ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਵਿਵਦ੍ਧਮਾਨੋਰੁਮਹਿਮਾ ਚ ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਨਨ੍ਦਗੋਪਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਯਸ਼ੋਦਾਯਾ ਗਰ੍ਭਮਧਿਤਿष੍ਠਿਤਵਤੀ ॥ ੪,੧੫.
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਯੋਗਨਿਦਰਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਨੰਦਗੋਪ ਦੀ ਪਤਨੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਦਿਤ੍ਯਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਗ੍ਰਹਮਵ੍ਯਾਲਾਦਿਭਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਮਾਨਸਮਖਿਲਮੇਵੈਤਜ੍ਜਗਦਪਾਸ੍ਤਾਧਰ੍ਮਮਭਵਤ੍ਤ੍ਸ੍ਮਿਸ਼੍ਚ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਨਯਨੇ ਜਾਯਮਾਨੇ ॥ ੪,੧੫.
ਜਦੋਂ ਕੰਵਲੇ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਪਾਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਗ੍ਰਹਿ, ਸੱਪ ਆਦਿ ਦਾ ਡਰ ਮਿਟ ਗਿਆ।
ਜਾਤੇਨ ਚ ਤੇਨਾਖਿਲਮੇਵੈਤਤ੍ਸਨ੍ਮਾਰ੍ਗਵਰ੍ਤਿ ਜਗਦਕ੍ਰਿਯਤ ॥ ੪,੧੫.
ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸੱਚੀ ਰਾਹ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਭਗਵਤੋਪ੍ਯਤ੍ਰ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇऽਵਤੀਰ੍ਣਸ੍ਯ षੋਡਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯੇਕੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਾਧਿਕਾਨਿ ਭਾਰ੍ਯਾਣਾਮ ਭਵਨ੍ ॥ ੪,੧੫.
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਇਸ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਏ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸੌ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ।
ਤਾਸਾਂ ਚ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਜਾਂਬਵਤੀ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀਪ੍ਰਮੁਖਾ ਹ੍ਯष੍ਟੌ ਪਤ੍ਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾ ਬਭੂਚਵੁਃ ॥ ੪,੧੫.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਰੁਕਮਣੀ, ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਅਤੇ ਜਾਂਬਵਤੀ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ; ਅਠ ਪਤਨੀਆਂ ਮੁੱਖ ਸਨ।
ਤਾਸੁ ਚਾष੍ਟਾਵਯੁਤਾਨਿਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਭਗਵਾਨਖਿਲਮੂਰ੍ਤਿਰਨਾਦਿਮਾਨਜਨਯਤ੍ ॥ ੪,੧੫.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਠ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ, ਸਭ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਆਦਿ ਰਹਿਤ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹਰ ਇਕ ਤੋਂ ਦਸ ਲੱਖ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਚਾਰੁਦੇष੍ਣ੍ਯਸਾਂਬਾਦਯਃ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ॥ ੪,੧੫.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨ, ਸਾਂਬ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਕੁੱਲ ਤੀਹ ਮੁੱਖ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋਪਿ ਰੁਕ੍ਮਿਣਸ੍ਤਨਯਾਂ ਰੁਕ੍ਮਵਤੀਂ ਨਾਮੋਪਯੇਮੇ ॥ ੪,੧੫.
ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੇ ਵੀ ਰੁਕਮੀ ਦੀ ਧੀ ਰੁਕਮਵਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯਾਮਨਿਰੁਦ੍ਧੋ ਜਜ੍ਞੇ ॥ ੪,੧੫.
ਉਸ ਰੁਕਮਵਤੀ ਤੋਂ ਅਨਿਰੁੱਧ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧੋऽਪਿ ਰੁਕ੍ਮਿਣਾ ਏਵ ਪੌਤ੍ਰੀਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਨਾਮੋ ਪਯੇਮੇ ॥ ੪,੧੫.
ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਵੀ ਰੁਕਮਣੀ ਦੀ ਪੋਤੀ ਸੁਭਦਰਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯਾਮਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰੋ ਜਜ੍ਞੇ ॥ ੪,੧੫.
ਸੁਭਦਰਾ ਤੋਂ ਵਜਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਵਜ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਬਾਹੁਃ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸੁਚਾਰੁਃ ॥ ੪,੧੫.
ਵਜਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤਿਬਾਹੁ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਚਾਰੁ।
ਏਵਮਨੇਕਸ਼ਤਸਹਸ੍੬ ਉषਸਂਖ੍ਯਸ੍ਯ ਯਦੁਕੁਲਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ॥ ੪,੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਯਤੋ ਹਿ ਸ਼੍ਲੋਕਾਵਿਮਾਵਤ੍ਰ ਚਰਿਤਾਰ੍ਥੌ ॥ ੪,੧੫.
ਇਸ ਲਈ, ਇਥੇ ਆਏ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਤਿਸ੍ਤ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯਃਸਹਸ੍ਰਾਣਾਮष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਕੁਮਾਰਾਣਾਂ ਕृਹਾਚਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਯੋਗੇषੁ ਯੇ ਰਤਾਃ ॥ ੪,੧੫.
ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਅਠੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਘਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਸਂਖ੍ਯਾਨਂ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਕਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਯਤ੍ਰਾਯੁਤਾਨਾਮਯੁਤਲਕ੍ਸ਼ੇਣਾਸ੍ਤੇ ਸਦਾਹੁਕਃ ॥ ੪,੧੫.
ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੌਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਵੱਸਦੇ ਸਨ?
ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਹਤਾ ਯੇ ਤੁ ਦੈਤੇਯਾਸ੍ਸੁਮਹਾਬਲਾ:। ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਜਨੋਪਦ੍ਰਵਕਾਰਿਣ:।।੪,੧੫,
ਜੋ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਮਹਾਬਲੀ ਦੈਤ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੇ।
ਤੇषਾਮੁਤ੍ਸਾਦਨਾਰ੍ਥਾਯ ਭੁਵਿਦੇਵਾ ਯਦੋ:ਕੁਲੇ। ਅਵਤੀਰ੍ਣਾ:ਕੁਲਸ਼ਤਂ ਯਤ੍ਰੈਕਾਭ੍ਯਧਿਕਂ ਦ੍ਵਿਜ:॥ ੪,੧੫,
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਉਤਰ ਆਏ, ਜਿੱਥੇ ਸੌ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਧ ਕੇ ਕਲਾਂ ਸਨ, ਹੇ ਦਵਿਜ।
ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰਮਾਣੇ ਚ ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵੇ ਚ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ। ਨਿਦੇਸ਼ਸ੍ਥਾਯਿਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਵृਧੁਃ ਸਰ੍ਵਯਾਦਵਾਃ ॥ ੪,੧੫.
ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਮਾਪ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਹੋਏ; ਸਭ ਯਾਦਵ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਵਧੇ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਸੂਤਿਂ ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਯਸ਼੍ਰ੍ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨਰਃ ਸਦਾ । ਸ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪਾਤਕੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ ॥ ੪,੧੫.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ । ਇਤ੍ਯੇष ਸਮਾਸਤਸ੍ਤੇ ਕਥਿਤਃ, ਤੂਰ੍ਵ੍ਵਸੋਰ੍ਵਸ਼ਮਵਧਾਰਯ ।। ੪-੧੬-
ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਤੁਰਵਸਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸਮਝ।
ਤੁਰ੍ਵ੍ਵਸੋਰ੍ਵਹ੍ਰਿਰਾਤ੍ਮਜਃ, ਵਹ੍ਰਰ੍ਗੋਭਾਨੁਃ ਤ੍ਰੈਸ਼ਾਮ੍ਬਃ, ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਵ ਕਰਨ੍ਧਮਃ, ਤਸ੍ਮਾਦਪਿ ਤਤਸ਼੍ਵ ਮਰੁਤ੍ਤਃ, ਸੋऽਨਪਤ੍ਯੋऽਭਵਤ੍ । ਤਤਸ਼੍ਵ ਪੌਰਵਂ ਦੁष੍ਮਨ੍ਤ ਪੁਤ੍ਰਮਕਲ੍ਪਯਤ੍ । ਏਵਂ ਯਯਾਤਿਸ਼ਾਪਾਤ੍ ਤਦ੍ਵਂਸ਼ਃ ਪੌਰਵਂ ਵਂਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤਵਾਨ੍ ।। ੪-੧੬-
ਤੁਰਵਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਹਿਰੀ ਸੀ; ਵਹਿਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੋਭਾਨੂ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤ੍ਰੈਸ਼ੰਬਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਕਰੰਧਮ, ਫਿਰ ਮਰੁਤ। ਮਰੁਤ ਦਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਪੌਰਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਸ਼ਮੰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਰੱਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਵੰਸ਼ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੋਸ੍ਤੁ ਤਨਯੋ ਬਭ੍ਰੁਃ ॥ ੪,੧੭.
