ਪ੍ਰੇਤਦੇਹਂ ਸ਼ੁਭੈਃ ਸ੍ਨਾਨੈਸ੍ਸ੍ਨਾਪਿਤਂ ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਗ੍ਰਾਮਾਦ੍ਬਹਿਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਚੈਲਸ੍ਸਲਿਲਾਸ਼ਯੇ
ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਪਿੰਡ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਵੋ।
ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾਯੈਤਦਮੁਕਾਯੇਤਿ ਵਾਦਿਨਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖਾ ਦਦ੍ਯੁਰ੍ਬਾਨ੍ਧਵਾਸ੍ਸਲਿਲਾਞ੍ਜਲੀਨ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਖੜੇ ਹੋਣ, 'ਇਸ ਲਈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਜਲੀ ਦੇਣ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਸਮਂ ਗੋਭਿਰ੍ਗ੍ਰਾਮਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨੇ । ਕਟਕਰ੍ਮ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਭੂਮੌ ਪ੍ਰਸ੍ਤਰਸ਼ਾਯਿਨਃ
ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਸਮੇਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੇ, ਘਾਹ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਲੇਟ ਕੇ, ਅੰਤਿਮ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਾਤਵ੍ਯੋऽਨੁਦਿਨਂ ਪਿਣ੍ਡਃ ਪ੍ਰੇਤਾਯ ਭੁਵਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਦਿਵਾ ਚ ਭਕ੍ਤਂ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮਮਾਂਸਂ ਮਨੁਜਰ੍षਭ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰੇਤ ਲਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਮਾਂਸ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਦਿਨਾਨਿ ਤਾਨਿ ਚੇਚ੍ਛਾਤਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਭੋਜਨਮ੍ । ਪ੍ਰੇਤਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗੇਣ ਭੁਞ੍ਜਤਾ
ਜੇ ਉਹ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਭੁੱਖ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮੇऽਹ੍ਨਿ ਤृਤੀਯੇ ਚ ਸਪ੍ਤਮੇ ਨਵਮੇ ਤਥਾ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਯਾਗਬਹਿਸ੍ਸ੍ਨਾਨੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਿਲੋਦਕਮ੍
ਪਹਿਲੇ, ਤੀਜੇ, ਸੱਤਵੇਂ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ, ਕੱਪੜੇ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥੇऽਹ੍ਨਿ ਚ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਥਿਚਯਨਂ ਨृਪ । ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਮਙ੍ਗਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਃ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਮਪੀष੍ਯਤੇ
ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਛੂਹਣਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।
ਯੋਗ੍ਯਾਸ੍ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਤੁ ਸਮਾਨਸਲਿਲਾਸ੍ਤਥਾ । ਅਨੁਲੇਪਨਪੁष੍ਪਾਦਿਭੋਗਾਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜੋ ਸਭ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕੋ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣ, ਪਰ ਲੇਪ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਖ-ਸਾਮਾਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨੋਪਭੋਗਸ਼੍ਚ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਮਪੀष੍ਯਤੇ । ਭਸ੍ਮਾਸ੍ਥਿਚਯਨਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਂਯੋਗੋ ਨ ਤੁ ਯੋषਿਤਾਮ੍
ਇਕੋ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੰਗਤ ਕਰਨਾ, ਇਕੱਠੇ ਬੈਠਣਾ ਤੇ ਖਾਣਾ-ਪੀਣਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਪਰ ਅਸਥੀਆਂ ਤੇ ਭਸਮ ਇਕੱਠੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਬਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਰਸ੍ਥੇ ਚ ਪਤਿਤੇ ਚ ਮੁਨੌ ਮृਤੇ । ਸਦ੍ਯਸ਼੍ਸ਼ੌਚਂ ਤਥੇਚ੍ਛਾਤੋ ਜਲਾਗ੍ਨ੍ਯੁਦ੍ਬਨ੍ਧਨਾਦਿषੁ
ਬੱਚੇ, ਵਿਦੇਸ਼ ਗਏ, ਪਤਿਤ ਜਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ, ਜਲ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਫਾਂਸੀ ਨਾਲ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੁਰੰਤ ਜਾਂ ਮਨ ਚਾਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਮृਤਬਨ੍ਧੋਰ੍ਦਸ਼ਾਹਾਨਿ ਕੁਲਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਨ ਭੁਜ੍ਯਤੇ । ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੋ ਹੋਮਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸ਼੍ਚ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਦਸ ਦਿਨ ਤਕ ਪਰਿਵਾਰ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ। ਦਾਨ, ਲੈਣ-ਦੇਣ, ਯਜਨ ਤੇ ਪਾਠ ਵੀ ਰੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯੈਤਦ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹਂ ਰਾਜਨ੍ਯਸ੍ਯਾਪ੍ਯਸ਼ੌਚਕਮ੍ । ਅਰ੍ਧਮਾਸਂ ਤੁ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਮਾਸਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਛੱਤਰੀ ਲਈ ਇਹ ਅਸ਼ੁਚਿ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਵੈਸ਼ ਲਈ ਅੱਧਾ ਮਹੀਨਾ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ ਪੂਰਾ ਮਹੀਨਾ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ।
ਅਯੁਜੋ ਭੋਜਯੇਤ੍ ਕਾਮਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨਨ੍ਤੇ ਤਤੋ ਦਿਨੇ । ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਰ੍ਭੇषੁ ਪਿਣ੍ਡਂ ਚ ਪ੍ਰੇਤਾਯੋਚ੍ਛਿष੍ਟਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਜੋ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਮਨ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਤੇ ਪਿੰਡ ਭੂਤ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਵਾਰ੍ਯਾਯੁਧਪ੍ਰਤੋਦਾਸ੍ਤੁ ਦਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਭੋਜਨਾਤ੍ । ਸ੍ਪ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯੋऽਨਨ੍ਤਰਂ ਵਰ੍ਣੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਰਨ੍ਤੇ ਤਤਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪਾਣੀ, ਹਥਿਆਰ, ਚਾਬੁਕ ਤੇ ਲਾਠੀ—ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਰਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੁੱਧੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ।
ਤਤਸ੍ਸ੍ਵਵਰ੍ਣਧਰ੍ਮਾ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾਦੀਨਾਮੁਦਾਹृਤਾਃ । ਤਾਨ੍ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪੁਮਾਞ੍ਜੀਵੇਨ੍ਨਿਜਧਰ੍ਮਾਰ੍ਜਨੈਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਵਰਨ ਦੇ ਫਰਜ਼, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਦਿ ਲਈ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਭਾਓ। ਆਪਣੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਜਿੰਦਗੀ ਗੁਜ਼ਾਰੋ।
ਮृਤਾਹਨਿ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮੇਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਮਤਃ ਪਰਮ੍ । ਆਹ੍ਵਾਨਾਦਿਕ੍ਰਿਯਾਦੈਵਨਿਯੋਗਰਹਿਤਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਮੌਤ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਇਕੋਦੀਸ਼ਟ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਸੱਦੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਰੀਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਕੇਵਲ ਭਾਗ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰੇਵ ਚੋਤ੍ਤਰਾਃ । ਦੌਹਿਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਾਰ੍ਯਾਸ੍ਤਤ੍ਤਨਯੈਸ੍ਤਥਾ
ਪਹਿਲੇ ਕਰਮ ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ ਵਲੋਂ, ਤੇ ਆਖਰੀ ਕਰਮ ਵੀ, ਦੌਹਿਤਰ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਲੋਂ, ਰਾਜਾ, ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਮृਤਾਹਨਿ ਚ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਪ੍ਯੁਤ੍ਤਰਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ । ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਰਾਜਨ੍ਨੇਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਵਿਧਾਨਤਃ
ਮੌਤ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਲਈ ਵੀ ਆਖਰੀ ਕਰਮ, ਰਾਜਾ, ਹਰ ਸਾਲ ਇਕੋਦੀਸ਼ਟ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦੁਤ੍ਤਰਸਂਜ੍ਞਾਯਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਾਃ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਯਥਾ ਯਥਾ ਚ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਵਿਧਿਨਾ ਯੇਨ ਚਾਨਘ
ਇਸ ਲਈ, ਆਖਰੀ ਕਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਤੇ ਕਿਸ ਵਲੋਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੇ ਹਨ, ਇਹ ਵੀ ਸੁਣੋ।
ਔਰ੍ਵ ਉਵਾਚ (ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਫਲਸ਼੍ਰੁਤਿ-ਵਿਸ਼ੇषਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਫਲ-ਪਿਤृਗੀਤਾਵਰ੍ਣਨਮ੍) ਔਰ੍ਵ ਉਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਰੁਦ੍ਰਨਾਸਤ੍ਯਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਵਸੁਮਾਰੁਤਾਨ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤृਗਣਾਨ੍ਵਯਾਂਸਿ ਮਨੁਜਾਨ੍ਪਸ਼ੂਨ੍
ਔਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਵਸੁ, ਮਾਰੁਤ, ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਵੰਸ਼, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਜਾਨਵਰ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰੀਸृਪਾਨृषਿਗਣਾਨ੍ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਭੂਤਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ , ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਨ੍ਵਿਤਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਪ੍ਰੀਣਯਤ੍ਯਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਸ੍ਰਾਧ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ, ਸੱਪ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਭੂਤ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸਿ ਮਾਸ੍ਯਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ । ਤਥਾष੍ਟਕਾਸੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕਾਮ੍ਯਾਨ੍ਕਾਲਾਞ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮੇ
ਰਾਜਾ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਤੇ ਅਸ਼ਟਕਾ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਸ੍ਰਾਧ, ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣੋ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਰ੍ਹਮਾਗਤਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਮਥ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਮ੍ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇऽਯਨੇ ਤਥਾ
ਜਦ ਸ੍ਰਾਧ ਲਈ ਚੰਗਾ ਸਮਾਨ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਗਤੀ ਸਮੇਂ, ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿषੁਵੇ ਚਾਪਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਗ੍ਰਹਣੇ ਸ਼ਸ਼ਿਸੂਰ੍ਯਯੋਃ । ਸਮਸ੍ਤੇष੍ਵੇਵ ਭੂਪਾਲ ਰਾਸ਼ਿष੍ਵਰ੍ਕੇ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ, ਜਾਂ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਜਦ ਸੂਰਜ ਨਵੇਂ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਜਾਵੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਪੀਡਾਸੁ ਦੁष੍ਟਸ੍ਵਪ੍ਨਾਵਲੋਕਨੇ । ਇਚ੍ਛਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਵਸਸ੍ਯਾਗਮੇ ਤਥਾ
ਨਕਸ਼ਤਰ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਪੀੜਾ, ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਣ 'ਤੇ, ਮਨ ਚਾਹੇ ਸ੍ਰਾਧ, ਤੇ ਨਵੀਂ ਫਸਲ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਯਦਾ ਮੈਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਖਾਸ੍ਵਾਤਿਯੋਗਿਨੀ । ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੈਃ ਪਿਤृਗਣਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਂ ਤਥਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯष੍ਟਵਾਰ੍षਿਕੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਮੈਤ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਜਾਂ ਸਵਾਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕੀਤੇ ਸ੍ਰਾਧ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਯਦਾ ਪੁष੍ਯੇ ਰੌਦ੍ਰੇ ਚਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਪੁਨਰ੍ਵਸੌ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਂ ਤਦਾ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਪਿਤਰੋऽਰ੍ਚਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਪੁਸ਼ਯ, ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਂ ਪੁਨਰਵਸੂ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ ਕੀਤੇ ਸ੍ਰਾਧ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਵਾਸਵਾਜੈਕਪਾਦਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍ । ਵਾਰੁਣੇ ਵਾਪ੍ਯਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਵਾਸਵਜੈਕਪਾਦ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਜਿਹੜੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਵਾਰੁਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਨਵਸ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੇष੍ਵਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਯਦੈਤੇष੍ਵਵਨੀਪਤੇ । ਤਦਾ ਹਿ ਤृਪ੍ਤਿਦਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਚਾਪਰਮ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦੋਂ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਨੌਂ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸ੍ਰਾਧ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਸੁਣੋ।
ਏਕੋਰ੍ਘ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦਾਤਵ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵੈਕਪਵਿਤ੍ਰਕਮ੍ ਪ੍ਰੇਤਾਯ ਪਿਂਡੋ ਦਾਤਵ੍ਯੋ ਭੁਕ੍ਤਵਤ੍ਸੁ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ ੨੪ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰਾਭਿਰਤਿਰ੍ਯਜਮਾਨਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮਮੁਕਸ੍ਯੇਤਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਰਤੌ ਤਥਾ ੨੫ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਮਯੋ ਧਰ੍ਮ ਇਤ੍ਥਮਾਵਤ੍ਸਰਾਤ੍ਸ੍ਮृਤਃ ਸਪਿਂਡੀਕਰਣਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਚ੍ਛृਣੁ ੨੬ ਏਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਵਿਧਾਨੇਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਦਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇਥ षष੍ਠੇ ਵਾ ਮਾਸੇ ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੋ!ਹ੍ਨਿ ਤਤ੍ ੨੭ ਤਿਲਗਂਧੋਦਕੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਪਾਤ੍ਰਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ ੨੮ ਪਾਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਕਂ ਪੈਤ੍ਰਂ ਪਾਤ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਤਥਾ ਸੇਚਯੇਤ੍ਪਿਤृਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰੇਤਪਾਤ੍ਰਂ ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ੨੯ ਤਤਃ ਪਿਤृਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰੇਤੇ ਮਹੀਪਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਧਰ੍ਮੈਰਸ਼ੇषੈਸ੍ਤੁ ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਾਨਰ੍ਚਯੇਤ੍ਪਿਤॄਨ੍ ੩੦ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੌਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਪੌਤ੍ਰੋ ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਵਾ ਭ੍ਰਾਤृਸਂਤਤਿਃ ਸਪਿਂਡ ਸਂਤਤਿਰ੍ਵਾਪਿ ਕ੍ਰਿਯਾਰ੍ਹੋ ਨृਪ ਜਾਯਤੇ ੩੧ ਤੇषਾਮਭਾਵੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਮਾਨੋਦਕਸਂਤਤਿਃ ਮਾਤृਪਕ੍ਸ਼ਮਪਿਂਡੇਨ ਸਂਬਂਧਾ ਯੇ ਜਲੇਨ ਵਾ ੩੨ ਕੁਲਦ੍ਵਯੇਪਿ ਚੋਚ੍ਛਿਨ੍ਨੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਕਾਰ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾ ਨृਪ ਪਿਤृਮਾਤृਸਪਿਂਡੈਸ੍ਤੁ ਸਮਾਨਸਲਿਲੈਸ੍ਤਥਾ ੩੩ ਸਂਘਾਤਾਂਤਰ੍ਗਤੈਰ੍ਵਾਪਿ ਕਾਰ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਯ ਚ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਉਤ੍ਸਨ੍ਨਬਂਧੁਰਿਕ੍ਥਾਦ੍ਵਾ ਕਾਰਯੇਦਵਨੀਪਤਿਃ ੩੪ ਪੂਰ੍ਵਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾ ਮਧ੍ਯਮਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਚੈਵੋਤ੍ਤਰਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਤ੍ਰਿਃਪ੍ਰਕਾਰਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਸ੍ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾਸਾਂ ਭੇਦਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮੇ ੩੫ ਆਦਾਹਾਦ੍ਦ੍ਵਾਸ਼ਾਹਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਂਤਾਸ੍ਤੁ ਯਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯਮਾ ਮਾਸਿ ਮਾਸ੍ਯੇਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਸਂਜ੍ਞਿਤਾਃ ੩੬ ਪ੍ਰੇਤੇ ਪਿਤृਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨੇ ਸਪਿਂਡਿਕਰਣਾਦਨੁ ਕ੍ਰਿਯਂਤੇ ਯਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਂਤੇ ਤਾ ਨृਪੋਤ੍ਤਰਾਃ ੩੭ ਪਿਤृਮਾਤृਸਪਿਣ੍ਡੈਸ੍ਤੁ ਸਮਾਨਸਲਿਲੈਸ੍ਤਥਾ । ਸਙ੍ਘਾਤਾਨ੍ਤਰ੍ਗਤੈਰ੍ਵਾਪਿ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤਦ੍ਧਨਹਾਰਿਣਾ
ਉਥੇ ਇਕ ਪਾਣੀ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਤੇ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭੂਤ ਨੂੰ ਪਿੰਡ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਜਮਾਨ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—'ਕੀ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਤ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਹੈ?'—ਇਹ ਅੰਤ ਤੇ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਕੋਦੀਸ਼ਟ ਕਰਮ ਇਕ ਸਾਲ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ। ਇਹ ਵੀ ਇਕੋਦੀਸ਼ਟ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਸਾਲ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਦਿਨ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਤਿਲ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਚਾਰ ਬਰਤਨ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਭੂਤ ਲਈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ। ਭੂਤ ਦਾ ਬਰਤਨ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਭੂਤ ਪਿਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਵ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤ, ਪਰਪੌਤ, ਭਰਾ ਜਾਂ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਾਂ ਸਪੀੰਡਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ। ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸਮਾਨ ਪਾਣੀ-ਆਹੂਤੀ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਮਾਂ ਦੇ ਪਾਸੇ ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਕਰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਕੁਲਾਂ ਦੇ ਮਿਟ ਜਾਣ ਤੇ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਦੇ ਸਪੀੰਡਾ ਜਾਂ ਸਮਾਨ ਪਾਣੀ-ਆਹੂਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ। ਜਾਂ ਜੇ ਸਮੂਹ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਰਮ ਕਰਵਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਜਾਇਦਾਦ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਕਰਮ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਹਨ: ਪਹਿਲੇ, ਵਿਚਲੇ ਤੇ ਆਖਰੀ। ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚ ਫਰਕ ਸੁਣੋ। ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਦਿਨ ਤਕ ਦੇ ਕਰਮ ਪਹਿਲੇ ਹਨ; ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਇਕੋਦੀਸ਼ਟ ਕਰਮ ਵਿਚਲੇ ਹਨ। ਸਪੀੰਡੀਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਭੂਤ ਪਿਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਕੀਤੇ ਕਰਮ ਆਖਰੀ ਹਨ। ਪਿਤਾ-ਮਾਤਾ ਦੇ ਸਪੀੰਡਾ ਜਾਂ ਸਮਾਨ ਪਾਣੀ-ਆਹੂਤੀ ਵਾਲਿਆਂ, ਜਾਂ ਸਮੂਹ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ, ਜਾਇਦਾਦ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਕਰਮ ਕਰੇ।