ਦੇਵਰ੍षਿਪੂਜਕਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪਿਤृਪਿਣ੍ਡੋਦਕਪ੍ਰਦਃ । ਸਤ੍ਕਰ੍ਤਾ ਚਾਤਿਥੀਨਾਂ ਯਃ ਸ ਲੋਕਾਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਿਤਂ ਮਿਤਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਲੇ ਵਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਯੋऽਭਿਭਾषਤੇ । ਸ ਯਾਤਿ ਲੋਕਾਨਾਹ੍ਲਾਦਹੇਤੁਭੂਤਾਨ੍ ਨृਪਾਕ੍ਸ਼ਯਾਨ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹਿਤ, ਮਿਤ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਹਨ ਤੇ ਕਦੇ ਘਟਦੇ ਨਹੀਂ।
ਧੀਮਾਨ੍ ਹ੍ਰੀਮਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਾਸ੍ਤਿਕੋ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਭਿਜਨਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਯਾਤਿ ਲੋਕਾਨਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਲਜਜਾਵਾਨ, ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਤੇ ਨਮਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨ, ਉੱਚੀ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਉਮਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਕਾਲਗਰ੍ਜਿਤਾਦੌ ਚ ਪਰ੍ਵਸ੍ਵਾਸ਼ੌਚਕਾਦਿषੁ । ਅਨਧ੍ਯਾਯਂ ਬੁਧਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਪਰਾਗਾਦਿਕੇ ਤਥਾ
ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅਣਸਮੇਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ, ਤਿਉਹਾਰ, ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਣ ਆਦਿ ਸਮੇਂ ਪਾਠ ਜਾਂ ਅਧਿਐਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ਼ਮਂ ਨਯਤਿ ਯਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਬਨ੍ਧੁਰਮਤ੍ਸਰੀ । ਭੀਤਾਸ਼੍ਵਾਸਨਕृਤ੍ ਸਾਧੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਤਸ੍ਯਾਲ੍ਪਕਂ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਦਾ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਤਾਂ ਸਵਰਗ ਵੀ ਛੋਟਾ ਇਨਾਮ ਹੈ।
ਵਰ੍षਾਤਪਾਦਿषੁ ਚ੍ਛਤ੍ਰੀ ਦਣ੍ਡੀ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਟਵੀषੁ ਚ । ਸ਼ਰੀਰਤ੍ਰਾਣਕਾਮੋ ਵੈ ਸੋਪਾਨਤ੍ਕਃ ਸਦਾ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਵਰਖਾ ਜਾਂ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਛਤਰੀ, ਰਾਤ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲਾਠੀ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੁੱਤੀ ਪਹਿਨ ਕੇ ਚਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਦੂਰਂ ਵਾ ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਪਰ੍ਯਟੇਦ੍ਬੁਧਃ । ਯੁਗਮਾਤ੍ਰਂ ਮਹੀਪृष੍ਠਂ ਨਰੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵਿਲੋਕਯਨ੍
ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉੱਤੇ, ਪਾਸੇ ਜਾਂ ਦੂਰ ਵੇਖ ਕੇ ਨਹੀਂ ਚਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਯੁਗ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੱਕ ਹੀ ਵੇਖ ਕੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਦੋषਹੇਤੂਨਸ਼ੇषਾਂਸ਼੍ਚ ਵਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਯੋ ਨਿਰਸ੍ਯਤਿ । ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਾਨਾਂ ਹਾਨਿਰ੍ਨਾਲ੍ਪਾਪਿ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਰਣਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ, ਧਨ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੀ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਸਦਾਚਾਰਰਤਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਨਯਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਪਾਪੇऽਪ੍ਯਪਾਪਃ ਪਰੁषੇ ਹ੍ਯਭਿਧਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਾਣਿ ਯਃ । ਮੈਤ੍ਰੀਦ੍ਰਵਾਨ੍ਤਃਕਰਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਕਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਨਮਰਤਾ ਸਿੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ, ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਕਰੜੇ ਨਾਲ ਵੀ ਪਿਆਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਮਿੱਤਰਤਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਯੇ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਲੋਭਾਨਾਂ ਵੀਤਰਾਗਾ ਨ ਗੋਚਰੇ । ਸਦਾਚਾਰਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤੇषਾਮਨੁਭਾਵੈਰ੍ਧृਤਾ ਮਹੀ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕਾਮ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦੇਤ੍ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਤ੍ ਪਰਪ੍ਰੀਤਿਕਾਰਣਮ੍ । ਸਤ੍ਯਂ ਯਤ੍ ਪਰਦੁਃਖਾਯ ਤਤ੍ਰ ਮੌਨਪਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ; ਪਰ ਜੇ ਸੱਚ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਏ, ਤਾਂ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਮੁਕ੍ਤਂ ਹਿਤਂ ਨੈਤਦਿਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਨ ਤਦ੍ਵਦੇਤ੍ । ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਦ੍ਯਪ੍ਯਤ੍ਯਨ੍ਤਮਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਲੱਗੇ ਪਰ ਲਾਭਦਾਇਕ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਉਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਲਾਭਦਾਇਕ ਗੱਲ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਔਖੀ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਮੁਪਕਾਰਾਯ ਯਥੈਵੇਹ ਪਰਤ੍ਰ ਚ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਤਦੇਵ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਭਜੇਤ੍
ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕੰਮ, ਸੋਚ ਅਤੇ ਬੋਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੇ।
ਔਰ੍ਵ ਉਵਾਚ (ਆਭ੍ਯੁਦਯਿਕਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇਤਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਦੀਨਾਂ ਚ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ) ਔਰ੍ਵ ਉਵਾਚ ਸਚੈਲਸ੍ਯ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਜਾਤੇ ਪੁਤ੍ਰੇ ਵਿਧੀਯਤੇ । ਜਾਤਕਰ੍ਮ ਤਦਾ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਮਭ੍ਯੁਦਯੇ ਚ ਯਤ੍
ਔਰਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਨ੍ਹਾਵੇ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਨਮ ਦੀ ਰਸਮ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯੁਗ੍ਮਾਨ੍ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸਵ੍ਯਕ੍ਰਮਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ । ਪੂਜਯੇਦ੍ਭੋਜਯੇਚ੍ਚੈਵ ਤਨ੍ਮਨਾ ਨਾਨ੍ਯਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਮਨ ਨਾ ਲਾਵੇ।
ਦਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤੈਸ੍ਸਬਦਰੈਃ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖੋਦਙ੍ਮੁਖੋऽਪਿ ਵਾ । ਦੇਵਤੀਰ੍ਥੇਨ ਵੈ ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਕਾਯੇਨ ਵਾ ਨृਪ
ਦਹੀਂ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਜੌ ਨਾਲ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇਵੇ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਨਾਨ੍ਦੀਮੁਖਃ ਪਿਤृਗਣਸ੍ਤੇਨ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇਨ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਪ੍ਰੀਯਤੇ ਤਤ੍ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਰੁषੈਸ੍ਸਰ੍ਵਵृਦ੍ਧਿषੁ
ਉਸ ਸ਼ਰਾਦ੍ਹਾ ਨਾਲ ਨਾਂਦੀਮੁਖ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਰਸਮ ਹਰ ਵਧਦੇ ਸਮੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਪੁਤ੍ਰਵਿਵਾਹੇषੁ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੇषੁ ਚ ਵੇਸ਼੍ਮਨਃ । ਨਾਮਕਰ੍ਮਣਿ ਬਾਲਾਨਾਂ ਚੂਡਾਕਰ੍ਮਾਦਿਕੇ ਤਥਾ
ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ, ਨਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੜਨ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਰੱਖਣ, ਚੋਟੀ ਕੱਟਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਐਸੀਆਂ ਰਸਮਾਂ 'ਤੇ,
ਸੀਮਨ੍ਤੋਨ੍ਨਯਨੇ ਚੈਵ ਪੁਤ੍ਰਾਦਿਮੁਖਦਰ੍ਸ਼ਨੇ । ਨਾਨ੍ਦੀਮੁਖਂ ਪਿਤृਗਣਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪ੍ਰਯਤੋ ਗृਹੀ
ਸੀਮੰਤ ਰਸਮ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਦਰਸ਼ਨ ਸਮੇਂ, ਘਰਵਾਲਾ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਨਾਂਦੀਮੁਖ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪਿਤृਪੂਜਾਕ੍ਰਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵृਦ੍ਧਾਵੇष ਸਨਾਤਨਃ । ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਵਨੀਪਾਲ ਪ੍ਰੇਤਕਰ੍ਮਕ੍ਰਿਯਾਵਿਧਿਃ
ਪਿਤਰ ਪੂਜਾ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਵਾਜ ਹੈ; ਹੁਣ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਪ੍ਰੇਤਕਰਮ ਦੀ ਰਸਮ ਸੁਣੋ।
ਪ੍ਰੇਤਦੇਹਂ ਸ਼ੁਭੈਃ ਸ੍ਨਾਨੈਸ੍ਸ੍ਨਾਪਿਤਂ ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਗ੍ਰਾਮਾਦ੍ਬਹਿਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਚੈਲਸ੍ਸਲਿਲਾਸ਼ਯੇ
ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਪਿੰਡ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਵੋ।
ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾਯੈਤਦਮੁਕਾਯੇਤਿ ਵਾਦਿਨਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖਾ ਦਦ੍ਯੁਰ੍ਬਾਨ੍ਧਵਾਸ੍ਸਲਿਲਾਞ੍ਜਲੀਨ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਖੜੇ ਹੋਣ, 'ਇਸ ਲਈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਜਲੀ ਦੇਣ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਸਮਂ ਗੋਭਿਰ੍ਗ੍ਰਾਮਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨੇ । ਕਟਕਰ੍ਮ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਭੂਮੌ ਪ੍ਰਸ੍ਤਰਸ਼ਾਯਿਨਃ
ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਸਮੇਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੇ, ਘਾਹ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਲੇਟ ਕੇ, ਅੰਤਿਮ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਾਤਵ੍ਯੋऽਨੁਦਿਨਂ ਪਿਣ੍ਡਃ ਪ੍ਰੇਤਾਯ ਭੁਵਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਦਿਵਾ ਚ ਭਕ੍ਤਂ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮਮਾਂਸਂ ਮਨੁਜਰ੍षਭ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰੇਤ ਲਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਮਾਂਸ ਰਹਿਤ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਦਿਨਾਨਿ ਤਾਨਿ ਚੇਚ੍ਛਾਤਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਭੋਜਨਮ੍ । ਪ੍ਰੇਤਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗੇਣ ਭੁਞ੍ਜਤਾ
ਜੇ ਉਹ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਭੁੱਖ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮੇऽਹ੍ਨਿ ਤृਤੀਯੇ ਚ ਸਪ੍ਤਮੇ ਨਵਮੇ ਤਥਾ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਤ੍ਯਾਗਬਹਿਸ੍ਸ੍ਨਾਨੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਿਲੋਦਕਮ੍
ਪਹਿਲੇ, ਤੀਜੇ, ਸੱਤਵੇਂ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ, ਕੱਪੜੇ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥੇऽਹ੍ਨਿ ਚ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਥਿਚਯਨਂ ਨृਪ । ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵਮਙ੍ਗਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਃ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਮਪੀष੍ਯਤੇ
ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਛੂਹਣਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।
ਯੋਗ੍ਯਾਸ੍ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਤੁ ਸਮਾਨਸਲਿਲਾਸ੍ਤਥਾ । ਅਨੁਲੇਪਨਪੁष੍ਪਾਦਿਭੋਗਾਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜੋ ਸਭ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕੋ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣ, ਪਰ ਲੇਪ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਖ-ਸਾਮਾਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨੋਪਭੋਗਸ਼੍ਚ ਸਪਿਣ੍ਡਾਨਾਮਪੀष੍ਯਤੇ । ਭਸ੍ਮਾਸ੍ਥਿਚਯਨਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਂਯੋਗੋ ਨ ਤੁ ਯੋषਿਤਾਮ੍
ਇਕੋ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੰਗਤ ਕਰਨਾ, ਇਕੱਠੇ ਬੈਠਣਾ ਤੇ ਖਾਣਾ-ਪੀਣਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਪਰ ਅਸਥੀਆਂ ਤੇ ਭਸਮ ਇਕੱਠੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਬਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਤਰਸ੍ਥੇ ਚ ਪਤਿਤੇ ਚ ਮੁਨੌ ਮृਤੇ । ਸਦ੍ਯਸ਼੍ਸ਼ੌਚਂ ਤਥੇਚ੍ਛਾਤੋ ਜਲਾਗ੍ਨ੍ਯੁਦ੍ਬਨ੍ਧਨਾਦਿषੁ
ਬੱਚੇ, ਵਿਦੇਸ਼ ਗਏ, ਪਤਿਤ ਜਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ, ਜਲ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਫਾਂਸੀ ਨਾਲ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਤੁਰੰਤ ਜਾਂ ਮਨ ਚਾਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।