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੁਰਹੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਭਰੂ ਸੀ।
ਬਭ੍ਰੋਃਸੇਤੁਃ ॥ ੪,੧੭.
ਬਭਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੇਤੁ ਸੀ।
ਸੇਤੁਪੁਤ੍ਰ ਆਰਬ੍ਧਨਾਮਾ ॥ ੪,੧੭.
ਸੇਤੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਰਬਧਾ ਨਾਂ ਦਾ ਸੀ।
ਆਰਬ੍ਧਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰਃ ਗਾਨ੍ਧਾਰਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਃ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਘृਤਃ ਘृਤਾਤ੍ਦੁਰ੍ਦਮਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰਚੇਤਾਃ ॥ ੪,੧੭.
ਆਰਬਧਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਾਂਧਾਰਾ ਸੀ; ਗਾਂਧਾਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਾ ਸੀ; ਧਰਮਾ ਤੋਂ ਘ੍ਰਿਤਾ, ਘ੍ਰਿਤਾ ਤੋਂ ਦੁਰਦਮਾ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਤਧਰ੍ਮਃ ਬਹੁਲਾਨਾਂ ਮ੍ਲੇਛਾਨਾਮੁਦੀਚ੍ਯਾਨਾਮਾਧਿਪਤ੍ਯਮਕਰੋਤ੍ ॥ ੪,੧੭.
ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਤਧਰਮਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਕਈ ਮਲੇਛ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ । ਪੂਰੋਰ੍ਜਨਮੇਜਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਚਿਨ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਚਿਨ੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਵੀਰਃ ਪ੍ਰਵੀਰਾਨ੍ਮਨਸ੍ਯੁਰ੍ਮਨਸ੍ਯੋਸ਼੍ਚਾਭਯਦਃ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸੁਦ੍ਯੁਸ੍ਸੁਦ੍ਯੋ ਰ੍ਬਹੁਗਤਃ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸਂਯਾਤਿਸ੍ਸਂਯਾਤੇਰਹਂਯਾਤਿਃ ਤਤੋ ਰੌਦ੍ਰਾ ਸ਼੍ਵਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪੂਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਜਯਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਚਿਨਵਾਨ ਸੀ; ਪ੍ਰਚਿਨਵਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਵੀਰਾ ਸੀ; ਪ੍ਰਵੀਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨਸਯੂ ਸੀ; ਮਨਸਯੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਭਯਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਸੀ; ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਗਤਾ ਸੀ; ਬਹੁਗਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਯਾਤੀ ਸੀ; ਸੰਯਾਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਹੰਯਾਤੀ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਹੋਇਆ।
ऋਤੇषੁਕਕ੍ਸ਼ੇषੁਸ੍ਥਂਡਿਲੇषੁਕृਤੇषੁਜਲੇषੁਧਰ੍ਮੇषੁਧृਤੇषੁਸ੍ਥਲੇषੁਸਨ੍ਨਤੇषੁਵਨੇषੁਨਾਮਾਨੋ ਰੌਦ੍ਰਾ ਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦਸ਼ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਃ
ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼ਵ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਰਿਤੇਸ਼ੁ, ਕਕਸ਼ੇਸ਼ੁ, ਸਥੰਡਿਲੇਸ਼ੁ, ਕ੍ਰਿਤੇਸ਼ੁ, ਜਲੇਸ਼ੁ, ਧਰਮੇਸ਼ੁ, ਧ੍ਰਿਤੇਸ਼ੁ, ਥਲੇਸ਼ੁ, ਸਨਨਤੇਸ਼ੁ ਤੇ ਵਨੇਸ਼ੁ ਹਨ।
ऋਤੇषੋਰਂਤਿਨਾਰਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਤ੍
ਰਿਤੇਸ਼ੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਤਿਨਾਰਾ ਸੀ।