ਔਰ੍ਵ ਉਵਾਚ (ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਫਲਸ਼੍ਰੁਤਿ-ਵਿਸ਼ੇषਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਫਲ-ਪਿਤृਗੀਤਾਵਰ੍ਣਨਮ੍) ਔਰ੍ਵ ਉਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਰੁਦ੍ਰਨਾਸਤ੍ਯਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਵਸੁਮਾਰੁਤਾਨ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤृਗਣਾਨ੍ਵਯਾਂਸਿ ਮਨੁਜਾਨ੍ਪਸ਼ੂਨ੍
ਔਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਵਸੁ, ਮਾਰੁਤ, ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਵੰਸ਼, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਜਾਨਵਰ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰੀਸृਪਾਨृषਿਗਣਾਨ੍ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਭੂਤਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ , ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਨ੍ਵਿਤਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਪ੍ਰੀਣਯਤ੍ਯਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਸ੍ਰਾਧ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ, ਸੱਪ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਭੂਤ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਿ ਮਾਸ੍ਯਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਤਥਾष੍ਟਕਾਸੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕਾਮ੍ਯਾਨ੍ਕਾਲਾਞ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮੇ
ਰਾਜਾ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਤੇ ਅਸ਼ਟਕਾ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਸ੍ਰਾਧ, ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣੋ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਰ੍ਹਮਾਗਤਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਮਥ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਮ੍ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇऽਯਨੇ ਤਥਾ
ਜਦ ਸ੍ਰਾਧ ਲਈ ਚੰਗਾ ਸਮਾਨ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਗਤੀ ਸਮੇਂ, ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿषੁਵੇ ਚਾਪਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਗ੍ਰਹਣੇ ਸ਼ਸ਼ਿਸੂਰ੍ਯਯੋਃ । ਸਮਸ੍ਤੇष੍ਵੇਵ ਭੂਪਾਲ ਰਾਸ਼ਿष੍ਵਰ੍ਕੇ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ, ਜਾਂ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਜਦ ਸੂਰਜ ਨਵੇਂ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਜਾਵੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਪੀਡਾਸੁ ਦੁष੍ਟਸ੍ਵਪ੍ਨਾਵਲੋਕਨੇ । ਇਚ੍ਛਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਵਸਸ੍ਯਾਗਮੇ ਤਥਾ
ਨਕਸ਼ਤਰ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਪੀੜਾ, ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਣ 'ਤੇ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਸ੍ਰਾਧ, ਤੇ ਨਵੀਂ ਫਸਲ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਯਦਾ ਮੈਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਖਾਸ੍ਵਾਤਿਯੋਗਿਨੀ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੈਃ ਪਿਤृਗਣਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਂ ਤਥਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯष੍ਟਵਾਰ੍षਿਕੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਮੈਤ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਜਾਂ ਸਵਾਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕੀਤੇ ਸ੍ਰਾਧ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਯਦਾ ਪੁष੍ਯੇ ਰੌਦ੍ਰੇ ਚਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਪੁਨਰ੍ਵਸੌ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਂ ਤਦਾ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋऽਰ੍ਚਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਪੁਸ਼ਯ, ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਂ ਪੁਨਰਵਸੂ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ ਕੀਤੇ ਸ੍ਰਾਧ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਵਾਸਵਾਜੈਕਪਾਦਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍ । ਵਾਰੁਣੇ ਵਾਪ੍ਯਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਵਾਸਵਜੈਕਪਾਦ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਜਿਹੜੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਵਾਰੁਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਨਵਸ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੇष੍ਵਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਯਦੈਤੇष੍ਵਵਨੀਪਤੇ । ਤਦਾ ਹਿ ਤृਪ੍ਤਿਦਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਚਾਪਰਮ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦੋਂ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੌਂ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸ੍ਰਾਧ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਸੁਣੋ।
