ਵਰ੍षਤ੍ਰਯਾਂਤੇ ਚ ਬਭ੍ਰੂਗ੍ਰਸੇਨਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਰ੍ਯਾਦਵੈਰ੍ਨ ਤਦ੍ਰ ਤ੍ਨਂ ਕृष੍ਣੇਨਾऽਪਹृਤਮਿਤਿ ਕृਤਾਵਗਤਿਭਿਰ੍ਵਿਦੇਹਨਗਰੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਬਲਦੇਵਸ੍ਸਂਪ੍ਰਤ੍ਯਾਯ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਕਾਮਾਨੀਤਃ
ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਬਭਰੂ ਸਮੇਤ ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਰਤਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਨਹੀਂ ਲਿਆ। ਉਹ ਵਿਦੇਹ ਦੀ ਨਗਰੀ ਗਏ, ਬਲਦੇਵ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੁਵਾਰਕਾ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਏ।
ਅਕ੍ਰੂਰੋਪ੍ਯੁਤ੍ਤਮਮਣਿਸਮੁਦ੍ਭੂਤਸੁਵਰ੍ਣੇਨ ਭਗਵਦ੍ਧ੍ਯਾਨਪਰੋऽਨਵਰਤਂ ਯਜ੍ਞਾਨਿਯਾਜ
ਅਕਰੂਰ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਸ ਉੱਤਮ ਰਤਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸਵਨਗਤੌ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵੈਸ਼੍ਯੌ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਭਵਤੀਤ੍ਯੇਵਂਪ੍ਰਕਾਰਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਕਵਚਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟ ਏਵ ਤਸ੍ਥੌ
ਜਦੋਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਯਜਨ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦীক্ষਾ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ।
ਦ੍ਵਿषष੍ਟਿਵਰ੍षਾਣ੍ਯੇਵਂ ਤਨ੍ਮਣਿਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ਤਤ੍ਰੋਪਸਰ੍ਗਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਮਾਰਿਕਾਮਰਣਾਦਿਕਂ ਨਾਭੂਤ੍
ਬਾਹਠ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਉਸ ਰਤਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ, ਅਕਾਲ, ਰੋਗ ਜਾਂ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਅਥਾਕ੍ਰੂਰਪਕ੍ਸ਼ੀਯੈਰ੍ਭੋਜੈਸ਼੍ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੇ ਸਾਤ੍ਵਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਪੌਤ੍ਰੇ ਵ੍ਯਾਪਾਦਿਤੇ ਭੋਜੈਸ੍ਸਹਾਕ੍ਰੂਰੋ ਦ੍ਵਾਰਕਾਮਪਹਾਯਾਪਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸਾਤਵਤ ਦੇ ਪਰਪੌਤਰੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਅਕਰੂਰ ਦੇ ਪੱਖ ਵਾਲੇ ਭੋਜਾਂ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਕਰੂਰ ਭੋਜਾਂ ਸਮੇਤ ਦੁਵਾਰਕਾ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਦਪਕ੍ਰਾਂਤਿਦਿਨਾਦਾਰਭ੍ਯ ਤਤ੍ਰੋਪਸਰ੍ਗਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਵ੍ਯਾਲਾਨਾਵृष੍ਟਿਮਾਰਿਕਾਦ੍ਯੁਪਦ੍ਰ ਵਾ ਬਭੂਵੁਃ
ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ, ਉਥੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ, ਅਕਾਲ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਸੁੱਕਾ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਲਾਏ ਆਉਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਅਥ ਯਾਦਵਾ ਬਲਭਦ੍ਰੋ ਗ੍ਰਸੇਨਸਮਵੇਤਾ ਮਂਤ੍ਰਮਮਂਤ੍ਰਯਨ੍
ਫਿਰ ਯਾਦਵ, ਬਲਭਦਰ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਭਗਵਾਨੁਰਗਾਰਿਕੇਤਨਃ ਕਿਮਿਦਮੇਕਦੈਵ ਪ੍ਰਚੁਰੋਪਦ੍ਰ ਵਾਗਮਨਮੇਤਦਾਲੋਚ੍ਯਤਾਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇਂਧਕਨਾਮਾ ਯਦੁਵृਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਾਹ
ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਇਤਨੀ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਿਉਂ ਆ ਗਈਆਂ? ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ।' ਇਸ 'ਤੇ, ਆਂਧਕਾ ਨਾਂ ਦੇ ਯਾਦਵ ਵੱਡੇ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਅਸ੍ਯਾਕ੍ਰੂਰਸ੍ਯ ਪਿਤृਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕੋ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਭੂਤ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਮਾਰਿਕਾਨਾਵृष੍ਟ੍ਯਾਦਿਕਂ ਨਾਭੂਤ੍
ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਅਕਰੂਰ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸ਼ਵਫਲਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਕਦੇ ਅਕਾਲ, ਰੋਗ, ਸੁੱਕਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਕਾਸ਼ੀਰਾਜਸ੍ਯ ਵਿषਯੇ ਤ੍ਵਨਾਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕੋ ਨੀਤਃ ਤਤਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਦੇਵੋ ਵਵਰ੍ष
ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ 'ਚ ਜਦੋਂ ਸੁੱਕਾ ਪਿਆ, ਸ਼ਵਫਲਕਾ ਨੂੰ ਉਥੇ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੀਂਹ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਸ਼ੀਰਾਜਪਤ੍ਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਭੇ ਕਨ੍ਯਾਰਤ੍ਨਂ ਪੂਰ੍ਵਮਾਸੀਤ੍
ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਗਰਭ 'ਚ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਕੀਮਤੀ ਧੀ ਸੀ।
ਸਾ ਚ ਕਨ੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਣੇਪਿ ਪ੍ਰਸੂਤਿਕਾਲੇ ਨੈਵ ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਪੂਰਾ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਧੀ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕੀ।
ਏਵਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षਾਣ੍ਯਨਿष੍ਕ੍ਰਾਮਤੋ ਯਯੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਉਹ ਧੀ ਗਰਭ 'ਚ ਹੀ ਰਹੀ, ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਕਾਸ਼ੀਰਾਜਸ਼੍ਚ ਤਾਮਾਤ੍ਮਜਾਂ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਾਮਾਹ
ਫਿਰ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਗਰਭ 'ਚ ਸੀ, ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਿ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਜਾਯਸੇ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਾਮਾਸ੍ਯਂ ਤੇ ਦ੍ਰ ष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਏਤਾਂ ਚ ਮਾਤਰਂ ਕਿਮਿਤਿ ਚਿਰਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ਯਿष੍ਯਸੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥੈਵ ਵ੍ਯਾਜਹਾਰ
ਪੁੱਤਰੀ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ? ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਕਿਉਂ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਿੰਦੀ ਰਹੀ? ਐਸਾ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਗਰਭ 'ਚੋਂ ਧੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਤ ਯਦ੍ਯੇਕੈਕਾਂ ਗਾਂ ਦਿਨੇਦਿਨੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸਿ ਤਦਹਮਨ੍ਯੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਰ੍षੈਰਸ੍ਮਾਦ੍ਗਰ੍ਭਾਤ੍ਤਤੋऽਵਸ਼੍ਯਂ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮਿष੍ਯਾਮੀਤ੍ਯੇਦ੍ਵਚਨਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਰਾਜਾ ਦਿਨੇਦਿਨੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਗਾਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍
ਤਾਤਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ 'ਚ ਮੈਂ ਗਰਭ 'ਚੋਂ ਜਰੂਰ ਨਿਕਲ ਆਵਾਂਗੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਸਾਪਿ ਤਾਵਤਾ ਕਾਲੇਨ ਜਾਤਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ 'ਚ, ਉਹ ਧੀ ਜਨਮ ਲੈ ਲੀ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਿਤਾ ਗਾਂਦਿਨੀਤਿ ਨਾਮ ਚਕਾਰ
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਗਾਂਦਿਨੀ ਰੱਖਿਆ।
ਤਾਂ ਚ ਗਾਂਦਿਨੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਾਯੋਪਕਾਰਿਣੇ ਗृਹਮਾਗਤਾਯਾਰ੍ਘ੍ਯਭੂਤਾਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍
ਉਹ ਗਾਂਦਿਨੀ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਸ਼੍ਵਫਲਕ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਆਈ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼੍ਵਫਲਕ ਨੂੰ ਵਧੀਕ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯਾਮਯਮਕ੍ਰੂਰਃ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ
ਸ਼੍ਵਫਲਕ ਤੇ ਗਾਂਦਿਨੀ ਤੋਂ ਅਕ੍ਰੂਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯੈਵਂਗੁਣਮਿਥੁਨਾਦੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਤਤ੍ਕਥਮਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਅਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਮਾਰਿਕਾਦ੍ਯੁਪਦ੍ਰ ਵਾ ਨ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ
ਜੇ ਇਹ ਮਸਲਾ ਹੱਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਅਕਾਲ, ਬਿਮਾਰੀ ਆਦਿ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾ ਹੋਣਗੀਆਂ?
ਤਦਯਮਤ੍ਰਾਨੀਯਤਾਮਲਮਤਿਗੁਣਵਤ੍ਯਪਰਾਧਾਨ੍ਵੇषਣੇਨੇਤਿ ਯਦੁਵृਦ੍ਧਸ੍ਯਾਂਧਕਸ੍ਯੈਤਦ੍ਵਚਨਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵੋਗ੍ਰਸੇਨਬਲਭਦ੍ਰ ਪੁਰੋਗਮੈਰ੍ਯਦੁਭਿਃ ਕृਤਾਪਰਾਧਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੁਭਿਰਭਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਵਪੁਰਮਾਨੀਤਃ
ਯਦੂ ਵੱਡੇ ਆਂਧਕ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, 'ਇਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ, ਵਧੇਰੇ ਦੋਸ਼ ਲੱਭਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਹੈ,' ਕੇਸ਼ਵ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਬਲਭਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਯਦੂ, ਜੋ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਸ਼੍ਵਫਲਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਆਏ।
ਤਤ੍ਰ ਚਾਗਤਮਾਤ੍ਰ ਏਵ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਯਮਂਤਕਮਣੇਃ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦਨਾਵृष੍ਟਿਮਾਰਿਕਾਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਵ੍ਯਾਲਾਦ੍ਯੁਪਦ੍ਰ ਵੋਪਸ਼ਮਾ ਬਭੂਵੁਃ
ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਆਇਆ, ਸ੍ਯਮੰਤਕ ਮਣੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਕਾਲ, ਬਿਮਾਰੀ, ਭੁੱਖਮਰੀ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਆਦਿ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵਲ੍ਪਮੇਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਯਦਯਂ ਗਾਂਦਿਨ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕੇਨਾਕ੍ਰੂਰੋ ਜਨਿਤਃ
ਇਹ ਛੋਟਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਅਕ੍ਰੂਰ ਗਾਂਦਿਨੀ ਤੋਂ ਸ਼੍ਵਫਲਕ ਨੂੰ ਜਨਮਿਆ।
ਸੁਮਹਾਂਸ਼੍ਚਾਯਮਨਾਵृष੍ਟਿਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਮਾਰਿਕਾਦ੍ਯੁਪਦ੍ਰ ਵਾਪ੍ਰਤਿषੇਧਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵਃ
ਪਰ ਇਹ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਾਲ, ਭੁੱਖਮਰੀ, ਬਿਮਾਰੀ ਆਦਿ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨੂਨਮਸ੍ਯ ਸਕਾਸ਼ੋ! ਸ ਮਹਾਮਣਿਃ ਸ੍ਯਮਂਤਕਾਖ੍ਯਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਮਣੀ ਸ੍ਯਮੰਤਕ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਹ੍ਯੇਵਂਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਾਃ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ
ਇਸ ਮਣੀ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਯਮਪਿ ਚ ਯਜ੍ਞਾਦਨਂਤਰਮਨ੍ਯਤ੍ਕ੍ਰਤ੍ਵਂਤਰਂ ਤਸ੍ਯਾਨਂਤਰਮਨ੍ਯਦ੍ਯਜ੍ਞਾਂਤਰਂ ਚਾਜਸ੍ਰਮਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਯਜਤੀਤਿ
ਉਹ, ਇੱਕ ਯਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਰੰਤ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ, ਲਗਾਤਾਰ।