਰਾਧਿਪਾਨ੍ । ਪੁष੍ਪਪ੍ਰਹਾਸੈਸ਼੍ਸ਼ਰਦਿ ਹਸਂਤੀਵ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਹਾਸੀ ਨਾਲ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਪृਥਿਵੀਗੀਤਾਞ੍ਛ੍ਲੋਕਾਂਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਨਿਬੋਧ ਮੇ । ਯਾਨਾਹ ਧਰ੍ਮਧ੍ਵਜਿਨੇ ਨਜਕਾਯਾਸਿਤੋ ਮੁਨਿਃ
ਹੇ ਮੈਤਰੇਯ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਗਾਏ ਹੋਏ ਸ਼ਲੋਕ ਸੁਣ, ਜੋ ਆਸੀਤ ਮੁਨੀ ਨੇ ਧਰਮਧਵਜ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸੇ ਸਨ।