ਤਾਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡੁਰੁਵਾਹ ॥ ੪,੧੪.
ਪਾਂਡੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਾਨਿਲੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਰਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨਾਖ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃਸਮੁਤ੍ਪਾਦਿਤਾਃ ॥ ੪,੧੪.
ਉਸ ਤੋਂ ਧਰਮ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਹਾਰੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਪੂਰ੍ਵਮੇਵਾਨੂਢਾਯਾਸ਼੍ਚ ਭਗਵਤਾ ਭਾਸ੍ਵਤਾ ਕਾਨੀਨਃ ਕਰ੍ਣੋ ਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰੋऽਜਨ੍ਯਤ ॥ ੪,੧੪.
ਉਹ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਚਮਕਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਲੋਂ, ਕਰਣ ਨਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਨੀਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਪਤ੍ਨੀ ਮਾਦ੍ਰੀ ਨਾਮਾਭੂਤ੍ ॥ ੪,੧੪.
ਉਸ ਦੀ ਇਕ ਹੋਰ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਮਾਦਰੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਚ ਨਾਸਤ੍ਯਦਸ੍ਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਨਕੁਲਸਹਦੇਵੌ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਜਨਿਤੌ ॥ ੪,੧੪.
ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ, ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ, ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਪਾਂਡੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾਂ ਤੁ ਵृਦ੍ਧਧਰ੍ਮਾ ਨਾਮ ਕਾਰੂਸ਼ ਉਵਯੇਮੇ ॥ ੪,੧੪.
ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਰਮ, ਕਾਰੂਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਞ੍ਚ ਚ ਦਨ੍ਤਵਕ੍ਰੋ ਨਾਮ ਮਹਾਸੁਰੋ ਜਜ੍ਞੇ ॥ ੪,੧੪.
ਉਸ ਤੋਂ ਦੰਤਵਕ੍ਰ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰ੍ਤਿਮਪਿ ਕੇਕਯਰਾਜਾ ਉਪਯੇਮੇ ॥ ੪,੧੪.
ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਕੇਕੈ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਚ ਸਂਤਰ੍ਦਨਾਦਯਃ ਕੈਕੇਯਾਃ ਪਞ੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਃ ॥ ੪,੧੪.
ਉਸ ਤੋਂ ਕੇਕੈ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ, ਸੰਤਰਦਨ ਆਦਿ, ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਰਾਜਾਧਿਦੇਵ੍ਯਮਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦੌ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ॥ ੪,੧੪.
ਰਾਜਾਧੀਦੇਵੀ ਤੋਂ, ਆਵੰਤ ਦੇ ਦੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਵਿਂਦ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਦ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਸਮਪਿ ਚੇਦਿਰਾਜੋ ਦਮਘੋषਨਾਮੋਪਯੇਮੇ ॥ ੪,੧੪.
ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਸ ਨੂੰ ਵੀ ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਮਘੋਸ਼ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਚ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ॥ ੪,੧੪.
ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਮਪ੍ਯੁਦਾਰਵਿਕ੍ਰਮੋ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਾਦਿਪੁਰੁषੋ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰਭਵਤ੍ ॥ ੪,੧੪.
ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਸੀ।
ਯਸ਼੍ਚ ਭਗਵਤਾ ਸਕਲਲੋਕਗੁਰੁਣਾ ਨਾਰਸਿਂਹੇਨ ਘਾਤਿਤਃ ॥ ੪,੧੪.
ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਨਰਪਿ ਅਕ੍ਸ਼ਯਵੀਰ੍ਯਸ਼ੌਰ੍ਯਸਂਪਤ੍ਪਰਾਕ੍ਰਮਗੁਣਃਸਮਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸਕਲਤ੍ਰੈਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਭਾਵੋ ਦਸ਼ਾਨਨੋ ਨਾਮਾਭੂਤ੍ ॥ ੪,੧੪.
ਫਿਰ, ਅਖੂਤ ਤਾਕਤ, ਸ਼ੌਰ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਦਸ਼ਾਨਨ ਨਾਂ ਦੇ ਹੋਏ।
ਬਹੁਕਾਲੋਪਭੁਕ੍ਤਭਗਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ਾਵਾਪ੍ਤਸ਼ਰੀਰਪਾਤੋਦ੍ਭਵਪੁਣ੍ਯਫਲੋ ਭਗਵਤਾ ਰਾਘਵਰੂਪਿਣਾ ਸੋऽਪਿ ਨਿਧਨਮੁਪਪਾਦਿਤਃ ॥ ੪,੧੪.
ਕਈ ਯੁਗਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲਿਆ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚੇਦਿਰਾਜਸ੍ਯ ਦਮਘੋषਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁ ਪਾਲਨਾਮਾਭਵਤ੍ ॥ ੪,੧੪.
ਫਿਰ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਮਘੋਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨਾਂ ਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਤ੍ਵੇਪਿ ਭਗਵਤੋ ਭੂਭਾਰਾਵਤਾਰਣਾਯਾਵਤੀਰ੍ਣਾਂਸ਼ਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਨਯਨਾਖ੍ਯਸ੍ਯੋਪਰਿ ਦ੍ਵੇषਾਨੁਬਨ੍ਧਮਤਿਤਰਾਞ੍ਚਕਾਰ ॥ ੪,੧੪.
ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਭੂਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਉਤਰੇ ਪੁੰਡਰੀਕਨੈਣ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਵੈਰਤਾ ਰੱਖੀ।
ਭਗਵਤਾ ਚ ਸ ਨਿਧਨਮੁਪਾਨੀਤਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਪਰਮਾਤ੍ਮਭੂਤੇ ਮਨਸ ਏਕਾਗ੍ਰਤਯਾ ਸਾਯੁਜ੍ਯਮਵਾਪ ॥ ੪,੧੪.
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਹੀ ਮੌਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਗਵਾਨ੍ ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਯਥਾਭਿਲषਿਤਂ ਦਦਾਤਿ ਤਥਾ ਅਗ੍ਰਸਨ੍ਨੋਪਿ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ ਦਿਵ੍ਯਮਨੁਪਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ॥ ੪,੧੪.
ਜੇ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਚਾਹਿਆ ਜਾਵੇ ਉਹ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇ’enਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਵੀ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਅਤੁੱਲ ਸਥਿਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹਨ।
ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਉਵਾਚ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਤ੍ਵੇ ਚ ਰਾਵਣਤ੍ਵੇ ਚ ਵਿष੍ਣੁਨਾ । ਅਵਾਪ ਨਿਹਤੋ ਭੋਗਾਨਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਨਮਰੈਰਪਿ ॥ ੪,੧੫.
ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਤੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਆਨੰਦ ਲਏ ਜੋ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ।
ਨ ਲਯਂ ਤਤ੍ਰ ਤੇਨੈਵ ਨਿਹਤਃ ਸ ਕਥਂ ਪੁਨਃ । ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਤ੍ਵੇ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੇ ਹਰੌ ॥ ੪,੧੫.
ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਈ; ਫਿਰ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹਰੀ ਨਾਲ ਸਦੀਵੀ ਮਿਲਾਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ?
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਭृਤ੍ਤਾਂ ਵਰ । ਕੌਤੂਹਲਪਰੇਣੈਤਤ੍ਪृष੍ਟੋ ਮੇ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ॥ ੪,੧੫.
ਇਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਖਵਾਲੇ; ਜਿਗਿਆਸਾ ਵਸ਼, ਮੈਂ ਇਹ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਦੈਤ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਵਧਾਯਾਸ਼ਿਲਲੋਕੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਸ੍ਥਿਤਿਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰਿਣਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਨੁਗ੍ਰਹਣਂ ਕੁਰ੍ਵਤਾ ਨृਸਿਂਹ ਰੂਪਮਾਵਿष੍ਕृਤਮ੍ ॥ ੪,੧੫.
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ, ਜੋ ਰੂਪ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਭਗਵਾਨ ਪਹਿਲਾਂ ਨਰਸਿੰਘ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਤਤ੍ਰ ਚ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਰ੍ਵਿष੍ਣੁਰਯਮਿਤ੍ਯੇਤਨ੍ਨ ਮਨਸ੍ਯਭੂਤ੍ ॥ ੪,੧੫.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਕਿ ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹਨ।
ਨਿਰਤਿਸ਼ਯਪੁਣ੍ਯਸਮੁਦ੍ਭੂਤਮੇਤਤ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਜਾਤਮਿਤਿ ॥ ੪,੧੫.
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਜੀਵ ਬੇਹੱਦ ਪੁੰਨਿਆਂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਰਜੋਦ੍ਰੇਕਪ੍ਰੇਰਿਤੈਕਾਗ੍ਰਮਤਿਸ੍ਤਦ੍ਭਾਵਨਾਯੋਗਾਤ੍ਤਤੋਵਾਪ੍ਤਵਧਹੈਤੁਕੀਂ ਨਿਰਤਿਸ਼ਯਾਮੇਵਾਖਿਲਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕਾਰੀਣੀਂ ਦਸ਼ਾਨਨਤ੍ਵੇ ਭੋਗਸਂਪਦਮਵਾਪ ॥ ੪,੧੫.
ਰਜੋ ਗੁਣ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਮਨ ਇਕਾਗ੍ਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਧਿਆਨ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਵਜੋਂ, ਦਸ਼ਾਨਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਮੌਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਭੋਗ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵਾਲੀ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਨ ਤੁ ਸ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨਾਦਿਨਿਧਨੇ ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤੇ ਭਗਵਤ੍ਯਨਾਲਂਬਿਨਿ ਕृਤੇ ਮਨਸਸ੍ਤਲ੍ਲਯਮਵਾਪ ॥ ੪,੧੫.
ਪਰ ਉਸ ਅਨਾਦਿ ਤੇ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਪਰਬ੍ਰਹਮ ਭਗਵਾਨ ਵਿਚ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਲੈ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਏਵਂ ਦਸ਼ਾਨਨਤ੍ਵੇਪ੍ਯਨਙ੍ਗਪਰਾਧੀਨਤਯਾ ਜਾਨਕੀਸਮਾਸਕ੍ਤਚੇਤਸਾ ਭਗਵਤਾ ਦਾਸ਼ਰਥਿ ਰੂਪਧਾਰਿਣਾ ਹਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਰੂਪਦਰ੍ਸ਼ਨਮੇਵਾਸੀਤ੍ਨਾਯਮਚ੍ਯੁਤ ਇਤ੍ਯਾਸਕ੍ਤਿਰ੍ਵਿਪਦ੍ਯਤੋਨ੍ਤਃਕਰਣੇ ਮਾਨੁषਬੁਦ੍ਧਿਰੇਵ ਕੇਵਲਮਸ੍ਯਾਭੂਤ੍ ॥ ੪,੧੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ਼ਾਨਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੀ, ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਜਾਨਕੀ ਨਾਲ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਦਾਸਰਥੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਰੂਪ ਤੇ ਹੀ ਰਹੀ; ਅਚਲ ਭਗਵਾਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲਗਾਵ ਨਹੀਂ ਸੀ—ਉਸ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਨ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੁੱਖੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਹੀ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪੁਨਰਪ੍ਯਚ੍ਯੁਤਵਿਨਿਪਾਤਮਾਤ੍ਰਫਲਮਖਿਲਭੂਮਣ੍ਡਲਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਚੇਦਿਰਾਜਕੁਲੇ ਜਨ੍ਮ ਅਵ੍ਯਾਹਤੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਤ੍ਵੇਪ੍ਯਵਾਪ ॥ ੪,੧੫.
ਫਿਰ, ਅਚਲ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਚੇਦੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਲ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਸੀ, ਤੇ ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਰਾਜ ਭੋਗਿਆ।