ਗੀਤਂ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੇਣ ਯਥੈਲਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਪृਚ੍ਛਤੇ ਪਿਤृਭਕ੍ਤਾਯ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯਾਵਨਤਾਯ ਚ
ਇਹ ਗੀਤ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਇਲਾ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ ਸੀ, ਜਿਹੜਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਸ੍ਯ ਚ ਯਾ ਤृਤੀਯਾ ਨਵਮ੍ਯਸੌ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ । ਨਭਸ੍ਯ ਮਾਸਸ੍ਯ ਚ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੀ ਚ ਮਾਘੇ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਿਸਾਖਾ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਨੌਂਵੀਂ, ਨਭਸਿਆ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਤੇ ਪੰਦਰਵੀਂ, ਅਤੇ ਮਾਘ ਵਿੱਚ—
ਏਤਾ ਯੁਗਾਦ੍ਯਾਃ ਕਥਿਤਾਃ ਪੁਰਾਣੇष੍ਵਨਨ੍ਤਪੁਣ੍ਯਾਸ੍ਤਿਥਯਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਃ । ਉਪਪ੍ਲਵੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋ ਰਵੇਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿष੍ਵष੍ਟਕਾਸ੍ਵਪ੍ਯਯਨਦ੍ਵਯੇ ਚ
ਇਹ ਚਾਰ ਤਰੀਕਾਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਜੋਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਨੰਤ ਪੂਣ ਦੇ ਦਿਨ ਹਨ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ, ਤਿੰਨ ਅਸ਼ਟਕਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਅਯਨ ਵੀ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਪਾਨੀਯਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਤਿਲੈਰ੍ਵਿਮਿਸ਼੍ਰਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤृਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਤੋ ਮਨੁष੍ਯਃ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤੇ ਤੇਨ ਸਮਾਸਹਸ੍ਰਂ ਰਹਸ੍ਯਮੇਤਤ੍ਪਿਤਰੋ ਵਦਨ੍ਤਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤਿਲ ਮਿਲਾਇਆ ਪਾਣੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਮਾਘੇऽਸਿਤੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੀ ਕਦਾਚਿਦੁਪੈਤਿ ਯੋਗਂ ਯਦਿ ਵਾਰੁਣੇਨ । ऋਕ੍ਸ਼ੇਣ ਕਾਲਸ੍ਸ ਪਰਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨ ਹ੍ਯਲ੍ਪਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਨृਪ ਲਭ੍ਯਤੇऽਸੌ
ਜੇ ਮਾਘ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਵਾਰੁਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਮਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਪੂਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਕਾਲੇ ਧਨਿष੍ਠਾ ਯਦਿ ਨਾਮ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵੇਤ੍ਤੁ ਭੂਪਾਲ ਤਦਾ ਪਿਤृਭ੍ਯਃ । ਦਤ੍ਤਂ ਜਲਾਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਦਦਾਤਿ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਵਰ੍षਾਯੁਤਂ ਤਤ੍ਕੁਲਜੈਰ੍ਮਨੁष੍ਯੈਃ
ਜੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਭੂਪਤੀ, ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਤੇ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਚੇਦ੍ਭਾਦ੍ਰਪਦਾ ਨੁ ਪੂਰ੍ਵਾਃ ਕਾਲੇ ਯਥਾਵਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਪਿਤृਭ੍ਯਃ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਰਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਮੁਪੇਤ੍ਯ ਤੇਨ ਯੁਗਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਿਤਰਸ੍ਸ੍ਵਪਨ੍ਤਿ
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਜੇ ਭਾਦਰਪਦ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਰੀਤ ਰਵਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸ੍ਰਾਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗਂਗਾਂ ਸ਼ਤਦ੍ਰੂਂ ਯਮੁਨਾਂ ਵਿਪਾਸ਼ਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਨੈਮਿਸ਼ਗੋਮਤੀਂ ਵਾ । ਤਤ੍ਰਾਵਗਾਹ੍ਯਾਰ੍ਚਨਮਾਦਰੇਣ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਣਾਂ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਹਨ੍ਤਿ
ਗੰਗਾ, ਸ਼ਤਦ੍ਰੂ, ਯਮੁਨਾ, ਵਿਪਾਸ਼ਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਜਾਂ ਨੈਮੀਸ਼ ਗੋਮਤੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਚੈਤਤ੍ਪਿਤਰਃ ਕਦਾਨੁ ਹਰ੍षਾਦਮੀ ਤृਪ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਯ ਭੂਯਃ । ਮਾਘਾਸਿਤਾਂਤੇ ਸ਼ੁਭਤੀਰ੍ਥਤੋਯੈਰ੍ਯਾਸ੍ਯਾਮ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਤਨਯਾਦਿਦਤ੍ਤੈਃ
ਪਿਤਰ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ: 'ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ, ਮਾਘ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨ ਲਵਾਂਗੇ?'
ਚਿਤ੍ਤਂ ਚ ਵਿਤ੍ਤਂ ਚ ਨृਣਾਂ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ਼ਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਾਲਃ ਕਥਿਤੋ ਵਿਧਿਸ਼੍ਚ । ਪਾਤ੍ਰਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਪਰਮਾ ਚ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਨृਣਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਭਿਵਾਞ੍ਛਿਤਾਨਿ
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਤੇ ਦੌਲਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਸਮਾਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇ, ਪਾਤਰ ਸਹੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤृਗੀਤਾਨ੍ਤਥੈਵਾਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕਾਂਸ੍ਤਾਞ੍ਛृਣੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਥੈਵ ਭਵਤਾ ਭਾਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰਾਦृਤਾਤ੍ਮਨਾ
ਹੁਣ, ਮਹਾਰਾਜ, ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਏ ਹੋਏ ਸ਼ਲੋਕ ਸੁਣੋ; ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਅਮਲ ਕਰੋ।
ਅਪਿ ਧਨ੍ਯਃ ਕੁਲੇ ਜਾਯਾਦਸ੍ਮਾਕਂ ਮਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ । ਅਕੁਰ੍ਵਨ੍ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਨੋ ਨਿਰ੍ਵਪਿष੍ਯਤਿ
ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਗਿਆ ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਧਨਵੰਤ ਹੈ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਤੇ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਰਤ੍ਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਯਾਨਂ ਸਰ੍ਵਭੋਗਾਦਿਕਂ ਵਸੁ । ਵਿਭਵੇ ਸਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯੋऽਸ੍ਮਾਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ, ਦੌਲਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਸਾਡੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨ, ਕਪੜੇ, ਵਾਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਅਨ੍ਨੇਨ ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਾਲੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਧੀਃ । ਭੋਜਯਿष੍ਯਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯਾਂਸ੍ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਵਿਭਵੋ ਨਰਃ
ਜਾਂ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਭਕਤੀ ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਕੋਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇ—
ਅਸਮਰ੍ਥੋऽਨ੍ਨਦਾਨਸ੍ਯ ਧਾਨ੍ਯਮਾਮਂ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਾਲ੍ਪਾਂ ਵਾਪਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹਿਮਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੱਚਾ ਅਨਾਜ ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦਾਨ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਯੁਤਃ ਕਰਾਗ੍ਰਾਗ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਂਸ੍ਤਿਲਾਨ੍ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਾਯ ਕਸ੍ਮੈਚਿਦ੍ਭੂਪ ਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੇ ਇਹ ਵੀ ਸੰਭਵ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਆਖਰੀ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਰੱਖੇ ਕੁਝ ਤਿਲ ਦੇਵੇ।
ਤਿਲੈਸ੍ਸਪ੍ਤਾष੍ਟਭਿਰ੍ਵਾਪਿ ਸਮਵੇਤਂ ਜਲਾਞ੍ਜਲਿਮ੍ । ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਸ੍ਸ੍ਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਭੁਵ੍ਯਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਤਿਲ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਿਠੀ, ਭਾਵ ਅਤੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ।
ਯਤਃ ਕੁਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗੋਭ੍ਯੋ ਵਾਪਿ ਗਵਾਹ੍ਨਿਕਮ੍ । ਅਭਾਵੇ ਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਨਸ੍ਮਾਞ੍ਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕਿਤੇ ਤੋਂ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਤੋਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ, ਜੇ ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵਾਭਾਵੇ ਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕਕ੍ਸ਼ਮੂਲਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਕਃ । ਸੂਰ੍ਯਾਦਿਲੋਕਪਾਲਾਨਾਮਿਦਮੁਚ੍ਚੈਰ੍ਵਦਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਜੜਾਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਦੱਸੇ।
ਨ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਵਿਤ੍ਤਂ ਨ ਧਨਂ ਚ ਨਾਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧੋਪਯੋਗ੍ਯਂ ਸ੍ਵਪਿਤॄਨ੍ਨਤੋऽਸ੍ਮਿ । ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤੁ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਿਤਰੋ ਮਯੈਤੌ ਕृਤੌ ਭੁਜੌ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਮਾਰੁਤਸ੍ਯ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਧਨ ਹੈ, ਨਾ ਦੌਲਤ, ਨਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਲਈ ਕੁਝ ਹੋਰ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਰ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉਠੇ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ।