ਮੁਕ੍ਤਮਾਤ੍ਰੇ ਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਤਿਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਤਦਖਿਲਮਾਸ੍ਥਾਨਮੁਦ੍ਯੋਤਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਤਨ ਰਿਹਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਵਧੀਕ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਸਭਾ ਚਮਕ ਉਠੀ।
ਅਥਾਹਾਕ੍ਰੁਰਃ ਸ ਏष ਮਣਿਃ ਸ਼ਤਧਨ੍ਵਨਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸਮਰ੍ਪਿਤਃ ਯਸ੍ਯਾਯਂ ਸ ਏਨਂ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਇਤਿ
ਫਿਰ ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਰਤਨ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਤਧਨਵਨ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਜਿਸ ਦਾ ਇਹ ਹੈ, ਉਹ ਲੈ ਲਵੇ।'
ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਸਰ੍ਵਯਾਦਵਾਨਾਂ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਵਿਸ੍ਮਿਤਮਨਸਾਂ ਵਾਚੋऽਸ਼੍ਰੂਯਂਤ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੇ 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ' ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਤਮਾਲੋਕ੍ਯਾਤੀਵ ਬਲਭਦ੍ਰੋ ਮਮਾਯਮਚ੍ਯੁਤੇਨੈਵ ਸਾਮਾਨ੍ਯਸ੍ਸਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਿਤ ਇਤਿ ਕृਤਸ੍ਪृਹੋऽਭੂਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਲਰਾਮ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਇੱਛਾ ਹੋਈ, ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਚੁਤ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।'
ਮਮੈਵਾਯਂ ਪਿਤृਧਨਮਿਤ੍ਯਤੀਵ ਚ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਪਿ ਸ੍ਪृਹਯਾਂਚਕਾਰ
ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹੈ' ਸੋਚ ਕੇ, ਇਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਬਲਸਤ੍ਯਾਵਲੋਕਨਾਤ੍ਕृष੍ਣੋਪ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਗੋਚਕ੍ਰਾਂਤਰਾਵਸ੍ਥਿਤਮਿਵ ਮੇਨੇ
ਬਲਰਾਮ ਅਤੇ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਿਆ।
ਸਕਲਯਾਦਵਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਚਾਕ੍ਰੂਰਮਾਹ
ਸਾਰੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਅਕਰੂਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਏਤਦ੍ਧਿ ਮਣਿਰਤ੍ਨਮਾਤ੍ਮਸਂਸ਼ੋਧਨਾਯ ਏਤੇषਾਂ ਯਦੂਨਾਂ ਮਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ ਏਤਚ੍ਚ ਮਮ ਬਲਭਦ੍ਰ ਸ੍ਯ ਚ ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਪਿਤृਧਨਂ ਚੈਤਤ੍ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਯਾ ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯੈਤਤ੍
ਇਹ ਰਤਨ ਮੈਂ ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਲਈ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰਾ, ਬਲਰਾਮ ਦਾ ਅਤੇ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਨਹੀਂ।
ਏਤਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਕਾਲਂ ਸ਼ੁਚਿਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਦਿਗੁਣਵਤਾ ਧ੍ਰਿਯਮਾਣਮਸ਼੍षੋਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯੋਪਕਾਰਕਮਸ਼ੁਚਿਨਾ ਧ੍ਰਿਯਮਾਣਮਾਧਾਰਮੇਵ ਹਂਤਿ
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਪਵਿਤ੍ਰ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਰਹੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਆਦਿ ਗੁਣ ਹਨ; ਜੇ ਇਹ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਰਹੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਰਾਜ ਦਾ ਉਪਕਾਰ ਕਰੇ, ਇਹ ਰਾਜ ਦੀ ਨੀਂਹ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੋਹਮਸ੍ਯ षੋਡਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਰਪਰਿਗ੍ਰਹਾਦਸਮਰ੍ਥੋ ਧਾਰਣੇ ਕਥਮੇਤਤ੍ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਸ੍ਵੀਕਰੋਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀਆਂ ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ; ਫਿਰ ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਕਿਵੇਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਆਰ੍ਯਬਲਭਦ੍ਰੇਣਾਪਿ ਮਦਿਰਾਪਾਨਾਦ੍ਯਸ਼੍षੋਓ!ਪਭੋਗਪਰਿਤ੍ਯਾਗਃ ਕਾਰ੍ਯਃ
ਆਪਣੇ, ਆਦਰਨੀਯ ਬਲਰਾਮ, ਹੁਣ ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦਲਂ ਯਦੁਲੋਕੋਯਂ ਬਲਭਦ੍ਰਃ ਅਹਂ ਚ ਸਤ੍ਯਾ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਦਾਨਪਤੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਃ
ਇਸ ਲਈ, ਯਾਦਵ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਹੋਵੇ: ਬਲਰਾਮ, ਸਤਿਆਭਾਮਾ ਅਤੇ ਮੈਂ, ਦਾਨਪਤੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਦ੍ਭਵਾਨੇਵ ਧਾਰਯਿਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।
ਤ੍ਵਦ੍ਧृਤਂ ਚਾਸ੍ਯ ਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯੋਪਕਾਰਕਂ ਤਦ੍ਭਵਾਨਸ਼੍षੋਰਾष੍ਟ੍ਰਨਿਮਿਤ੍ਤਮੇਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਧਾਰਯਤ੍ਵਨ੍ਯਨ੍ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਦਾਨਪਤਿਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯਾਹ ਜਗ੍ਰਾਹ ਚ ਤਨ੍ਮਹਾਰਤ੍ਨਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਰਾਜ ਦੇ ਉਪਕਾਰ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਰਾਜ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਖੋ—ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਾਨਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ,' ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਂ ਰਤਨ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਤਃਪ੍ਰਭृਤ੍ਯਕ੍ਰੂਰਃ ਪ੍ਰਕਟੇਨੈਵ ਤੇਨਾਤਿਜਾਜ੍ਜ੍ਵਲ੍ਯਮਾਨੇਨਾਤ੍ਮਕਂਠਾਵਸਕ੍ਤੇਨਾਦਿਤ੍ਯ ਇਵਾਂਸ਼ੁਮਾਲੀ ਚਚਾਰ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅਕਰੂਰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਆਪਣੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਇਤ੍ਯੇਤਦ੍ਭਗਵਤੋ ਮਿਥ੍ਯਾਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਯਃ ਸ੍ਮਰਤਿ ਨ ਤਸ੍ਯ ਕਦਾਚਿਦਲ੍ਪਾਪਿ ਮਿਥ੍ਯਾਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਅਵ੍ਯਾਹਤਾਖਿਲੇਂਦ੍ਰਿ ਯਸ਼੍ਚਾਖਿਲਪਾਪਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਝੂਠੀ ਦੋਸ਼-ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ; ਜਿਸਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਚਾਸ੍ਯ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯਾਤਿਸ਼੍ਵਦ੍ਧਾਦਤ੍ਤਵਿਸ਼ਿष੍ਟਪਾਤ੍ਰੋਪਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਨਤੋਯਾਦਿਨਾ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਬਲਪ੍ਰਾਣਪੁष੍ਟਿਰਭੂਤ ।। ੪-੧੩-
ਉਥੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਪਤ੍ਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਪਰਾਸ਼ਰ ਉਵਾਚ ਅਨਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਿਨਿਰ੍ਨਾਮਾਭਵਤ੍ ॥ ੪,੧੪.
ਸ਼੍ਰੀ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਨਮੀਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਿਨੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸਤ੍ਯਕਃ ਸਤ੍ਯਕਾਤ੍ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਯੁਯੁਧਾਨਾਪਰਨਾਮਾ ॥ ੪,੧੪.
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤਯਕਾ ਸੀ; ਸਤਯਕਾ ਤੋਂ ਸਾਤਯਕੀ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੁਯੁਧਾਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਪਿ ਸਂਜਯਃ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕੁਣਿਃ ਕੁਣੇਰ੍ਯੁਗਨ੍ਧਰਃ ॥ ੪,੧੪.
ਉਸ ਤੋਂ ਸੰਜਯਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਣੀ ਸੀ; ਕੁਣੀ ਤੋਂ ਯੁਗੰਧਰ ਹੋਇਆ।
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ਸ਼ੈਨੇਯਾਃ ॥ ੪,੧੪.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਨੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹਨ।
ਅਨਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯਾਨ੍ਵਯੇ ਵृष੍ਣਿਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ਼੍ਚਫਲ੍ਕਃ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਕਾਥੇਨ ਏਵ ॥ ੪,੧੪.
ਅਨਮੀਤਰ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਵਫਲਕਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਾਥਾ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ।
ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਸ੍ਯਾਨ੍ਯਃ ਕਨੀਯਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕੋਨਾਮ ਭ੍ਰਾਤਾ ॥ ੪,੧੪.
ਸ਼ਵਫਲਕਾ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਚਿਤਰਕਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਾਦਕ੍ਰੂਰੋ ਗਾਨ੍ਦਿਨ੍ਯਾਮਭਵਤ੍ ॥ ੪,੧੪.
ਸ਼ਵਫਲਕਾ ਅਤੇ ਗਾਂਦੀਨੀ ਤੋਂ ਅਕਰੂਰ ਜਨਮਿਆ।
ਤਥੋਪਮਦ੍ਗਃ ॥ ੪,੧੪.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਮਦਗਾ ਵੀ ਜਨਮਿਆ।
ਉਪਮਦ੍ਗੋਰ੍ਮृਦਾਮृਦਵਿਸ਼੍ਵਾਰਿਮੇਜਯਗਿਰਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋਪਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ਼ਤਘ੍ਨਾਰਿਮਰ੍ਦਨਧਰ੍ਮਦृਗ੍ਦृष੍ਟਧਰ੍ਮਗਨ੍ਧਮੋਜਵਾਹਪ੍ਰਤਿਵਾਹਾਖ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃਸੁਤਾਰਾਖ੍ਯਾ ਕਨ੍ਯਾ ਚ ॥ ੪,੧੪.
ਉਪਮਦਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮ੍ਰਿਦਾ, ਅਮ੍ਰਿਦਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਰੀ, ਮੇਜਯਾ, ਗਿਰਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ, ਉਪਕਸ਼ਤ੍ਰਾ, ਸ਼ਤਘਨਾ, ਅਰਿਮਰਦਨ, ਧਰਮਦ੍ਰਿਕ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਧਰਮਾ, ਗੰਧਮੋਜਾ, ਵਾਹਾ, ਪ੍ਰਤਿਵਾਹਾ ਸਨ; ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਤਾਰਾ ਸੀ।
ਦੇਵਵਾਨੁਪਦੇਵਸ਼੍ਚਾਕ੍ਰੂਰਪੁਤ੍ਰੌ ॥ ੪,੧੪.
ਦੇਵਵਾਨ ਅਤੇ ਉਪਦੇਵ ਅਕਰੂਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਪृਥੁਵਿਪृਥੁਪ੍ਰਮੁਖਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਹਵੋ ਬਭੂਵੁਃ ॥ ੪,੧੪.
ਚਿਤਰਕਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਥੂ ਅਤੇ ਵਿਪ੍ਰਥੂ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਕੁਕੁਰਭਜਮਾਨਸ਼ੁਚਿਕਂਬਲਬਰ੍ਹਿषਾਖ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਧਕਸ੍ਯ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ॥ ੪,੧੪.
ਕੁਕੁਰਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ: ਭਜਮਾਨਾ, ਸ਼ੁਚੀ, ਕੰਬਲਾ, ਅਤੇ ਬਰਹਿਸ਼ਾਖਾ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਅੰਧਕਾ ਦੇ ਵੀ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਕੁਕੁਰਾਦ੍ਧृष੍ਟਃ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਕਪੋਤਰੋਮਾ ਤਤਸ਼੍ਚ ਵਿਲੋਮਾ ਤਸ੍ਮਾਦਪਿ ਤੁਂਬੁਰਸਖੋऽਭਵਦਨੁਸਂਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ॥ ੪,੧੪.
ਕੁਕੁਰਾ ਤੋਂ ਹ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਕਪੋਤਰੋਮਾ; ਫਿਰ ਵਿਲੋਮਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਤੁੰਬੁਰਾ ਦਾ ਮਿਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਨੁਸੰਜਨਾ ਸੀ।