ਅਨृਤਮੇਵ ਵ੍ਯਵਹਾਰਜਯਹੇਤੁਃ
ਝੂਠ ਹੀ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉਨ੍ਨਤਾਂਬੁਤੈਵ ਪृਥਿਵੀਹੇਤੁ
ਉੱਚਾਈ ਹੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਮੂਲ ਬਣੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਤ੍ਰਮੇਵ ਵਿਪ੍ਰਤ੍ਵਹੇਤੁਃ
ਬ੍ਰਹਮਸੂਤਰ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ।
ਰਤ੍ਨਧਾਤੁਤੈਵ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਤਾਹੇਤੁਃ
ਰਤਨ ਤੇ ਧਾਤੂਆਂ ਦੀ ਮਿਲਕਤ ਹੀ ਇਜ਼ਤ ਦਾ ਮੂਲ ਬਣੀ।
ਲਿਂਗਧਾਰਾਣਮੇਵਾਸ਼੍ਰਮਹੇਤੁਃ
ਸਿਰਫ਼ ਚਿਨ੍ਹ੍ਹੇ ਪਹਿਨਣਾ ਹੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ।
ਅਨ੍ਯਾਯਮੇਵ ਵृਤ੍ਤਿਹੇਤੁਃ
ਅਨਿਆਇ ਹੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦਾ ਮੂਲ ਬਣਿਆ।
ਦੌਰ੍ਬਲ੍ਯਮੇਵਾਵृਤ੍ਤਿਹੇਤੁਃ
ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਹੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਨਾ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ।
ਅਭਯਪ੍ਰਗਲ੍ਭੋਚ੍ਚਾਰਣਮੇਵ ਪਾਂਡਿਤ੍ਯਹੇਤੁਃ
ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪੰਡਿਤ ਹੋਣ ਦਾ ਮੂਲ ਬਣਿਆ।
ਅਨਾਢ੍ਯਤੈਵ ਸਾਧੁਤ੍ਵਹੇਤੁਃ
ਗਰੀਬੀ ਹੀ ਨੇਕ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ।
ਸ੍ਨਾਨਮੇਵ ਪ੍ਰਸਾਧਨਹੇਤੁਃ
ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਹੀ ਸਜਣ-ਸਵਾਰਣ ਦਾ ਮੂਲ ਬਣਿਆ।
ਦਾਨਮੇਵ ਧਰ੍ਮਹੇਤੁਃ
ਦੇਣਾ ਹੀ ਧਰਮ ਦਾ ਮੂਲ ਬਣਿਆ।
ਸ੍ਵੀਕਰਣਮੇਵ ਵਿਵਾਹਹੇਤੁਃ
ਸਿਰਫ਼ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਹੀ ਵਿਆਹ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ।
ਸਦ੍ਵੇषਧਾਰ੍ਯੇਵ ਪਾਤ੍ਰਮ੍
ਚੰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣਾ ਹੀ ਯੋਗਤਾ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਬਣੀ।
ਦੂਰਾਯਤਨਨੋਦਕਮੇਵ ਤੀਰ੍ਥਹੇਤੁਃ
ਦੂਰ ਦੇ ਥਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਹੀ ਤੀਰਥ ਦਾ ਮੂਲ ਬਣਿਆ।
ਕਪਟਵੇषਧਾਰਣਮੇਵ ਮਹਤ੍ਤ੍ਵਹੇਤੁਃ
ਝੂਠੀ ਸੂਰਤ ਬਣਾਉਣ ਹੀ ਵੱਡੇ ਪਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮਨੇਕਦੋषੋਤ੍ਤਰੇ ਤੁ ਭੂਮਂਡਲੇ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣੇष੍ਵੇਵ ਯੋਯੋ ਬਲਵਾਨ੍ਸਸ ਭੂਪਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਰ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਵੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹੀ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਔਗੁਣ ਹੋਣ।
ਏਵਂ ਚਾਤਿਲੁਬ੍ਧਕਰਾਜਾਸਹਾਸ਼੍ਸ਼ੈਲਾਨਾਮਂਤਰਦ੍ਰੋ ਣੀਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਸਂਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਂਤਿ
ਬਹੁਤ ਲਾਲਚੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਤੋਂ ਲੋਕ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਘਾਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਣਗੇ।
ਮਧੁਸ਼ਾਕਮੂਲਫਲਪਤ੍ਰਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯਾਹਾਰਾਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਸ਼ਹਦ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ, ਫਲ, ਪੱਤੇ ਤੇ ਫੁੱਲ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤਰੁਵਲ੍ਕਲਪਰ੍ਣਚੀਰਪ੍ਰਾਵਰਣਾਸ਼੍ਚਾਤਿਬਹੁਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਸ਼ੀਤਵਾਤਾਤਪਵਰ੍षਸਹਾਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ
ਅਨੇਕ ਲੋਕ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਲ, ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮੋਟਾ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨਣਗੇ, ਤੇ ਠੰਢ, ਹਵਾ, ਧੁੱਪ ਤੇ ਮੀਂਹ ਸਹਿਣਗੇ।
ਨ ਚ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤਿਵਰ੍षਾਣਿ ਜੀਵਿष੍ਯਤਿ ਅਨਵਰਤਂ ਚਾਤ੍ਰ ਕਲਿਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ਯਮਾਯਾਤ੍ਯਖਿਲ ਏਵੈष ਜਨਃ
ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਈ-ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਜੀਵੇਗਾ, ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਘੱਟਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤ੍ਤੇ ਚ ਧਰ੍ਮੇ ਵਿਪ੍ਲਵਮਤ੍ਯਂਤਮੁਪਗਤੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣਪ੍ਰਾਯੇ ਚ ਕਲਾਵਸ਼੍षੋਜਗਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟੁਸ਼੍ਚਰਾਚਰਗੁਰੋਰਾਦਿਮਧ੍ਯਾਂਤਰਹਿਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯਸ੍ਯਾਤ੍ਮਰੂਪਿਣੋ ਭਗਵਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯਾਂਸ਼ਸ਼੍ਸ਼ਂਬਲਗ੍ਰਾਮਪ੍ਰਧਾਨਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਯਸ਼ਸੋ ਗृਹੇष੍ਟਗੁਣਰ੍ਦ੍ਧਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਕਲ੍ਕਿਰੂਪੀਜਗਤ੍ਯਤ੍ਰਾਵਤੀਰ੍ਯ ਸਕਲਮ੍ਲੇਚ੍ਛਦਸ੍ਯੁਦੁष੍ਟਾਚਰਣਚੇਤਸਾਮਸ਼੍षੋਆ!ਣਾਮਪਰਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਹਾ-ਤ੍ਮ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇषੁ ਚਾਖਿਲਮੇਵ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯਤਿ
ਅਨਂਤਰਂ ਚਾਸ਼੍षੋਕਲੇਰਵਸਾਨੇ ਨਿਸ਼ਾਵਸਾਨੇ ਵਿਬੁਦ੍ਧਾਨਾਮਿਵ ਤੇषਾਮੇਵ ਜਨਪਦਾਨਾਮਮਲਸ੍ਫਟਿਕਦਲਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਮਤਯੋ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ
ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਾਤ ਦੇ ਮੁਕਾਵੇ 'ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਜਿਵੇਂ ਸੁਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜਾਗੇ ਹੋਣ, ਐਸੇ ਨਿਰਮਲ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਬੀਜਭੂਤਾਨਾਮਸ਼੍षੋਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਪਰਿਣਤਾਨਾਮਪਿ ਤਤ੍ਕਾਲਕृਤਾਪਤ੍ਯਪ੍ਰਸੂਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਦੇ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਤ ਪੈਦਾ ਕਰਨਗੇ।
ਤਾਨਿ ਚ ਤਦਪਤ੍ਯਾਨਿ ਕृਤਯੁਗਾਨੁਸਾਰੀਣ੍ਯੇਵ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਕ੍ਰਿਤਯੁਗ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣਗੇ।
ਅਤ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ । ਯਥਾ ਚਂਦ੍ਰ ਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਤਿष੍ਯੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਏਕਰਾਸ਼ੌ ਸਮੇष੍ਯਂਤਿ ਤਦਾ ਭਵਤਿ ਵੈ ਕृਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਇਕੋ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਤਯੁਗ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਤੀਤਾ ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵਾਨਾਗਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਏਤੇ ਵਂਸ਼੍षੋਉ! ਭੂਪਾਲਾਃ ਕਥਿਤਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੋ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ, ਮੌਜੂਦਾ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਯਾਵਤ੍ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਜਨ੍ਮ ਯਾਵਨ੍ਨਂਦਾਭਿषੇਚਨਮ੍ । ਏਤਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਜ੍ਞੇਯਂ ਪਂਚਾਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਨੰਦ ਦੇ ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੱਕ, ਇਹ ਸਮਾਂ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਤੁ ਯੌ ਪੂਰ੍ਵੌ ਦृਸ਼੍ਯੇਤੇ ਹ੍ਯੁਦਿਤੌ ਦਿਵਿ । ਤਯੋਸ੍ਤੁ ਮਧ੍ਯੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਯਤ੍ਸਮਂ ਨਿਸ਼ਿ
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਦੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਤਾਰਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੋਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯੋ ਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਿष੍ਠਂਤ੍ਯਬ੍ਦਸ਼ਤਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਤੇ ਤੁ ਪਾਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਕਾਲੇ ਮਘਾਸ੍ਵਾਸਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਤਾਰੇ ਨਾਲ ਸੌ ਸਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਮਘਾ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਲਿਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਸ਼ਤਾਤ੍ਮਕਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਲਿਯੁਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਤੇ ਸਮਰਤਿ ਦੇ ਧਰਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਨੇਕੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ, ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਬ੍ਰਹਮ-ਸਰੂਪ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਸ਼ੰਭਲਾ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਸ਼ਣੁਯਸ਼ਸ ਦੇ ਘਰ ਕਲਕੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ, ਚੋਰਾਂ, ਮੰਦ ਚਾਲ-ਚਿੱਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵੇਗਾ।